Volop spanning in de ereklasse

De landelijke clubcompetitie-nieuwe-stijl, waarvan vandaag de elfde en laatste ronde wordt afgewerkt, kent dit jaar een ongewoon spannend verloop. Was in het seizoen 2001-2002 het oppermachtige Hiltex na de tiende speeldag al zeker van het landskampioenschap, ditmaal zijn er bij het ingaan van de slotronde nog liefst vier serieuze gegadigden...

Maar op de perikelen rondom promotie en degradatie kom ik straks terug, want vóór alles richten we het vizier natuurlijk op de strijd om het kampioenschap. Die leek aanvankelijk met vlag en wimpel door Van Stigt Thans te worden gewonnen. De door Gantwarg, Clerc en Heusdens aangevoerde Schiedammers schoten met 10 uit 5 furieus uit de startblokken. En ook aan het gelijkspel (11-11) tegen Meurs/Culemborg, op dat moment hun belangrijkste belager, leken zij zich geen buil te kunnen vallen.

Maar na een nieuwe overwinning in de zevende ronde stokte de Schiedamse puntenmachine plotseling. Zowel tegen Witte van Moort (Westerhaar) als tegen Maas van 't Hoog (Hengelo) werd met 9-15 verloren. Het gevolg is dat de ooit zo onwankelbare voorsprong van Van Stigt Thans danig geslonken is, én dat inmiddels niet alleen Meurs maar ook Hiltex en Maas van 't Hoog de koploper tot op slechts één (wedstrijd)punt genaderd zijn.

Overigens mag het op zich een klein wonder heten dat Van Stigt Thans, na in de laatste vijf wedstrijden niet meer dan vijf punten te hebben gescoord, nog altijd aan de leiding gaat. Dat danken de Schiedammers aan het feit dat de concurrentie maar mondjesmaat profiteerde van de misstappen van de koploper. Zo ging Meurs, dat sowieso al vier gelijke spelen moest incasseren, op de negende speeldag verrassend onderuit tegen Huissen (8-14). En Maas van 't Hoog, dat in de eerste ronde al van Meurs had verloren (7-16) en voorts twee gelijke spelen moest toestaan, raakte in de zevende ronde twee kostbare punten kwijt aan Apeldoorn (8-17).

Maar het opmerkelijkst was wel de manier waarop landskampioen Hiltex de punten inleverde. En dan doel ik niet eens zozeer op de twee gelijke spelen die Hiltex aan het begin van het seizoen aan achtereenvolgens Witte van Moort (11-11) en Maas van 't Hoog (12-12) moest afstaan, of aan de inmiddels haast traditionele nederlaag (13-10) die de Amsterdammers op de vijfde speeldag tegen Meurs leden. Nee, het opmerkelijkst was dat Hiltex in de zesde ronde eveneens van het Westlandse Tomahaôk (De Lier) verloor.

Dat 9-12 verlies tegen één der degradatiekandidaten kwam namelijk niet langs speltechnische weg tot stand, maar was het resultaat van een bizar incident én de manier waarop op dat incident gereageerd werd. In kort bestek: de partij van Hiltex-speler Jean-Marc Ndjofang werd door arbiter Van Marle verloren verklaard nadat Ndjofangs mobiele telefoon tot tweemaal toe was afgegaan. Uit protest tegen die arbitrale beslissing staakten de overige negen Hiltex-spelers hun partijen, met dien verstande dat zij hun tegenstanders allen remise aanboden (wat door de Westlanders uiteraard dankbaar werd geaccepteerd).

In de weken en maanden die daarop volgden, heeft het er even naar uitgezien dat het protest van de Amsterdammers gehonoreerd werd en dat de wedstrijd Tomahaôk - Hiltex zou worden overgespeeld, zij het met een beginstand van 3-0 - dát wel - voor de thuisclub. Zowel voor de strijd om de titel als voor die om de onderste plaatsen had overspelen bijzonder ingrijpende gevolgen kunnen hebben. Maar uiteindelijk herriep de Commissie van Beroep de eerdere beslissing van de Protestcommissie en bleef de 12-9 uitslag staan. . .

En zo gaan we dus een ongekend spannende slotdag tegemoet. Van de vier overgebleven titelkandidaten treden Meurs en Maas van 't Hoog tegen respectievelijk Wolter & Dros/ADG en Witte van Moort aan. Maar het pikantst is natuurlijk de rechtstreekse confrontatie (in Amsterdam) tussen Hiltex en Van Stigt Thans.

Alleen met een overwinning zouden de Schiedammers zich van het kampioenschap verzekeren, bij een gelijkspel daarentegen kúnnen zij op de valreep gezelschap krijgen van zowel Meurs als Maas van 't Hoog. Een ander denkbaar scenario (er zijn er welgeteld zeven!) is dat Hiltex wél het slotduel van Van Stigt Thans wint maar dan altijd nog in beslissingswedstrijden met Meurs en/of Maas van 't Hoog moet uitmaken of een schijnbaar verloren seizoen tóch nog in titelprolongatie uitmondt. . .

Dan nog enkele woorden over de situatie onderin. Daar ziet het er als volgt uit: 9. Vorden 6; 10. Angarde Informatica 5; 11. Tomahaôk/Westland en CEMA/Geleen beiden 4. En ook hier had de competitieleider geen gelukkiger hand van programmeren kunnen hebben, want uitgerekend de nummers 11 en 12 treffen elkaar, zoals ook de nummers 9 en 10 tot elkaar veroordeeld zijn! Inzet is primair het ontlopen van de laatste plaats, die - als altijd - onmiddellijke degradatie tot gevolg heeft en automatisch door de kampioen van de Hoofdklasse (PWG 's-Gravenpolder dan wel het Drentse Hijken TDC) zal worden ingenomen.

Geheel nieuw is echter dat de nummers 10 en 11 een nacompetitie spelen met de nummer 2 van de Hoofdklasse (Hijken TDC dan wel PWG 's-Gravenpolder). Dat wil zeggen: eerst ontmoet nummer 10 van de ereklasse de tweede aankomende van de hoofdklasse. De winnaar van die wedstrijd blijft in c.q. promoveert naar de ereklasse. De verliezer daartegen krijgt nog een herkansing in een wedstrijd tegen nummer 11 van de ereklasse.

Hoewel ik geen onverdeeld voorstander ben van alle veranderingen die het KNDB-bestuur de afgelopen jaren heeft doorgevoerd (ik ervaar het zo langzamerhand als een wonder dat de schijven nog steeds rond zijn en het bord vierkant), moet ik erkennen dat de introductie van de nacompetitie een reële verbetering is. Ik vind het in zekere zin dan ook jammer dat mijn eigen vereniging: het Amersfoorts Damgenootschap, in haar vijfde seizoen op het hoogste landelijke niveau dermate goed/

redelijk (doorhalen wat niet verlangd wordt) gepresteerd heeft dat zij, met 9 punten uit 10 wedstrijden, al hoog en breed is uitgeschakeld voor deelname aan die nacompetitie. Ook herinner ik mij maar al te goed de diverse malen (ik heb het over de periode 1991-1997) dat ADG er in de op-één-na hoogste afdeling nét niet in slaagde als eerste te eindigen en aldus te promoveren; wat hadden we in die jaren graag nacompetitie gespeeld!

Ter afsluiting van deze wat ongebruikelijke rubriek een tweetal opgaven, bij de totstandkoming waarvan de computer een prominente rol heeft gespeeld. Voor beide standen geldt: wit aan zet wint.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.