Volleyballers leggen tweede examen met goed gevolg af

Het Nederlands volleybalteam heeft een belangrijke stap gezet op weg naar de finale van de World League in Moskou. Ondanks het ontbreken van de geblesseerde Olympiërs Olof van der Meulen en Bas van de Goor, won de ploeg van Toon Gerbrands ook de tweede wedstrijd tegen Rusland, met 3-2....

Van onze sportredactie

AMSTERDAM

De wedstrijd kende een vreemd en grillig verloop. De onervarenheid in de ploeg, alleen Guido Görtzen is nog over van de basiszes uit Atlanta, leidde tot simpele fouten in de opstelling. Met veel moeite werd de vijfde set op karakter binnengesleept (10-15, 15-13, 9-15, 15-6, 15-12). Daardoor heeft Nederland, na de dubbele winst op Zuid-Korea, nu acht punten uit vier wedstrijden behaald.

Hoewel geen hoogstaand volleybal werd getoond, vergoedde de spanning veel. Punten kwamen soms letterlijk uit de lucht vallen door een regen aan fouten. Het kwam de overzichtelijkheid niet ten goede en in de vijfde set was de chaos, met name aan Russische zijde, compleet. 'Een nachtmerrie die ik heel lang niet heb meegemaakt', zei coach Platonov. Ondanks het gebrek aan ervaring profiteerde Nederland daar knap van.

Vrijdag was de ploeg de Russen nog onbevangen tegemoet getreden. De onverwachte afwezigheid van Bas van de Goor, door een aderontsteking in de bovenarm, had van de basis een gretig geheel met pionierszin gemaakt. Daardoor groeide iedereen, Richard Schuil voorop, boven zichzelf uit.

Het onverwachte succes zette de Nederlandse ploeg zaterdag onder druk. Aanvoerder Van der Goor had het direct na afloop al gezegd: 'Een gewaarschuwd Rusland telt voor twee.' Veteraan Platonov had de boodschap - veel kritiek was er op zijn passers - begrepen. Hij zette zijn lange aanvallers Dineikin (2,16) en Kazakov (2,17) in, samen met reserves Zjbankov, Tsjigrin en Jeltoecha.

De beginnersgeest was in het tweede duel aanvankelijk het grootst aan Russische kant. Bij Nederland hield alleen Albert Cristina dat vol. Dat bijna iedereen minder in vorm was, kostte wel de eerste set, maar ging niet ten koste van de mentale veerkracht. Die was onverwacht groot.

'In elke wedstrijd komt een moment dat je het tij kunt keren', doceerde coach Gerbrands. De kunst is dan wel die kans te pakken. De Nederlandse ploeg verzaakte niet. 'Ze hebben zich gedragen als sluipmoordenaars. En hoewel Schuil minder domineerde dan in de eerste wedstrijd, heeft hij een neus voor beslissende momenten', aldus de bondscoach.

Mede daardoor trok het team zichzelf telkens uit het dal. 'Dit was leuk werk voor een coach. In de tweede set waren we op sterven na dood. Als je die verliest is het over.' Nederland herstelde zich goed, maar was in de derde set weer kansloos. Gewonnen gaf de ploeg zich echter niet. Gerbrands: 'Opnieuw op iedereen inpraten: alles geven, risico nemen. Als je de vierde wint dat win je de vijfde ook.'

Dat klopte. De opslag werd ineens een stuk gevaarlijker. Schuil, Cristina, Reinder Nummerdor en Mike van de Goor haalden vol door en zelfs spelverdeler Misha Latuhihin (hij bleef opnieuw voortreffelijk overeind) hielp serverend in belangrijke mate mee aan de winst. Görtzen maakte zich kwaad door een paar missers en haalde in de laatste twee sets zijn gram, ouderwets de triomf uitbrullend.

Dineikin stond toen al afgebrand aan de kant en bij Kazakov was ook het beste er al af. De Russische passers lieten het prompt afweten. Chamoettskikh, nog altijd geen spelverdeler van wereldklasse, en de erkende vedetten konden evenmin redding brengen. Fomin, bij Treviso een ploegmaat van Ron Zwerver en dus lang actief in de Italiaanse competitie, behield zijn langverbeide rust.

'Vrijdag een goed resultaat en een goede prestatie, nu een goed resultaat en een slechte prestatie', vatte Gerbrands zijn tweede weekeinde samen. Dat had, zonder Bas van der Goor en Van der Meulen, veel slechter gekund. 'Daar kan ik niet op trainen. Nu weten de spelers direct waarom ze al die uren moeten maken.

'Ik heb altijd gezegd dat de nieuwe jongens eerst vijftig interlands in het wachthok moeten staan te trappelen en er dan vijftig moeten spelen. Negentiende daarvan moet nog komen. En de dip komt een keer. We worden echt nog wel eens weggespeeld. Om bij mijn vergelijking van dat trappetje te blijven: Cuba is een volle verdieping hoger.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden