Volleyballers laten zich bij wereldtitelstrijd vernederen door aartsrivaal Italië De ontmaskering van een glorierijke sportploeg

Japan beleefde gisteren het demasqué van een grote sportploeg. Het Nederlands volleybalteam, de olympisch kampioen van 1996 en hoofdfiguur in een van de fraaiere sprookjes uit de internationale sport, werd in Hamamatsu vernederd door zijn aloude rivaal Italië....

Van onze verslaggever

John Volkers

HAMAMATSU

Nederland verloor niet alleen de wedstrijd, de zevende en laatste WK-kwartfinale, maar ook zijn gezicht en reputatie. De afgang (15-2, 15-7, 15-1) voltrok zich binnen het uur. De laatste set duurde welgeteld tien minuten.

De ontmaskering had weinig met de prestatie van de Italianen te maken. De nationale ploeg had de vernedering aan zichzelf te wijten. De hulpeloosheid van de Nederlanders, die zich een dag eerder al had aangediend na het wegvallen van de zwaar geblesseerde hoofdaanvaller Schuil, was beschamend.

Coach Gerbrands, hard: 'Negen punten op rij verliezen op de service van één speler gebeurt zelfs in de derde divisie niet.'

De Japanse fans, die massaal op de herhaling van de olympische finale waren afgekomen, verlieten de zaal in verbijstering. Niemand zal, afgezien van de vertrouwde gezichten van Görtzen en Van de Goor, de triomfator van Atlanta herkend hebben.

Een nieuweling als Nummerdor was deze keer onzichtbaar. Broere, de vervanger van de in een rolstoel toekijkende Schuil, bleek opnieuw het grote werk niet aan te kunnen. zijn vervanger, debutant Sombroek, verdween toen de Italianen de jonge zaankanter hadden laten voelen dat hij nog niet droog achter de oren was.

De treurnis voltrok zich vooral in laatste set. Gardini kwam niet eens een tweede keer aan serve, zo snel was de set voorbij. Giani, door Nederland zo pijnlijk getroffen in de olympische finale van '96 en de halve finale van het Europees kampioenschap in '97, kon zijn frustraties van weleer van de servicelijn wegslaan.

Het was makkelijk scoren tegen een al gestrekt liggende tegenstander. Gerbrands, aangeslagen: 'De eerste klap is tegen Joegoslavië gekomen, maar de tweede, het uitvallen van Schuil tegen de Russen, is erg hard aangekomen.'

Nederland was sinds '91 gewend om voor de bovenste plaatsen mee te doen. Gerbrands: 'Nu is er nog de strijd om de vijfde tot achtste plaats. Als profs zullen ze dit van zich af moeten zetten. We moeten ons richten op de wedstrijd van zaterdag tegen Spanje.'

Dat leek gisteren erg veel gevraagd van de verzameling dode vogeltjes die door de arena in Hamamatsu fladderde. Het ergste was aanvoerder Bas van de Goor eraan toe. De zorgzame oud-topspeler Zorzi stuurde de Nederlander weg uit de mixed-zone, waar de after match interviews gehouden worden.

Van de Goor had roodomrande ogen. Vier jaar geleden, bij het vorige wk, lekten de traanbuizen ook al, toen na een nederlaag van 3-1 tegen de Italianen, in de finale. Van de Goor beleefde toen ook een 15-1 afgang in de laatste set, die beëindigd werd met een ketser van zijn armen.

Vier jaar later was Van de Goor er als nieuwe aanvoerder, de opvolger van de bedankte Blangé, opnieuw slecht aan toe, maar nu bepaald niet in een finaal stadium. De reus uit Oss zal zijn eigen houding in de wedstrijd hebben vervloekt; ondanks zijn tomeloze energie bleek hij niet in staat zijn team te leiden.

De Nederlandse ploeg was verdwaald, coaches schreeuwden van de kant ('volgende bal' van assistent De Wilde was de vaste tune) en vluchtten van de ene in de andere time-out, maar het verval was niet meer te stoppen. Oranje, vorig jaar nog Europees kampioen met Held en Blangé aan boord, bleek in dit WK te licht bemand om bij zware averij het schip op koers te houden.

Zeven wedstrijden deed de ploeg het naar behoren. In de achtste had Schuil slappe benen, in de negende zakte de Friese slungel 'door zijn hoeven', zo verwoordde Gerbrands het althans. En in de tiende wedstrijd van het WK bleek de ondergang niet meer te voorkomen.

De Italiaanse coach Bebeto kon na de royaalste zege sinds '89 in de Europese derby de triomfator uithangen. Zijn voorbereiding op het WK was verstoord geraakt door clubbelangen. Gerbrands had de spelers beschikbaar gehouden voor een achtweekse aanloop. Bebeto wees er fijntjes op dat het toernooi door fysiek kunnen beslist zal worden.

Italië en Brazilië, die elkaar in de halve finale treffen, hebben de grootste spelersgroepen. Topfavoriet Joegoslavië, gekoppeld aan Cuba, moet het met een smalle selectie doen. Ook die van Nederland was te marginaal, zo luidde de gratis les van Bebeto.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden