Volksvermaak én provocaties

Grote aanplakborden met hakenkruizen daarop. Daarnaast een acteur in SS-uniform met Duitse oorlogshelm op zijn hoofd. Het is een niet alledaags verschijnsel op een zomers theaterfestival als De Parade.

Onlangs in Berlijn, bij de première van The Producers, mochten die hakenkruizen niet en werden ze op de affiches vervangen door onschuldige braadworstjes.

Provocatie – anders is het niet. En het werkt, want bij de tent van de voorstelling Goed Fout van Van Houts & De Ket is het publiek even ongemakkelijk als gegeneerd. Mag je lachen om de foute grappen die al voor aanvang worden gemaakt? Tom de Ket schreef deze ‘klucht die zo fout is als een deur’ met maar één doel: alle heilige huisjes rond oorlog, verzet en verraad onderuit te halen.

Kamp Westerbork

Het publiek fungeert als gevangenen van Kamp Westerbork waar op deze speciale avond een bonte avond wordt opgevoerd. In dit geval dus een klucht waarin de eigenaars van een feestwinkel (Joop en Janine!) een Joodse onderduiker in huis nemen, terwijl in de woning daarboven een NSB-dame woont. Het levert een aaneenschakeling van vele rake, soms foute, en af en toe ook erg flauwe grappen op, waarin behalve met het meisje met het rode haar (grappige dubbelrol van Joke Tjalsma) ook nog wordt gedold met vooroordelen rond hoge en lage kunst.

Een voorstelling als Goed Fout markeert de langzame maar gestage inhoudelijke verdieping die de De Parade onder leiding van artistiek leider Nicole van Vessum doormaakt. Nu de editie 2009 halverwege is (na Rotterdam en Den Haag, nu Utrecht en vanaf volgende week Amsterdam) valt op dat wat het aanbod betreft De Parade steeds meer een driedeling kent. Aan de top daarvan staan de diva’s en artiesten die voor het grote showspektakel zorgen. In vroeger dagen was dat altijd Loes Luca, Madame Parade pur sang, nu is die rol een beetje overgenomen door entertainers als Ellen ten Damme en Sven Ratzke, en fijnzinnige liedjeszangers als Spinvis en Theo Nijland.

Leukdoenerij en loltrapperij

Belangrijk element in het aanbod is en blijft de afdeling leukdoenerij en loltrapperij. Daarin is het kwaliteitsverschil enorm. Van de ongein om van de zaak Natalee Holloway een musical te maken tot een vrolijke en goed doordachte voorstelling als Zap Holland waarin in vogelvlucht een aantal Nederlandse klassiekers (uit literatuur en geschiedenis) de revue passeert. In deze voorstelling gaat men niet op de knieën tot kleuterniveau en wordt zowel Gerard Reve’s De Avonden als Herman Heijermans’ Op Hoop van Zegen als bekend materiaal beschouwd. Ook Ja! Ja! Ja! van het Volksoperahuis waarin op hoogstaand muzikaal niveau de vrolijke kant van de kredietcrisis wordt behandeld (met als gast Fay Lovsky) behoort tot het betere amusement.

Met producties als Goed Fout , het verrassend sterke en licht absurde Los van Toneelgroep Oostpool (met opnieuw een oer-geestige rol van Kirsten Mulder) en de komende premières van choreografe Anouk van Dijk onderstreept De Parade zijn pretentie ook een inhoudelijk theaterfestival te willen zijn. Een pretentie die los van bovenmatig roségebruik en luidruchtig gebral (vooral in Amsterdam) lijkt te worden waargemaakt.

Simpelweg te druk

Blijft over de eeuwige ergernis dat het op mooie zomeravonden simpelweg te druk is. Ongetwijfeld uit commercieel oogpunt loopt er dan te veel publiek rond dat als slachtvee in tenten wordt gedreven. Dat zal de keuze worden voor de toekomst: nog voller volksvermaak of prettige artistieke omstandigheden.

Een culinaire processie op de Parade 2009 in Rotterdam (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden