Volgzame zoon streefde vader voorbij

Een zoon die zijn vader aanbidt, hem daarom in zijn muzikale voetsporen volgt, afstand neemt en de aanbedene vervolgens in succes overtroeft met populaire hits en tv-optredens. Om vervolgens tientallen jaren in de vergetelheid te raken en kort na een revival op 80-jarige leeftijd te sterven. Het leven van de onlangs gestorven zanger en gitarist Max Woiski jr in een notendop.


Max Rene Valentino Mackintosh - zijn echte naam - was 6 jaar jong toen zijn vader het gezin en de Surinaamse hoofdstad Paramaribo verliet om zijn geluk te beproeven als muzikant in Nederland. Max aanbad de man die op zo'n grote afstand in het vermeende paradijs woonde 'als een god'. En dat was de enige reden zijn vader te gehoorzamen, vertelde hij nog niet zo lang geleden in een interview in Het Parool, toen die hem opdroeg met zijn gitaar naar Amsterdam te komen om plaats te nemen in zijn orkest.


Het is dan halverwege de jaren vijftig. Vader treedt al ruim tien jaar op onder zijn artiestennaam Max Woiski met zijn eigen orkest, die Latijns-Amerikaanse muziek ten gehore brengt in een club in Amsterdam. Zijn zoon leert daar het vak. Als vader na een paar jaar naar Mallorca vertrekt, groeit Max Woiski jr al gauw uit tot een populaire artiest met ook zijn eigen nachtclub, Tropicana in Amsterdam. Hij haalt de top-40 met Beter dan ooit (1964) en Je bent nog niet gelukkig met een mooie vrouw ( Je vraagt je steeds af is zij mij wel trouw? Als ze eindelijk in je armen rust dan zijn er weer kapers op de kust). Halverwege de jaren zeventig breekt hij zijn muzikale loopbaan af en raakt in de vergetelheid.


Onlangs kwam een verzamelbox uit met werk van vader en zoon, Ritmo Tropical, die de belangstelling voor hun muziek deed opleven. Gisteren maakte de familie bekend dat Max Woiski jr vorige week woensdag in zijn woonplaats Alkmaar is overleden en in besloten kring is begraven.


Recent uitgebrachte verzamelbox met werk van vader en zoon.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden