Volendam trots op de kampioen

Vriendschap, dat is het fundament onder de nationale handbaltitel.

VOLENDAM - HANDBAL

FINALE PLAY-OFFS

Met een schuin oog naar de klok en een strakke blik op de stand durfde Matthijs Vink het vier minuten voor het einde van de play off-finale wel aan om zijn ploeggenoten op de bank te knuffelen. De oranje zee golfde naar goed Volendams gebruik op de tribunes, maar de werkelijke ontlading in sporthal Opperdam kwam toen de handballers van Volendam met een 26-21 zege op de Lions uit Geleen hun hegemonie aan de handbaltop met een nieuwe landstitel hadden bevestigd.


De climax van een adembenemende handbalfinale had in de ambiance van uitpuilende tribunes en uitgelaten supporterskampen alles wat sport op dit niveau zo interessant maakt: strijd, emotie, spanning, maar vooral bevlogenheid. De keepers, Martijn Cappel van de thuisploeg en Thijs van Leeuwen van Lions, speelden de hoofdrol. Volendam kreeg ten slotte waar het voor kwam: de landstitel, die zondagavond tijdens de huldiging De Dijk oranje kleurde.


Genen

Nadat Lions de eerste van de play off-wedstrijden had gewonnen (38-36) en Volendam zich een week later in Geleen revancheerde (31-28), was het zondag alles of niets. Het werd alles, en sponsor Henk Kras wist wel hoe dat kwam. 'Volendammers hebben als het er echt op aankomt de drive om voor goud te gaan. Dat is niet uniek, wel is dat het talent dat hier, als het om muziek of sport gaat, kennelijk in de genen zit. Kijk naar het voetbal, het handbal, maar ook naar de turners van St. Mauritius. Stuk voor stuk zijn het jonge kampioenen.'


Ach, het verhaal van Volendam is langzamerhand wel bekend, zegt Jack Mühren, de jongere broer van ex-Ajacieden Gerrie en Arnold en verslaggever bij de Stichting Lokale Omroep Volendam Edam, LOVE: 'Dit is een gemeenschap waar kampioenen worden geboren en geëerd. Voetbal zal altijd de eerste sport in dit dorp blijven, maar het succes van het handbal zorgt voor een enorme warmte waarvan iedereen deel wil uitmaken. Kijk om je heen, dit is wat ons sterk maakt: gemeenschapszin. De kaarten voor deze finale waren binnen een paar uur uitverkocht.'


'Dat is de trots van het dorp', zegt Cor Kwakman, steward bij de club en voorlichter van de gemeente, die vorig jaar werd uitgeroepen tot Sportgemeente van het Jaar. 'Allen voor één is ons motto, het is goud of niks. Maar altijd met een onwaarschijnlijke drive. Prestatiezucht, zou je ook kunnen zeggen', zegt hij, terwijl de sporthal op stelten staat en scheidend coach Martin Vlijm, met tranen in de ogen, op de schouders van zijn spelers wordt rondgedragen.


'Ik ben hier drie jaar geweest en het is werkelijk ongelooflijk wat ik heb meegemaakt', vertelt Vlijm even later. 'Bang voor een teleurstelling in mijn laatste wedstrijd ben ik niet geweest. Ik weet hoe sterk ze zijn, ik heb in tien finales met ze gestaan en tien keer gewonnen, dus waarom zouden we dan de elfde moeten verliezen? Nee, ik ben er steeds van overtuigd geweest, nadat we de beker hadden gewonnen en Benelux-kampioen waren geworden, dat ik met de landstitel zou vertrekken.'


Volendam tegen Lions was meer dan de finale van de Nederlandse titelstrijd, het was ook een botsing van de gevestigde orde, Volendam, tegen de aankomende jeugd, Lions. Gemakkelijk had de regerend kampioen het tot zeker vijf minuten na rust niet. Toen kwamen de bezoekers via Tim Mullens voor het eerst in de wedstrijd op gelijke hoogte: 8-8.


Weergaloos

De Limburgers toonden zich lang gelijkwaardig. 'Toch heb ik geen seconde gewanhoopt', vertelt Tom Schilder, één van de echte dorpelingen in het team. 'Op grond van wat we dit seizoen hebben laten zien, zijn we gewoon de beste.'


De zege was vooral de verdienste van de bij vlagen weergaloze Jasper Adams. Hij scoorde zesmaal in een fase dat de wedstrijd nog alle kanten op kon.


Joey Duin, ook al zo'n man van Volendamse origine, ondersteunde hem met drie treffers. Duin: 'We moesten over het dode punt heen komen. Dat is gelukt door ons als team het wapen van het breekijzer te hanteren. Met tomeloze inzet hebben we ons doel bereikt. Dat geeft echt enorm veel voldoening.'


Nieuwjaarsbrand

Duin behoort tot de kern van spelers die het Volendamse tophandbal de afgelopen jaren, met zes titels, vijf bekerzeges en twee Benelux-titels, kleur hebben gegeven. 'We zijn als vriendenclub sterk geworden. Vriendschap is het fundament van Volendam.


De kern van dit team draagt de herinnering aan de vreselijke Nieuwjaarsbrand, die tot gevolg had dat we een jaar uit de competitie zijn geweest. Maar we zijn teruggekomen om de beste te zijn in onze sport. En dat is typisch Volendam, zoiets wordt breed gedragen en dat geeft ook de inspiratie.'


Die inspiratie slaat over op spelers die van buiten komen, denkt Duin. 'Spelers dragen onze topsportambitie met zich mee én het familiegevoel. Met z'n allen de schouders eronder, dat verklaart ons succes.'


Zelf deed de speler tussendoor vijf jaar ervaring op in Duitsland en Zwitserland. Hij kwam terug omdat hij zich aangesproken voelt door de maatschappelijke waarde van Volendam. In samenwerking met de gemeente en het onderwijs is er een platform ontstaan dat de meerwaarde hiervan illustreert.


Maar vandaag staat de sport centraal, erkent algemeen directeur Joost Ooms. 'Een topprestatie als deze blijft het affiche waarmee we ons vooral moeten laten zien.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden