Vogelspotten: de Houtduif

Domme, dikke, trage schijters zijn het. Echt waar? Wie van duiven kan houden, is een eind op weg. Jean-Pierre Geelen geeft een voetcursus vogelspotten, mét elke week huiswerk. Deze week: de houtduif.

Wat? Houtduif (Columba palumbus)

Waar? Overal

Wanneer? Het hele jaar door

Geluid:

(bron: Soortenbank.nl)

Komt een vegetariër bij de Chinees, en informeert naar een menu zonder vlees. Tien tegen een dat de Chinees vraagt: ‘Eet u wel kip?’

Sommige vogels zijn geen vogels, geen dieren zelfs. De kip is er een (ooit een kip zien vliegen?), de duif treft hetzelfde lot. Luchtratten zijn het, en toegegeven: van de gemiddelde verfomfaaide patatduif op de Dam weten ook wij geen chocola te maken. Geen depressiever moment in de week dan op een stille zondagmorgen, bij het horen van het landerige (‘Dromerig’, zegt onze vogelgids nog met gevoel voor poëzie) koeren van een paar tortelduiven, terwijl in de verte kerkklokken al even lusteloos luiden.

De houtduif
Nu in het midden van de zomer alle andere vogels zich lafjes stilhouden tussen het gebladerte, richten wij onze aandacht voorzichtig op de houtduif. Wie van duiven kan houden, is een eind op weg. Het valt nog niet mee. Over 430 pagina’s beschrijft wetenschapper en vogelaar Albert Beintema in zijn pas verschenen boek Mijn vogels (Uitgeverij Atlas) zijn belevenissen en mijmeringen rond de meest exotische soorten. Het hoofdstuk Houtduif zullen we hier om didactische redenen (we zijn op cursus tenslotte) niet nader bespreken, maar het onheilsthema dient zich al aan in de eerste zinnen: ‘Maak een dressing door in een pannetje een flinke scheut Grand Marnier te verwarmen en daarin een eetlepel sinaasappelmarmelade los te roeren.’

Domme dakduiven zijn het, trage toestellen die uw balkon en auto onderschijten met verfbommen die zich in opgedroogde toestand maar nauwelijks laten verwijderen, zelfs niet door nijvere kinderhandjes die u met vijf euro beloont voor de wasbeurt. Het logge lijf belemmert hem tijdig weg te vliegen voor tram of auto, zelfs de kinderwagen is nog een bedreiging voor hem Zijn vlucht is een miezerige poging tot statusverhoging: soms zie je hem heel even aan voor de veel spectaculairdere sperwer.

Maar toch: een goedgevuld exemplaar (mannetjes, want sorry dames, maar in de natuur ogen de meeste mannetjes nu eenmaal aantrekkelijker dan de vrouwtjes) dat niet al te slordig in de veren zit, doet wonderen – als je het maar zien wilt. Dat subtiel gegolfde witte kraagje, bij het juiste zonlicht ligt er een paarlemoeren schittering op, die oranje snavel, donkerrode bef, te midden van het stemmige grijs: wat je er ook van vinden mag, er is in elk geval over nagedacht.

Het huiswerk voor deze week: zeg eenmaal ‘sorry’ tegen de Houtduif, voor hij onder uw wielen komt.

Houtduif (KINA) Beeld
Houtduif (KINA)

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden