Vogelpoep, en niet zo'n klein beetje

Met z'n tweeën een weekend naar Barcelona. Te voet op weg naar de eerste bezienswaardigheid, Gaudi's La Sagrada Família. Het is een aardig eindje lopen naar de kathedraal....

Op een kruising vraagt een jonge man hoe laat het is. Wat hij wil weten is duidelijk, maar hoe zeg je dat in het Spaans? 'O, jullie komen niet uit Spanje?', merkt hij op. 'Zeker op weg naar de Sagrada Família? Dan moet je hier naar rechts en de vierde straat linksaf.' Aardige jongen, als je rechtdoor loopt kom je er ook, maar oké, rechtsaf dan maar.

Twee blokken verder wrijft een van ons door het haar. Een man, die net uit een huis komt lopen, zag wat er gebeurde. 'Een vogel, er heeft een vogel op je hoofd gepoept', zegt hij in het Engels. Hij wijst omhoog. Vogelpoep, en niet zo'n klein beetje. Behalve in het haar zit het ook op een mouw.

De man, die modern en goed gekleed is en een dure zonnebril draagt, leeft mee. Hij wekt de indruk dat hij ergens naar op weg is, maar toch neemt hij even de tijd voor dit soort pech. Hij biedt zijn flesje water aan om de smurrie mee te verwijderen.

De vriendelijke Spanjaard, hij is een jaar of 30, wenkt: 'Kom maar even mee naar binnen.' Zou er in de hal van het appartementencomplex waar hij woont een kraan zijn? Het ziet er luxe uit - plantenbakken, betegelde vloer en muren -, echt zo'n hal waar je niet zonder sleutel binnenkomt.

De schade blijkt groter dan gedacht. Niet een hoofd en een jasje, maar nóg een jasje en een broek zitten onder de vlekken. Wat is dat voor vogel geweest? De nieuwe vriend weet het ook niet, maar hij heeft wel humor: 'Must be an elephantbird!' Mooi souvenir, zegt hij. Ondertussen wijst hij op het getroffen hoofd, daar zit nog wat, was het eruit met het laatste water uit het flesje (want een kraan is er niet). Het vieze jasje uit, hoofd voorover, het is een hele toestand. Niet lang daarna vertrekt hij, en hij wordt hartelijk bedankt.

Na wat laatste hopeloze schoonmaakpogingen wordt duidelijk dat er niets anders opzit: terug naar het hotel voor andere kleren. Tien minuten later stopt de taxi op de plek waar de dag zo mooi was begonnen. De ramp toont pas zijn ware omvang als de chauffeur een bedrag noemt: portemonnee weg!

Creditcard, europas en cash. Rekeningen blokkeren, politiebureau zoeken en aangifte doen. Barcelona heeft een reputatie, de 'er zit wat op uw schouder'-truc was bekend, je woont zelf in een grote stad en toch trap je erin. Dat is het ergste.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden