Voetnoten

'Een voetnoot te mogen worden in het verhaal van Pims mighty force!' Zo omschreef Bomhoff in z'n afscheidscolumn voor NRC Handelsblad (13 juli 2002) de zojuist begonnen droom van zijn leven....

Het werd een nootje.

'Ik hoop weer te gaan schrijven voor een breed publiek', solliciteerde hij tijdens z'n parmantige persconferentie alvast bij z'n oude krant.

Die belde hem trouwens een paar dagen later alweer op vanwege een akkevietje dat je een allerlaatste voetnoot bij z'n voetnoot zou kunnen noemen.

Had hij, wilde de verslaggever weten, de politie per brief gevraagd om 'een analyse van zijn veiligheidssituatie' voor het geval partijgenoot Heinsbroek uit het kabinet zou zijn verwijderd, en hij waarschijnlijk de schuld zou krijgen?

Want je was je leven natuurlijk nooit zeker met op de achtergrond een fractie die volgens haar inmiddels afgezette voorzitter voornamelijk uit 'gajes' bestaat, en vanwaaruit een anoniem lid tegen Van As had gezegd: 'We zullen Wijnschenk weten te vinden als het kabinet door zijn toedoen ten val komt.'

Bomhoff evenwel ontkende dat hij ooit zo'n brief had geschreven.

Maar hoe was minister Remkes er dan bij gekomen om in Netwerk te verzekeren dat zo'n brief wel degelijk bestond?

En Bomhoff, nog altijd parmantig, over zijn voormalige collega-vice-premier: 'Remkes is niet in zijn eerste leugen gestikt.'

Heren onder mekaar - het geheel onder leiding van kereltje Balkenende.

De overgebleven heirscharen van de machtige Grote Leider zoeken intussen een nieuwe opperbevelhebber.

Heinsbroek?

Ook lang niet onparmantig. Daarom kon hij het inhoudelijk voor honderd procent vinden met kameraad Bomhoff, maar helaas: ze konden niet door één deur. Of zoals hij de incompatibilité d'humeur in z'n steenkolen-frans vertaalde: ze leden aan incompatibilité des caractères. En dan houdt alles op. Als dan vervolgens niet alleen het gajes van de fractie, maar ook het bestuur dat niet eens is gekozen, en zelfs Bomhoff zelf het eigenlijke gedachtegoed blijkt te hebben verkwanseld, zit er niet anders op dan een nieuw leger des heils te mobiliseren.

Is trouwens, tussen twee haakjes, het gedachtegoed indertijd door de BVD afgeluisterd?

Butler Herman onthulde gisteren dat Fortuyn en hij uit voorzorg soms in codetaal moesten spreken.

'Zijn de rapen gaar, Herman?'

'Ik dacht dat u asperges had besteld, meneer.'

'Hè, sufferd, ik bedoel het in code.'

'O, pardon. Nee, het dressoir wordt morgen blauw geschilderd.'

De butler: ook vaak een voetnoot in de geschiedenis.

Alles schijnt er inmiddels op te wijzen dat Nawijn - het in maart geïnstalleerde CDA-raadslid van Zoetermeer, zo waarlijk hielpe hem god almachtig - de LPF moet redden.

Je moet toegeven dat ze het bij die partij in stijl doen: als ze moeten kiezen tussen een desperado, een cowboy, een paar uit het medisch circuit weggeruziede dokters, een pornobaas of iemand die weliswaar onbetrouwbaar is, maar wel weet hoe je de asielzoeker moet aanpakken - dan hoeven ze niet lang na te denken.

Nawijn, die sinds woensdag in stad en land de dolkstootlegende verspreidt over de wijze waarop CDA en VVD zijn lijst hebben vermoord, maar die niettemin met de moordenaars in één kabinet wil blijven zitten - dat is de vlees geworden voetnoot in het verhaal van Pims mighty force.

Bomhoff verzorgde gisteravond tegenover Fons de Poel trouwens nog een kleine voorpublicatie uit het boek dat hij voor een breed publiek zal schrijven over de verraderlijke Gerrit Zalm, de laffe Roelf de Boer, de leugenachtige Johan Remkes en de bange Jan Peter Balkenende.

Het verschijnt in december.

En zonder voetnoten, neem ik aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden