Voetballus

Verbouw-aannemer Tim van Poppel (35) uit Breda is een voetballer zoals er vele duizenden in Nederland zijn: hij speelt zijn wekelijkse partijtjes - bij de zaterdagamateurs van Baronie in zijn geval - en kijkt verder graag naar de professionals....

Wat weinigen hem kunnen navertellen is echter dat hij ooit in de schoenen van sterspeler Pierre van Hooijdonk heeft gestaan. Met sokken erom, en tijdens een training, dat wel. Om ze niet vuil te maken. En om een groot geheim te verbergen.

Dat komt allemaal zo. Van Poppel studeerde lang geleden fysiotherapie en had een idee. 'Ik zag keepers bij het voetbal voor een aftrap altijd even in de grond schoppen, om hun voet naar de punt van de schoen te drijven. Kennelijk schuift de voet toch meer dan prettig is. Dat maakt de balcontrole van véldspelers bij het schieten niet beter op.'

Van Poppel begon na te denken over een oplossing voor het schuivende-voetenprobleem: een elastische band van de wreef van de schoen achter de enkel langs. Die houdt steeds de schietende, gestrekte voet vóór in de schoen, waardoor het contact met de bal optimaal is.

Het idee belandde in een la en kwam er pas weer uit toen Van Poppel stopte als fysiotherapeut en in de bouw was terechtgekomen.

Hij kende iemand die hem met sterspeler Pierre van Hooijdonk in contact kon brengen. Van Poppel kreeg het telefoonnummer van de voetballer en besprak tijdens een gezamenlijke lunch het idee van zijn voetballus. De voetballer wilde die wel eens uitproberen. Van Poppel: 'Ik ben toen aan de slag gegaan, heb een provisorische lus gemaakt aan een paar van Pierres schoenen, heb er zelf een training lang op gelopen, we hebben toevallig dezelfde maat.'

Daarna deed Van Hooijdonk er een schottraining mee, na de reguliere training bij Feijenoord. 'Het schieten ging prima, maar hij had er wel een blauwe teen aan overgehouden. Hij wilde ze nooit meer aan, zei-ie.'

Van Poppel wist wat er kon gebeuren als hij met zijn prachtidee bij Nike en Adidas aanklopte: het risico dat ze hem de deur wezen en er vervolgens zelf mee aan de haal gingen. Dus schreef hij, geholpen door een kennis bij het Europees octrooibureau, een octrooitekst en diende die in. 'Kosten 1750 gulden. Maar kom, ik had wat geld verdiend, dat moest dan maar.'

Bij Nike in Hilversum was men niet echt enthousiast over Van Poppels voetballus. En bij Adidas liep het contact niet lekker. Dus viel het stil. Nu verbouwt Van Poppel vooral zijn eigen huis dat hij tegen de zomer met vrouw en kind wil betrekken. Daarna, zegt hij, wil hij nog wel verder de boer op met zijn gepatenteerde ontwerp. Richting Quick, bijvoorbeeld. Of de firma Hi-Tec, waarover hij net iets las in het weekblad Elsevier.

Is daarbij geen probleem dat het nieuwheidsonderzoek bij het octrooi zegt dat er minstens vier Europese en Amerikaanse octrooien liggen die ermee in conflict zijn?

Welnee, zegt Van Poppel strijdbaar. 'Ik ben bij het Octrooibureau in Rijswijk wezen kijken en moest er een beetje om lachen. Die andere octrooien gingen ook over sportschoenen, maar daar hield de overeenkomst ook op.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden