Voetbalforens tevens aanvaller

Bijna dagelijks zit Go Ahead-spits Marnix Kolder uren in de auto tussen Oost-Groningen en Deventer. De cruisecontrol aan, want anders speelt de achillespees op.

WESTERLEE/DEVENTER - Het is even na zeven uur 's ochtends in Westerlee, Oost-Groningen. 'Pappa kus?', vraagt Marnix Kolder aan zijn dochter Emmy. En tegen zijn vrouw Wendy: 'Mamma kus? Nou, dan ga ik hoor.'


Zo gaat het elke ochtend voordat Marnix Kolder in zijn Opel Corsa stapt voor de rit naar Deventer: 1 uur en drie kwartier heen, 1 uur en drie kwartier terug. En dat vijf dagen in de week. Nu al tweeënhalf jaar lang.


Wat bezielt iemand om dagelijks zo lang onderweg te zijn? Kolder wil daar best iets over vertellen, maar eerst moet hij vol op de rem voor een invalidenauto en een tractor die het verkeer ophouden. 'Tsjonge, tsjonge, we zijn het dorp nog niet uit of we hebben al vertraging', foetert hij. 'Maar goed, wat wilde je weten?'


Marnix Kolder is 32 en spits, met een verleden bij onder meer Veendam, FC Groningen en VVV. Sinds 2011 speelt hij bij Go Ahead Eagles. Hij is herstellende van een blessure. Wie weet haalt hij de derby tegen PEC Zwolle van zondag.


Om op tijd te zijn voor de training in Deventer, moet hij vandaag in het pikkedonker weg. De route, die door drie provincies loopt, kan hij ook met een blinddoek om rijden. 'Van Westerlee gaat het naar Assen, daar begint de snelweg, bij Hoogeveen is die weer voorbij, dan komt een lang stuk 80 kilometerweg naar Raalte, daarna is het nog maar 20 kilometer naar Deventer.' Lachend: 'Het is zo om eigenlijk.'


In zijn eerste jaar bij Go Ahead had hij in doelman Peter van der Vlag nog een medepassagier. Om de verveling te verdrijven sloten ze vaak zinloze weddenschappen af. 'Dan zei Peter: hoeveel autobusjes van DHL komen we vandaag tegen, denk je? Daar konden we een hele rit zoet mee zijn.'


Van der Vlag staat nu onder de lat bij Emmen. De enige die nog in de auto tegen Kolder praat is Giel Beelen.


Veendam. Half acht. Kolder draait de N33 op. Overal langs de weg staan borden met 'werk in uitvoering', want de snelweg wordt verbreed. In 2015 moet het af zijn. Kolder: 'Toen ik in 2011 bij Go Ahead tekenende, zei trainer Joop Gall: 'Dat komt mooi te laat voor je. Maar ha, hij is weg en ik zit er nog steeds. En zoals ik me nu voel kan ik nog jaren door.'


Lang was Kolder een goed bewaard geheim. Pas deze zomer scoorde hij in de wedstrijd tegen ADO Den Haag zijn eerste doelpunt in de eredivisie. Later in het jaar scoorde hij op spectaculaire wijze tegen Feyenoord. Met zes hechtingen rond zijn oog joeg hij in de laatste minuut een vrije trap in het doel.


Sindsdien wordt de naam van Kolder vaak gekoppeld aan de term cultheld. Hij heeft elke krant en elk tijdschrift nu wel te woord gestaan, denkt hij. Zelfs Jakhals Erik van De Wereld Draait Door kwam langs in Westerlee voor een interview.


Gieten doemt op. Een memorabele plek op de route. Hier strandde hij vorig jaar. Het was de enige keer dat hij de eindbestemming niet haalde. 'Dat was die dag met enorme sneeuwval, code oranje geloof ik. Ik was al anderhalf uur onderweg en nog steeds niet opgeschoten. Toen ben ik hier omgedraaid. En vorige week had ik een klapband, maar dat gebeurde op de terugweg.'


Zolang hij maar op tijd is, heeft niemand bij Go Ahead problemen met die lange autoritten van Kolder. Zelf vindt hij het wel ontspannend achter het stuur. 'Tja, wat doe ik zoal? Beetje nadenken. Over hoe het gaat, wat ik meemaak bij de club, met vrienden, thuis. Ik stap nooit in de auto met de gedachte: móét ik weer. Daarvoor gaat het ook veel te goed.'


Twee jaar terug leek hij nog een carrière in de steigerbouw tegemoet te gaan. Hij vertrok bij Veendam, meldde zich aan bij de amateurs van Harkemase Boys en ging werken op kantoor bij Veendam-hoofdsponsor Gjaltema, een bouwbedrijf. Daar rinkelde op een dag de telefoon op de kamer van de eigenaar.


Kolder: 'Dat was Joop Gall. Hij vroeg aan Gjaltema: 'Ik zoek een spits, weet jij er één?' Die zei toen: 'Wat dacht je van die jongen hier, op kantoor?' Zo ben ik bij Go Ahead gekomen.' Hij neemt een slokje water en zegt dan: 'Alles wat ik nu meemaak is bonus. Daarom voel ik me ook zo goed. Alle druk is weg.'


Het wordt langzaam licht. Als het lange stuk provinciale weg bij Hoogeveen begint, schakelt Kolder de cruisecontrol in. Die heeft hij speciaal laten installeren. 'Voor het achillespeesje. Anders ga je die toch wel voelen.' Ook zijn stoel is op maat gemaakt. 'Eerst zat er zo'n stang, precies onder mijn zitvlak. Dat was geen pretje.'


Elke dag weer in die auto. Soms wel vier uur lang. Maar alles beter dan verhuizen, legt Kolder uit. 'Wendy heeft al een keer haar baan als orthodontie-assistente opgezegd. Dat was toen ik naar VVV ging, in Venlo. Dat wil ik haar niet nog een keer aandoen. Alleen op een appartementje in Deventer zie ik ook niet zitten, zonder mijn dochter. Bovendien willen de opa's en oma's onze dochter ook graag zien.'


Bij Ommen wordt een ree van de weg gesleept. 'Zou die dood zijn?', vraagt Kolder bezorgd. Even later, ter hoogte van vliegveld Salland, wijst hij een valk aan. Straks, op de club, zal hij daarover weer rapport uitbrengen bij verzorger Henk Nijenhuis, een natuurliefhebber.


Even tanken nog en dan doemen in de verte, hoog boven de arbeidershuisjes, de lichtmasten van de Adelaarshorst op. Op de club neemt hij nog een Snelle Jelle. Daarna trainen en om 13.00 uur begint de lange rit naar huis. 'Joh, voor hetzelfde geld had ik nu op kantoor gezeten', zegt hij. 'Dan is voetballen toch veel mooier? Wat maken mij die paar kilometers nou uit.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden