Column

Voetbal staat terecht tijdens het tribunaal van technologie

Column Willem Vissers

Foto de Volkskrant

Op de tribune in Kopenhagen loopt een verslaggever in de rust van het duel met Ajax bewijsmateriaal uit te venten. Beelden van Foxsports, stilgezet bij de voorzet van Klaassen. Misschien was het doelpunt (0-1) van Dolberg 6 centimeter buitenspel, of 8 millimeter. Het is wat.

Goed trouwens dat de arbitrage de treffer goedkeurde, want bij twijfel is 'doelpunt' de norm en het gebruik van beelden is alleen nog maar toegestaan in het bekertoernooi van Nederland.

Het voetbal staat terecht, tijdens het tribunaal van moderne technologie. Het spel is zo belangrijk geworden dat het over de hele week is uitgespreid, als manna voor hongerig volk. In elk theater houdt Grote Broer alles in de gaten voor de consument, want het mag wat kosten. De alomtegenwoordige camera biedt bovendien gelegenheid tot arbitertje spelen, thuis of waar dan ook. Fluitende Barbertjes moeten hangen.

Het gaat wel heel vaak over de arbitrage, die af en toe inderdaad puur slecht is, net als het spel overigens. Discussies over menselijk falen ronden de week af, als repeterende breuk. Waarom worden de onomkeerbare gebeurtenissen niet geaccepteerd? Geniet van het spel of wat daarvan over is. Laat scheidsrechters, de minst belangrijke mannen op het veld, figureren.

Zelfs als straks tot in de oerwouden van Afrika videorefs zijn aangesteld, zal de discussie over bepaalde situaties voortduren, omdat ze voor velerlei interpretatie vatbaar zijn. Het is geen zwart of wit. Al bekijk je duizend keer de beelden van Meunier die in zijn val Neymar meeneemt tijdens het spektakelstuk Barcelona - Paris SG (6-1), dan zal de een het nog een strafschop vinden en de ander niet.

Wat mij vanaf het grote tv-scherm in de lobby van een hotel in Kopenhagen het meest bijbleef, afgezien van de uitzinnige vreugde in schouwburg Camp Nou, was het spel van de Braziliaan Neymar, de voetballer van elastiek. Ja, hij had rood kunnen krijgen op het moment dat hij al ontelbare malen was geschopt, maar het gaat hier even om de weergaloze wijze waarop hij zijn ploeg bij de hand nam. Eerst met die schitterende vrije trap (4-1), die de hoop weer liet oplaaien, vervolgens met zijn pass voor 6-1.

Het is de 95ste minuut. Barcelona heeft nog één doelpunt nodig. Doelman Ter Stegen is al aanvaller. Neymars vrije trap vanaf het middenveld is weggekopt. Als hij de bal terugkrijgt, ziet hij af van een schot in wilde paniek of een blinde voorzet. Nee, hij dribbelt naar binnen en geeft een pass met links. De bal lijkt wel een vogeltje dat onbekommerd over een muur vliegt en een fijn plekje zoekt voor de landing.

Kijk die bal. Precies hoog genoeg, precies hard genoeg, precies op tijd dalend voor de uit de kluwen ontsnapte Sergi Roberto. Die strekt zijn been en verlengt de pass. Goal.

En warempel, ik prees me gelukkig met de beelden, van al die camera's, uit al die hoeken. Ik heb ze bekeken. En nog eens. En nog eens. Ze werden steeds mooier.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.