Vlindervleugels op vrouwenbillen

Bazel, 4 november 1915

'Haar hele lichaam is overdekt met portretten, zeeanemonen, bloemranken en guirlandes van bladeren. Haar man begeleidt haar op de citer.' Beeld EPA

De getatoeëerde dame heet mevrouw Koritzky en noemt zich Nandl. Ze heeft een aparte kamer in een bierlokaal, van waaruit ze de gasten uitnodigt haar te bezichtigen. Dat kost 30 centimes, kunstenaars hebben gratis toegang.

Ze ontbloot haar borst, haar armen en haar dijen: haar hele lichaam is overdekt met portretten, zeeanemonen, bloemranken en guirlandes van bladeren. Haar man begeleidt haar op de citer.

Op haar billen staan twee vlindervleugels. Dat is teder en getuigt van esthetisch normbesef. Ooit las ik ergens over een getatoeëerde Indische vrouw, die de namen van haar minnaars in haar huid liet aanbrengen. Dat is hier niet het geval. Nandl geeft met haar portretmedaillons een cursus in Duitse muziek- en literatuurgeschiedenis. Bij haar gaat het om vorming, niet om erotiek.

Het tatoeëren was oorspronkelijk waarschijnlijk een priesterlijke kunst. Als de dichters hun verzen, of alleen maar hun oerbeelden, in het eigen vlees hadden moeten snijden, zou er wellicht minder geproduceerd zijn.

Bovendien zouden sommige lyrici - ik wil geen namen noemen - als gevolg van het tonen van hun menselijkheden volledig ontmaskerd te kijk staan. Kortom, men zou erop moeten letten of boeken met inkt gekladderd of getatoeëerd zijn. En of de schoonheid aan de kleren kleeft of in het vlees brandt.

Hugo Ball (1886-1927), dichter en dadaïst. Ingekort fragment uit De vlucht uit de tijd. Vertaling Hans Driessen. Vantilt; 2016.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden