Vlinders

Net als je denkt dat de mensheid afstevent op een ecologische apocalyps, blijkt er hoop te gloren. Gisteren op pagina 7 in de Volkskrant: 'De vis floreert, ook in de Nederlandse wateren'.


Dankzij strenge quota is de visstand in de Noordoost-Atlantische wateren herstellende. Kabeljauw, tong en haring noteerden een plus. Schollen in de Noordzee maken het zelfs zo goed dat er meer van rondzwemmen dan ooit eerder gemeten in ruim een halve eeuw.


Die Europese visquota kwamen er natuurlijk niet vanzelf, daarvoor moesten de neuzen van tig onderzoekers, beleidsmakers en vissers allemaal dezelfde kant op. In een tijd van cynisme over Brusselse vergadertijgers is hier een pluim op zijn plaats. Zij die ons besturen, lijken er op dit front toch maar mooi in te slagen om de kortetermijnbelangen ('nu veel vis voor weinig geld') ondergeschikt te maken aan de langetermijnbelangen ('een leefbare planeet voor volgende generaties').


Binnen de eigen landsgrenzen voltrekt zich nu ook zo'n megavergadering met een groene toekomst als inzet. Onder leiding van SER-voorzitter Wiebe Draijer onderhandelen bijna veertig verschillende belangenorganisaties over investeringen in duurzame energie. Vorige week leidde dit tot een 'energieakkoord op hoofdlijnen'.


De onderhandelaars mikken op een volledig duurzame energievoorziening in Nederland voor het jaar 2050. Daarvoor gaan kolencentrales dicht, verrijzen overal windmolenparken en worden huizen dermate goed geïsoleerd dat je je gaat afvragen waarom je überhaupt nog een kachel hebt.


Oké, 2050 is ver weg. Zo ver weg dat een dozijn volgende kabinetten en onderhandelaars alle plannen weer kunnen verscheuren. En, oké, het akkoord is nog amper doorgerekend en oogt daardoor soms zo abstract als een schilderij van Karel Appel in zijn wildste periode.


Maar toch: toen ik de lijst met deelnemende partijen bekeek, kon ik een kleine glimlach niet onderdrukken. Shell en Greenpeace; in het dagelijks leven natuurlijke vijanden, maar nu steken ze allebei de duim omhoog.


Terwijl de inkt van het energieakkoord droogde, gebeurde er prompt nog iets moois. Bij Winterswijk (Gelderland) spotte vlinderexpert Jan Stronks een iepenpage; een bruinoranje schoonheid die al lang geleden uitgestorven leek in deze regio.


Geruchten dat de vlinder - net als de Wolf van Luttelgeest - is uitgezet door Poolse lolbroeken, werden direct professioneel de kop ingedrukt door De Vlinderstichting. Het betreft beslist een nieuwe populatie die zich hier op eigen kracht heeft gevestigd, dankzij decennia van dapper bomenbeleid.


Tuurlijk, slecht nieuws over flora en fauna was er ook zat deze week. Het Braziliaanse oerwoud wordt sneller kaalgekapt dan ooit te voren, Amerikaanse onderzoekers waarschuwen dat de opwarming van de aarde te snel gaat voor het aanpassingsvermogen van veel diersoorten. Maar succesvolle visquota en breed gedragen energieakkoorden voor het jaar 2050 zijn niet te negeren lichtpuntjes. Zoveel partijen, zoveel belangen, en toch: er komt iets uit. Iets waar we op die kleine blauwe bol misschien wel allemaal een beetje beter van worden.


Vandaag reis ik met een verrekijker naar Winterswijk. Hoog in de bomen zal ik turen naar de iepenpage, die vecht voor haar bestaan in het nieuwe Nederland. 'Komt goed meissie', zal ik fluisteren, '2050 wordt jouw jaar.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.