VLIELAND

Wat: Vlieland

Wat is het: een waddeneiland

Waar: de V in de tv-tas

Recensent: Olaf

Vlieland is het leukste Waddeneiland. Dat klinkt als een conclusie van een artikel en niet als de opening, maar ik wil er graag mee beginnen. Vlieland is overzichtelijk, autoluw, charmant, rustig en mooi. Van alles is er één: één dorp, één buslijn, één strandpaviljoen, één strandhotel, één strandweg en eigenlijk ook maar één echt lange fiets/wandelroute: die door de duinen naar het Posthuys en weer terug langs de Waddenzee. Of andersom. Oké, twee routes dan.


Mijn band met het eiland is sterk. Al toen ik klein was vierden mijn ouders er vakanties en trokken me in een bolderkar over de strandweg naar het huisjespark waar ze een bungalow huurden. Later werkte ik er als student een zomer lang als havenmeester in de jachthaven. Mijn taak was het om in een rubberboot met motor de zee op te varen, in afwachting van zeilschepen die een plaats voor de nacht zochten. Die moest ik dan daarna als een soort puzzel laten aanleggen in de te kleine haven, vaak rijen van zes langs elkaar. Inmiddels is er een grote nieuwe haven en denk ik dat ze gewoon zelf naar binnen varen.


Tegenwoordig ben ik alleen nog op Vlieland als bezoeker, minstens één keer per jaar.


Voor ik aankom bij de twist in deze recensie, de clou waar je al een paar honderd woorden op zit te wachten, nog twee positieve punten: het muziekfestival Into The Great Wide Open wordt op Vlieland gehouden. Elk jaar als ik kijk wie daar komen spelen lees ik zo ongeveer een 80 procent overlap met de meest recente playlist uit mijn Spotify.


Verder kent Vlieland een tot de verbeelding sprekend verleden van een tweede dorp. Het huidige dorp heet Oost Vlieland, wat bij nieuwe bezoekers altijd de vraag oproept waar West Vlieland dan eigenlijk ligt. Welnu, dat is in zee verdwenen. Ooit lag er een vrijwel identiek dorp aan de westkant van het eiland, met een kerkje en steegjes (galoppen) langs de hoofdweg. Omdat alle Waddeneilanden naar het oosten opschuiven ligt West Vlieland nu enkele honderden meters uit de kust, onder de golven. De Efteling had het willen verzinnen. (Feit is natuurlijk dat er niets meer van te zien is, ook niet als je zou duiken, maar het idee is erg romantisch.)


Mijn enige negatieve punt is dan ook dat Vlieland hard op weg is om een dependance van Laren te worden. De nieuwste boetiekjes en restaurantjes in de Dorpsstraat lijken zo uit het Gooi te zijn overgeplaatst. Het charmante badhotel Bruin waar Jacques Gans een deel van zijn lever heeft weggedronken is nu een modern gestyled loungehotel met vreemde, uit een strandspecial van VT Wonen gekopieerde meubels en lampen. De kleren die je in de Dorpsstraat kunt kopen zijn zo bekakt dat je als je ze aantrekt gelijk wordt gevraagd van welk bedrijf je de CEO bent.


Mijn probleem is dus ook niet de luchtmacht, die het grootste gedeelte van het eiland heeft geconfisqueerd en er oefeningen houdt - daar hebben de bewoners en de meeste bezoekers al lang vrede mee gekregen. Mijn probleem is ook niet de lokale bewoner die het gebrek aan auto's van toeristen compenseert door je van de sokken te rijden in zijn jeep. Mijn probleem is niet de afwezigheid van een goede mobiele telefoondekking. Dat allemaal niet. Ik ben alleen zo bang dat er straks niets meer aan is, de Dorpsstraat wordt omgedoopt in PC Hooftstraat, de restaurants alleen nog onuitspreekbare amuses serveren en de lompe dorpsdiscotheek een 'club' wordt genoemd. Stop de verlarisering van Vlieland nu het nog leuk is! 3,5 sterren.


recensiekoning.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden