Vliegnota’s werpen door het lekgat

29 duurzame droomideeën moesten ambtenaren bedenken voor het ‘leertraject duurzaam leiderschap bij de overheid’...

Marc Peeperkorn en Sheila Sitalsing

Zijn ze van slag, onze ambtenaren? Bevreesd voor Roel Bekker misschien, de topambtenaar die as we speak met het slagersmes door ambtelijk Den Haag aan het trekken is om zo’n 13 duizend scalpen van brave publieksdienaren aan zijn riem te hangen?

Puur escapisme moet het zijn, dat hen drijft naar een door hun eigen werkgever aangeboden ‘leertraject’ waar ze ‘duurzame dromen’ leren dromen. Om te leren ‘een duurzaam leider bij de overheid’ te worden.

In het ‘leertraject’ dromen ze van zenbeleid, schoonboten, mobischoenen en vliegnota’s.

Van slag, inderdaad.

Binnenskamers weet dit omdat het na intensief speurwerk de hand heeft weten te leggen op een topgeheime nota, de dato 22 februari 2008, die onder een select groepje ambtenaren circuleert. Het is de weerslag van enkele intensieve denksessies over duurzaam leiderschap onder de duurzame leiding van Anastasia A. Kellermann.

Wie? Anastasia A. Kellermann. ‘Een duurzaamheidsgoeroe’, fluistert een niet zo hoge ambtenaar ons op voorwaarde van strikte anonimiteit toe bij de haringkar naast de Hofvijver.

Afwisselend happend in een haring zonder uitjes en schichtig over zijn schouder kijkend, fluister-vertelt hij over ‘dat boek’, The S-factor, dat Kellermann schreef over duurzaam leiderschap. ‘Het begin van de ellende.’

Toen het verscheen, krijtte toenmalig SER-voorzitter Herman Wijffels blij: ‘Dit is het soort boeken waar de wereld behoefte aan heeft!’ (‘Wijffels en ik begrijpen elkaar’, reageerde Kellermann opgetogen.)

Sindsdien is ze een soort duurzaamheids-babe van premier Balkenende. Ze mocht voor hem een advies schrijven over hoe leiders bij de overheid duurzaamheid bij zichzelf kunnen laten beginnen.

Om te beginnen met ‘een leertraject’ voor publieke dienaren dus! Vijf dagen en twee groepscoachingsessies met ruim dertig ambtenaren waren er nodig, maar het resultaat is er dan ook naar.

Tijdens de slotsessie in Duyngeest te Wassenaar mochten de ambtenaren 29 duurzame droomideeën formuleren. Ook kregen ze The S-factor mee naar huis. Onze ambtenaar bij de haringkar verslikt zich bijkans in een graatje als hij vertelt over wat er allemaal uit het door papierschuiven afgestompte brein van zijn collega’s kwam.

‘Een Belastingcentrale’, hoest hij het graatje uit. ‘Dat is volgens de geestelijk vader een belastingkantoor dat energie kan genereren. Ik zou zeggen: laat de Belastingdienst eerst maar eens beginnen met correct afgehandelde aangiftes genereren.’

Een collega bedacht de mobischoen. Dat zijn schoenen waarvan de drager al lopende energie genereert voor zijn mobieltje. Onze ambtenaar, inmiddels ongeremd garnalenkroketten naar binnen aan het werkend: ‘Dat wordt wandelend bellen.’

Drie van de duurzame droomideeën werden verder uitgewerkt. Met name het idee ‘vliegnota’s’ kon op veel applaus rekenen. Dat houdt in dat ambtenaren van alle nota’s papieren vliegtuigjes vouwen.

In de nadere uitwerking werd geopperd toernooien vliegtuigje werpen te organiseren tussen de departementen, ideeën te laten vliegen naar hogere sferen en de vliegtuigjes door ‘een lekgat’ naar de pers te werpen als er weer eens iets achter de rug van de minister om naar de krant gelekt moet worden.

De vergadertijgers konden zich ook vinden in de suggestie de opgehoopte lichaamswarmte na een langdurige vergadering te gebruiken voor verwarming elders. De ambtelijk opgewekte energie moet ten goede komen aan de burgers, bepleitte een aanwezige met klem.

‘Zo ken ik mijn collega’s gelukkig weer’, mompelt onze ambtenaar, terwijl hij het staartje van de haring aan een meeuw voert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden