'Vladimir Poetin is op Lowlands 2013 als kop van Jut aanwezig'

Als de vrijdagse voortekenen niet bedriegen, wordt het weer een prachteditie van Lowlands, ziet Volkskrantverslaggever Menno Pot. 'Lowlands is los zoals alleen Lowlands dat kan.'

Menno Pot
Publiek op het festivalterrein zoekt op alle mogelijke wijzen beschutting voor de regen tijdens de eerste dag van Lowlands 2013. Beeld anp
Publiek op het festivalterrein zoekt op alle mogelijke wijzen beschutting voor de regen tijdens de eerste dag van Lowlands 2013.Beeld anp

Biddinghuizen. Is het alweer een jaar geleden? Er lijkt niet veel veranderd: de concerttenten hebben hun plekken behouden, de sleazy nachtclub Tïtty Twïster is er weer, de enorme fabrieksschoorstenen torenen weer boven de ingang uit, op het middenterrein staat weer een enorm mikadokunstwerk.

Toch zijn er nieuwe dingen te zien, zoals altijd. In een hoek is, in samenwerking met een rumfabrikant, een club verrezen die Hacienda heet. De corridor die de twee terreinhelften met elkaar verbindt, de Hemelpoort, is een soort kunstgalerij geworden, met objecten in intrigerende vitrines. Lang leve de vormgeving van Nederlands belangrijkste popfestival; hij is - nog steeds - uniek.

Het programma leek op voorhand niet het spectaculairste van de laatste jaren, maar als de vrijdagse voortekenen niet bedriegen, wordt het toch weer een prachteditie: verschillende bands waar je zo je twijfels bij had, presenteren zich onverwacht overtuigend.

Twijfelgeval
Neem de Engelse electropophype AlunaGeorge, iets na tweeën in de Bravo. Ze maakten een hartstikke leuke popplaat, maar live willen die Engelse electropophypes nog wel eens dun klinken. Zo niet AlunaGeorge, dat het geluid stevig stut met live-bas. De onvergetelijk langbenige frontvrouw Aluna Francis blijkt nog een prima zangeres ook. Traumahelikopter, AlunaGeorge; twee uurtjes onderweg en twee keer bingo.

Nog zo'n twijfelgeval: de Australische gitaarband Tame Impala, een psychedelisch indiebandje dat je nou niet meteen in staat acht om zich staande te houden in de kolossale Alpha. Mooi wel dus. De in galm gedrenkte psychedelische pop van de groep uit Perth zingt majestueus rond in Lowlands' grootste tent. Prachtig gedragen klinken de songs. Zien we hier een bescheiden indiebandje, wars van grote gebaren, doorstoten naar de grote zalen? Het lijkt erop. Tame Impala is de eerste revelatie van het weekend.

Tijdens de eerste uren is zelfs het weer in de Flevopolder een aangename verrassing: het is zonovergoten, veel warmer dan verwacht, maar aan het eind van de middag verdringen grijze wolken zich boven Biddinghuizen en trek het dicht.

Zo'n hete, zomerse editie als vorig jaar zal het wel niet worden (voor zondag wordt regen verwacht), maar dat grauwe wolkendek past wel uitstekend bij het programma van de Lowlands-vrijdag, met prominente plaatsen voor Slayer en Nine Inch Nails, oude metallegenden uit de subcategorieën 'thrash' en 'industrial'.

Ongure types
Bedoelde festivalbaas Eric van Eerdenburg soms de bandleden van Slayer toen hij, in de aanloop naar het festival, opriep om de beveiliging te wijzen op eventuele 'ongure types'?

Het is gissen, maar één ding staat vast: vanaf het moment dat de poorten open gingen, verdrongen de Lowlanders zich om met één onguur type alvast af te rekenen. Vladimir Poetin is op Lowlands 2013 als kop van Jut aanwezig. Voor een zacht prijsje mag je met de houten hamer 's mans hoofd een paar keer richting de grauwe hemel meppen. We bedoelen maar: Lowlands is los zoals alleen Lowlands dat kan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden