Viva oud Vegas

Het oude centrum van de Amerikaanse gokstad is het nieuwe uitgaansgebied. De buurt was totaal verpauperd, maar nu bruist het er. Met dank aan een gulle miljardair.

De meisjes dragen felgekleurde rokjes, de jongens glimmende schoenen. Ze planten plastic bekers bier op de bar en haasten zich naar de dansvloer zodra Zaggin' With Zig van Benny Goodman uit de speakers schalt. Een jongen grijpt een meisje bij de hand. Hij draait haar twee keer in de rondte, schopt met zijn gebogen benen als een trekpop, gooit haar over zijn linkerheup, zet haar met een zwier terug op de grond, sleept haar over de grond onder zijn benen door en kick, step, kick vliegen ze verder over de dansvloer.


In de donkere Thunderbird Lounge in Hotel Aruba (1215 S Las Vegas Blvd) dansen jongeren elke vrijdagavond de Lindy Hop. Om zeven uur stroomt het vol, het uur ervoor is er dansles voor nieuwkomers. 'Jongeren uit Las Vegas willen graag terug naar die old school jaren twintig', zegt de 24-jarige Hilary Billings nog nahijgend. Ze is opgegroeid in Las Vegas. Als kind van theaterproducenten deed ze haar huiswerk op het grote toneel van The Mirage Hotel. 'Mensen vergeten weleens dat Vegas meer is dan gokken en dronken toeristen.'


Downtown Las Vegas is het nieuwe creatieve epicentrum van de stad. Hier is gokparadijs Vegas in 1905 begonnen als treinstation midden in de woestijn tussen Salt Lake City en Los Angeles. De Strip die je van televisie kent, lijkt ver weg. Maar de beroemde vijfsterren casinoresorts als Caesars Palace, vereeuwigd in de film The Hangover (2009) , nachtclubs met gastenlijsten en shows van Céline Dion bevinden zich slechts 6 kilometer zuidwaarts op de Las Vegas Boulevard. 'Downtown Las Vegas ondergaat een renaissance', schreef het Amerikaanse tijdschrift Forbes.


Jarenlang gold downtown als verpauperd of zelfs als gevaarlijk getto. Maar die omschrijving gaat allang niet meer op. In de taxi van de Strip richting downtown maken de glanzende wolkenkrabbers plaats voor een niemandsland van tatoeageshops en pastelkleurige weddingchapels. In zo'n kapel trouwde Britney Spears ooit haar jeugdvriendje in een dronken bui. Dan doemt het oude centrum op, waar je voor eenderde van de prijs gokt, eet, drinkt en slaapt. Dit is hoe Las Vegas moet zijn geweest in de dagen van showgirls, van Elvis Presley en Frank Sinatra.


'Alles dankzij miljardair Tony Hsieh', zegt kunstenaar Pete over de herleving van downtown. Hij staat op de stoep bij The Beat Coffeehouse en blaast de sigarettenrook door zijn neus, langs zijn neuspiercing. Hij doelt op de bestuursvoorzitter van Zappos, de grootste onlineschoenenwinkel van de wereld. Zappos neemt dit jaar zijn intrek in het oude stadhuis en brengt 1.200 werknemers mee. De 39-jarige Hsieh (uitspreken als Shay) - rijk geworden als Silicon Valley-wonderkind - investeert 350 miljoen dollar van zijn eigen geld om van het vergeten downtown een hippe plek voor artiesten en nieuwe bedrijfjes te maken. Pete: 'Hsieh woont hier en loopt gewoon in jeans door de buurt.'


Pete heeft zijn atelier achter in The Beat Coffeehouse (520 Fremont Street). Met een kopje koffie van 1 dollar, bekend als de beste uit de buurt, bekijk je voorbijgangers vanachter het grote raam. Another way of saying thank you, for not playing Justin Bieber, staat op de fooienpot. Het koffiehuis is te vinden in een voormalig ziekenhuis dat is omgetoverd in het Emergency Arts Centre, met kleine galeries, atelierruimtes en een Burlesque Museum. Twee jongens - mouwloze shirts, baggy broek - zoeken in de bakken met oude vinylplaten die in het café staan.


's Avonds hangen ze in trapezes en maken ze salto's in Love, een op de Beatles geïnspireerde Cirque du Soleilshow op de Strip. 'Maar we wonen hier om de hoek. Net als al onze vrienden.'


'First Friday' is het bekendste initiatief van Tony Hsieh. Als een mini-Parade vult het terrein van de Arts Factory (107 East Charleston Blvd) zich elke eerste vrijdag van de maand met eetstalletjes en podia met bandjes terwijl kunstenaars graffiti spuiten op de muren. Hier kan zich zomaar een kring vormen om een stel breakdansers, terwijl verderop kinderen sjoelen en op felgekleurde yogamatten de zonnegroet wordt gedaan.


Op andere dagen bezoek je galeries in de Arts Factory en eet je tapashapjes in café Bar + Bistro. Op een schilderij aan de muur vliegen roze varkentjes door de lucht, gemaakt door de barman annex kunstenaar. Hij laat het glazenspoelen graag voor wat het is om je te vertellen over de 'deeper


meaning of it all'.


In het El Cortez Hotel (600 Fremont Street) zijn de plafonds laag en de tapijten dik. Na een dag herken je de 'stamgasten' achter de slotmachines met hun sigaret en glas in de hand. Maffiabaas Benjamin 'Bugsy' Siegel is de held van dit historische hotel dat hij in de jaren veertig leidde. In 2008 onderging het gebouw een metamorfose met kamers in maffia-thema en de nieuwe Cabana Suites; hippe art-decokamers met spiegeltafels, zwart-wit betegelde vloeren en groene wanden. Een simpele kamer is er vanaf 36 dollar per nacht. Downtown Vegas schaamt zich niet voor de gangsters en louche maffiosi die tussen 1950 en 1980 in Sin City regeerden. Nee, ze zijn er juist trots op.


De Mob Bar even verderop (201 North 3rd Street) is met klassieke cocktails en leren banken ingericht als een speakeasy-bar uit de jaren twintig, toen alcohol illegaal was in de VS en er stiekem drank werd geschonken. Ook de onlangs geopende cocktailbar Commonwealth (525 East Fremont Street) - volgens The New York Post een van de zeven redenen om naar Las Vegas te gaan - speelt met dit retrothema. Achterin bevindt zich The Laundry Room, een verborgen backroom, met slechts 28 zitplekken voor de gelukkigen die een plekje weten te bemachtigen. Hier drink je The Liberal Lady; een mix van honing, whisky, kruidenlikeur, citroen, eiwit en champagne.


In het onlangs geopende Mob Museum (300 Stewart Avenue) zegeviert de machocultuur van sigaren en bloed. Je oefent je schietkunsten met een pistool op de muur. De rechtbankzaal is niet nagebouwd voor het museum. Dit is dezelfde rechtszaal waar in 1950 alle grote maffiabazen, onder wie Frank Costello, werden ondervraagd tijdens de vermaarde Kefauververhoren. De georganiseerde misdaad werd toen voor het eerst grootschalig aangepakt. Een groot scherm toont een eenzame Sharon Stone in de verlaten gang van een hotel. Die scène van Martin Scorceses Casino werd gefilmd in El Cortez, zeventien jaar geleden.


Voor de deur van het El Cortez trillen de stoeptegels van een snoeiharde beat. Op de hoek staan jongens in zwarte kleding en laarzen tegen de bakstenen muur geleund. Ze kijken naar de meisjes in afgeknipte spijkerbroeken, en de meisjes kijken naar hen. Je loopt langs een dranghek de gitaarmuziek en het gebrul tegemoet. Een springende massa vult de eerste vier rijen. Toch maar even naar de zijkant, naast Lea en haar hond. Ze is een vaste bezoeker van Rock The Block, een van de tientallen culturele initiatieven in East Fremont. 'Downtown is waar je rondhangt', zegt ze. 'Heel soms gaan we voor een speciaal feest naar The Strip.'


Om beter te kunnen concurreren met The Strip werden auto's in 1995 verbannen om de Fremont Experience te creëren. Een groot lichtscherm dat vijf straatblokken beslaat, fungeert als een lichtgevend plafond. Zoef, zoef, zoef. Twee jongens en een meisje schieten in wapperende T-shirts door de broeierige lucht die nog tussen de gele en rode neonlichten van de casino's hangt. Het is na middernacht en je loopt door de Fremont Experience, de hoofdstraat van downtown Vegas, en tuurt naar de kabelbaan die boven de menigte voorbij schiet. Voor 15 dollar kun je hier vliegen. Hoe de straat er voor die tijd uitzag, inclusief langstrekkend verkeer, is enkel nog te zien in U2's videoclip I Still Haven't Found What I Am Looking For (1987).


Je loopt langs het Golden Gate Casino, het oudste hotel in Vegas, waar je in retrorestaurant Du-Par's het beste pannekoekenontbijt kunt eten. Langs Mrs. Laurie's huifkar waar voorbijgangers hun hand laten lezen, langs de live muziek en flamboyante straatartiesten. Downtown Las Vegas is een eeuwig carnavalsfeest.


Toch zijn er ook zorgen over de toekomst van de stad. Op een verlaten parkeerterrein in de Red Rock Canyon, een natuurgebied net buiten Las Vegas, zijn dichters, schrijvers en kunstenaars bijeen gekomen om de koers van Sin City te bespreken.


'Vegas, waar iedere nacht is als Kerstavond en iedere ochtend als Halloween,


met bevlekte lakens, een showgirl staart je aan met een gekneusd gezicht.


Het aansteken van een laatste sigaret, huilend, popel je om je zwarte hart uit te snijden


met een slagersmes.'


De rode rotsen achter dichter Jarret Keene lijken in brand te staan door de lage zon. Groepjes motorfietsen ronken voorbij over de weg. Are they doing this on purpose?, vraagt Keene geërgerd. 'Hier kun je goed klimmen en wandelen', zegt Vegas-inwoner en journalist Matthew O'Brien.


De groep op het parkeerterrein is pessimistisch. De stad loopt gevaar het nieuwe Detroit te worden, klinkt het. Daar donderde de autosector in elkaar, en wat gebeurt er met onetrickpony-stad Las Vegas als de entertainmentsector niet genoeg opbrengt?


'Als Castro doodgaat, zal dit gokparadijs zich naar Cuba verplaatsen', zegt de bebaarde socioloog Josh. 'Vegas moet zich richten op technologie en de creatieve industrie', sluit hij zich bij Tony Hsieshs plannen aan.


Achter prikkeldraad, een paar blokken van hotel El Cortez, ligt de 'Boneyard' van het Neon Museum in de blakende zon. Gids Mitch, zweetdruppels op zijn voorhoofd, leidt je langs de kleurige schroothoop van afgedankte neonborden. Met de komst van ledverlichting -goedkoper en overdag zichtbaar - is neon steeds minder populair. Het nieuwe bezoekerscentrum ging in oktober vorig jaar open. Een rondleiding door het Neon Museum is een geschiedenisles van Vegas. Rechts staat in krullende letters 'Moulin Rouge', het overblijfsel van het inmiddels verdwenen casino waar zwarten en blanken voor het eerst naast elkaar konden gokken en de Rat Pack, zoals Frank Sinatra en consorten werden genoemd, speelde. 'Hier krijgen ze een rustige oude dag.'


Sommige borden krijgen, eenmaal gerestaureerd, een ereplek. Opmerkelijk voor een stad die bekendstaat om het platgooien van oude gebouwen. Zo wordt op de Strip het historische Sahara Hotel, waar The Beatles en Frank Sinatra optraden, verbouwd tot een nieuw hotelcomplex. Het einde van een tijdperk, volgens de bewoners van Las Vegas.


Buiten het prikkeldraad van het Neon Museum, op een paal langs de weg, staat de glitterhakschoen van 4,5 meter die ooit op het dak van de Golden Slipper Saloon and Gambling Hall prijkte. Wie downtown binnenrijdt over de Las Vegas Boulevard is weer even in de jaren vijftig.


PRAKTISCH

ArkeFly vliegt tot en met 31 oktober twee keer per week naar Las Vegas (McCarran International Airport), op dinsdag en zondag, en twee keer per week naar San Francisco (Oakland Airport), op donderdag en zondag. Voor beide bestemmingen geldt een vanaf ticketprijs van 549 euro inclusief belastingen.


Arkefly.nl


GROENE OASE

Ook de Las Vegas Strip transformeert. De achtbaansautoweg en kale stoep die nu langs de casino's loopt, moet een groene oase worden van bomen, bankjes en eetstalletjes. MGM, de eigenaar van Casino Resort, steekt 100 miljoen dollar in de aanleg van het park (mede ontworpen door de Nederlandse landschapsarchitect Jerry van Eyck) dat in 2014 klaar moet zijn. The Strip lijkt hiermee downtown Las Vegas te kopiëren, waar bezoekers de woestijnwind kunnen voelen in plaats van nepwolkenluchten en waar er naast het gokken in casino's een hoop te beleven valt.


lasvegas.com


SHOWGIRLS OP STILETTO'S

Wie op zoek is naar het oude Las Vegas op The Strip, gaat naar Bally's Hotel (3645 Las Vegas Blvd. South). Hier is zes avonden per week Jubilee! te zien, de laatste showgirlshow in Vegas. Vijf centimeter achter de rij met diamanten en veren versierde danseressen en hun torenhoge stiletto's gaapt een gat van 50 meter waar decorstukken als een heuse Titanic met de lift omhoog worden getakeld. Danseres Laura vertelt dit tijdens een backstage-rondleiding (op maandag, woensdag en zaterdag). Ze leidt je langs de kaptafels van de 'tall nudes', oftewel de topless danseressen, de meest prestigieuze groep van het dansgezelschap. Laura heeft een nuttige tip. 'Middenin heb je de beste plek. Vooraan heb je misschien goed zicht op mijn private business, maar mis je het spektakel achterin de zaal.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden