Column

Viva is bang voor haar eigen hachje

Column Sylvia Witteman

 

Sylvana Simons Beeld ANP

De Viva, toch al geen blad voor grote denkers, plaatste een oubollig tekstje op haar site waarin 'donkere mannen' werden aangeprezen om hun 'sexy losse heupjes', hun vermogen tot het galant openhouden van deuren en natuurlijk hun 'piemel', aldus de Viva. Tsja.

De sociale media brulden het uit, niet van het lachen maar van woede, de hoofdredactrice ging diep door het stof ('er zijn momenten waarop je het liefst in foetushouding wilt wegkruipen') en ja, het artikel was 'goed bedoeld' maar tóch. Racisme. Mea maxima culpa.

Over Máxima gesproken: toen onze koning (die toen nog een koninkje was, en niet zozeer aardig om te zien), haar te pakken kreeg was Nederland dolblij. Eindelijk wat heetgebakerd Zuid-Amerikaans bloed in ons kille landje! Ze zou ons volk wel eens even de tango laten dansen met haar woeste passie die we hier in de polder niet hebben, etcetera.

Beeld .

Er kwamen drie kazige kindertjes van, en wat uitbundig dansen betreft lijkt ons koningshuis zich moeiteloos te beheersen, maar waar gaat het om: toen Máxima indertijd in een wolk van stereotyperingen werd binnengehaald, hoorde je niemand klagen. Hoe zou dat zijn gegaan als ze zwart was geweest?

Mijn generatie is opgevoed met de gedachte dat iedereen gelijk is. Racisme was iets walgelijks dat gelukkig ver achter ons lag. In de film Hair kregen we te zien dat seks tussen mensen van verschillende kleuren prima is, (dat was nieuw) aan de hand van songteksten die iedereen inmiddels krankzinnig racistisch vindt: 'Black boys are delicious/chocolate flavored love/liquorice lips like candy/keep my cocoa handy'. Eh...

Maar die tekst gold, nog maar zo kort geleden, als modern en revolutionair. Het hielp. Ik nam me stellig voor zo snel mogelijk met een zwarte jongen te trouwen. Helaas hadden we maar één zwarte jongen op school en die trouwde al met de hoogblonde tandartsdochter Annemarie N. Tsja.

Inmiddels geldt het niet meer als ruimdenkend om op zwarte jongens te vallen, maar als racistisch. Zeg je dat het je niet uitmaakt wat voor kleur iemand heeft? Een leugen. Volhouden dat je écht geen racist bent: onzin, want onze maatschappij is nu eenmaal institutioneel racistisch. Je bent tegen Zwarte Piet? Dat had je al veel éérder moeten zijn. Je hebt de beste bedoelingen? Toch moet je je schamen want jij hebt het met je witte huid altijd makkelijk gehad.

Mijn zoon van 13 legde de zwarte gevoeligheid uit: 'Als ik jou tegen je schouder duw doet het geen pijn. Maar als je daar een blauwe plek hebt, dan wél.' Ik begrijp het. Maar als welwillende mensen op hun brave (toegegeven, in geval van Viva tamelijk domme) bedoelingen steevast zó'n disproportionele woede retour krijgen, geeft dat óók blauwe plekken. En eventueel racisme roei je er niet mee uit. Wie weet, integendeel.

Naar aanleiding van alle commotie heeft Viva de donkere tv-presentatrice Sylvana Simons onmiddellijk aangenomen als columniste. Ongetwijfeld ook weer met 'de beste bedoelingen'. Maar Simons is geen schrijfster van haar vak. Viva is bang voor haar eigen hachje. Angst is, zoals we weten, een slechte raadgever. En iemand een baan geven op grond van haar huidskleur is, hoe je het ook wendt of keert, racistisch.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.