Visioenen

Eens toen Shelley naar buiten keek vanuit Villa Magni, het voormalige boothuis in San Terenzo, zag hij de zee rijzen en naar zijn huis rollen. Een dag later: weer een visioen, ditmaal van zijn dubbelganger die aan hem vroeg: 'Hoe lang had je gedacht tevreden te blijven?'


Buiten wandelend met een vriend, pakte hij hem ineens bij de arm en wees naar de golven aan hun voeten: 'Daar is het weer! Daar!' Om naderhand te verklaren wat hij had gezien: een naakt kind dat uit de zee oprees, blij in de handjes klapte en naar hem glimlachte.


Bij sommige mensen lijkt het allemaal vanzelf te komen. De dichter Percy Bysshe Shelley (1792-1822) verbleef in die laatste zomer met zijn vrouw Mary Wollstonecraft en de kleine Percy (2 jaar), het enige van hun vier kinderen dat toen nog leefde, aan de Italiaanse kust. Werkelijk álles aan en om die man was romantisch: zijn kleding, de tekeningetjes die hij krabbelde, de gedichten die hij concipieerde terwijl hij in zijn boot, de Don Juan, rond dreef. De verschijningen.


En dan zijn dood op zee, de crematie van zijn lichaam op het strand, en de liefde waarmee zijn vrouw (die Shelley bijna dertig jaar zou overleven), en haar schoondochter Lady Jane Shelley-Gibson, de nagelaten manuscripten omgaven.


Alles wordt verteld en getoond in Shelley's Ghost (Bodleian Library), het boek bij de expositie die nog tot 27 maart in Oxford te zien is. De objecten en handschriften maken Shelley's onwaarachtige talent tastbaar, zonder dat het te grijpen is. De visioenen zijn met hem verdronken.


Dat bewijst ook de verklaring van Lady Shelley, die jarenlang de nagelaten spulletjes afstofte, tot ze besloot een nachtje in de kamer van Shelley door te brengen, hopend op zijn verschijning.


'Alas! He did not come'.


Haar man snapte niets van haar gedrag. Percy Shelley (1819-1889) hield van jagen, fietsen en amateurtoneel. 'Hij las niet veel poë-zie', bericht de catalogus, een zinnetje waar pijn in huist.


Aan visioenen deed de zoon van Shelley niet. Percy was gesteld op kalmte. Hij had een embonpoint.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden