Visies

Met brede armgebaren schetste Jozias van Aartsen zijn visioen van de rechts-liberale Nederlandse heilstaat anno 2015: 'Waar je op een zonovergoten plein nog onbezorgd een biertje kunt drinken!'..

Jan Blokker

En om zijn schatplichtigheid aan het gedachtegoed van André Hazes te onderstrepen, schilderde hij nog een afschrikwekkend voorbeeld van doorgeslagen regelgeving. Blijkbaar mag iemand die in een snackbar een pils bestelt er niet mee naar buiten lopen om 'm drie meter verderop onbezorgd op te drinken.

De utopie van een jofele samenleving. Hij besloot met de optimistische verzekering dat de mensen in het land aan een kleine oppepper genoeg hebben 'om met vereende krachten de schouders te willen zetten onder het project Nederland'.

U begrijpt dat ik naar de Algemene Beschouwingen heb gekeken, de jaarlijkse vergadering van de Tweede Kamer waar politieke projectleiders niet alleen hun kanttekeningen bij Troonrede en Miljoenennota kunnen plaatsen, maar vooral geacht worden hun eigen vergezicht op de toekomst van de natie te ontvouwen.

'Visies' noemen ze dat wel eens in Den Haag.

Dus hoorde je de voorman van D66 zeggen dat er 'een levendige en bruisende samenleving' gloort, maar dat we dan de helft op kunst en cultuur moeten bezuinigen, omdat het buitenland anders 'het gevarieerd uitgaansleven' mist dat ze van ons mogen verwachten.

Of er kon geluisterd worden naar Maxime Verhagen die meende dat het kabinet met zijn (meestal zegt hij haar) 'structurele hervormingen' op de goede weg was, maar dat er nu nog voldoende draagvlak aan ontbrak.

Dat hoorde je veel, dat woord. Over de hele dag genomen scoorde draagvlak misschien nog wel hoger dan solidariteit, wat ook op veel lippen lag.

'Geef nou toch eens toe', sprak oppositieleider Wouter Bos tot de voorzitter van de grootste regeringsfractie, 'dat uw voorstellen niet solidair zijn.'

'Welles', zei de christen-democraat.

'Nietes', hield de PvdA vol.

Welles! Nietes!

Dat zeiden ze natuurlijk niet echt, maar voor een buitenstaander klinkt dát eigenlijk altijd als de essentie van wat Ferry Mingelen laat op de avond vaak 'een vinnig interruptiedebatje' noemt.

Verhagen stelde mede namens zijn coalitiegenoten een 'versoepeling' voor van het schraperige budget dat Zalm op Prinsjesdag had gepresenteerd. 'Met ons voorstel', lichtte hij toe, 'beogen wij niet alleen het effect van de structurele hervormingen te verstevigen, maar meteen ook het draagvlak.'

Hoe zou het komen dat die man de dingen altijd zegt op een manier dat je denkt: zou 't?

Op dat moment kwam Bas van der Vlies uit zijn bank, en vroeg op de man af of die hele versoepelingsoperatie niet in een achterkamer was bekokstoofd.

'Dit is puur dualisme', legde Verhagen z'n hand bijna op de bijbel. Wie in het parlement zou trouwens tegen zo'n onkreukbare man van de SGP durven liegen?

Het grijze kenteken, dat werd ook ontzettend vaak gewisseld. Het grijze kenteken voor 'loodgieters, tuinders, cateraars én gehandicapten', werd Van Aartsen niet moede te benadrukken. Dus weer iets, dacht ik in opspelende verbittering, dat ik op m'n buik kan schrijven.

Aan het eind van de eerste beschouwingsdag begreep ik dat twee zaken ons mogelijke vertrouwen in de toekomst kunnen frustreren: het terrorisme en de vergrijzing. Het eerste is niet leuk, maar ik heb wel eens de indruk dat ze in vak K het tweede nog veel bedreigender vinden, omdat je wel een verdachte moslim kunt oppakken, maar straks moeilijk de hele gepensioneerde babyboomgeneratie kunt uitschakelen.

Vandaag antwoordt Zalm. Als hij niks doet aan het draagvlak, de solidariteit, en het grijze kenteken heeft hij een probleem, voorspelde Maxime.

Maar wedden van nietes?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden