Vis is mijn leven

TEGENOVER de Chinees aan de boulevard van Zandvoort staat op een viskraam: Als je weet wat lekker is, eet je bij Arie haring en gebakken vis....

'Dat is de IJmuiden 9, jongen. De laatste kolenstoker, waarop ik tot, effe kijken hoor, tot 1960 gevaren heb. Maar de meeste jaren zat ik op Scheveningse loggers, echte vleetvisserij. Met een drijfnet dus - begrijp je wat ik bedoel?

'Direct vanaf school: 1947 moet dat geweest zijn. Mijn vader was ook visser. Mijn ooms, mijn broers: allemaal vissers, haringvissers. Op de Noordzee, ten westen van Engeland, Ierland - op de Dirkje en op de Klaasje. Ook een paar reizen naar IJsland gemaakt, waarvoor je al gauw een week of vijf van huis was.

'Het was de goeie tijd van de haring. Tot oktober, november, december soms kon je onder de Engelse kust blijven vissen, waar enorm veel haring zat. En elke avond aan boord aten we haring, altijd gebakken haring. 's Winters in de fabriek, vis verwerken. Ging de haring die je eerder gevangen had en in zout was gezet, nog een keer door je handen.

'Ik wilde ook eens op wat anders dan op haring vissen, en zo kwam ik in IJmuiden terecht, op deze trawler. Een fijn schip. Met windkracht 9 of 10 visten we nóg. Kabeljauw, wijting, koolvis, makreel.

'Kijk jongen, neem een stukje kibbeling. Allemaal vers gebakken. Is lekker, hoor. Doe ik altijd: een rondje kibbeling weggeven, en negen van de tien keren heb ik ze daarmee, kopen ze een bakje kibbeling met saus.

'Waar was ik? De IJmuiden. Ja, dan raak je getrouwd en komen er kinderen en wil je niet meer zo lang van huis. Heb ik 35 jaar op de vismarkt gewerkt. Ja, ook op Scheveningen. Ik heb nooit anders dan in Scheveningen gewoond. Mijn moeder is één van de, ik denk niet meer dan vijftig vrouwen, die op Scheveningen nog in klederdracht loopt.

'Vijfendertig jaar vis gesorteerd. Peken heet dat. Tong sorteren was mijn specialiteit. Echt een slavenleven.

'Mit Sauce? Knoblauch oder Ravigotte? Ist gut? Frische Fisch, ja. Schönen dank.'

'Jongen, ik droom nog van de visserij. Elke nacht ben ik bezig met de visserij. Maar ook dit werk mag ik graag doen. Vis is mijn vak. Hoeveel jaar sta ik nou hier met een kraam op Zandvoort? Arie, zeggen ze, zoals jij dat doet jong, je hebt plezier in je werk. En dat is zo, ik heb het naar mijn zin. Ook al is het slecht weer hier. Weet je hoe dat komt? Ik heb altijd verse vis. Kijk eens hier, dit zwom vannacht nog in de zee. Jongen, kijk eens, tong en schol, is allemaal vers, en dat kun je zien hè.

'En deze haring, die is zo ontzettend goed. Kijk, emmertjes van veertig stuks. Is de haring in gerijpt als het ware. In Denemarken gemaakt onder Hollandse begeleiding. Wou je 'n harinkje? Geen uitjes of zuur? Meneer is een kenner, merk ik. Zo neem ik ze zelf ook, elke dag een haring of twee.

'De mensen op Zandvoort zeggen altijd: Arie, zeggen ze, je hebt lekkere haring. Kleine meisjes die dame geworden zijn, zie ik hier terug bij de kar. En weet je hoe dat komt? Dat ik elke dag dat ik hier open ben, ik 's ochtends om een uur of zes op de markt ben in Scheveningen. Om zelf mijn vis uit te zoeken. Ze hoeven mij niet te vertellen wat vis is. Vis is mijn leven. 't Is jammer dat ik al op leeftijd ben, 67 nu, en mijn vrouw weleens zegt: Zouden we er nou niet eens mee ophouden?

'Dag mevrouw, een harinkje maar weer?'

'Nee', zegt mevrouw, 'mijn man kwam hier altijd voor haring. Maar hij is overleden, en ik vond haring eigenljk nooit lekker. Doet u mij maar een gebakken tongetje.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden