Villa Amalia, Inside Out, Seven Psychopaths

Iedere dag zet de Volkskrant de beste film kijktips op televisie op een rij.

Beeld -

Villa Amalia (Benoît Jacquot, 2009) Arte, 13.55-15.25 uur

De Franse filmmaker Benoît Jacquot (1947), goed voor meer dan twintig speelfilms, versleet al meer dan één muze. Zijn recentste lijkt Léa Seydoux (La vie d'Adèle), met wie hij twee van zijn recentste films draaide (Les adieux de la reine, Diary of a Chambermaid). Eerder ontdekte hij Judith Godrèche (La désenchantée, 1990). Maar met geen ander maakte hij meer films dan met superster Isabelle Huppert: vijf films. Een combinatie die bijna steevast tot een onconventioneel resultaat leidde. Zo ook in Villa Amalia, de verfilming van een roman van Pascal Quignard.

Villa Amalia begint als een thriller. Jachtig volgt Ann (Huppert) in haar auto iemand: een man die aanbelt bij een huis en de vrouw die opendoet in de armen valt. Tegelijk botst Ann op een man die een jeugdvriend blijkt te zijn. Of beide gebeurtenissen haar tot het daaropvolgende besluit brengen, blijft onduidelijk; dat het vreemdgaan van haar man ermee te maken heeft, lijkt evident. Hoe dan ook: concertpianist Ann maakt korte metten met haar leven tot dan toe. Ze stuurt haar man de deur uit, verkoopt haar appartement en haar vleugel en vernietigt alles (foto's, creditcards, mobiele telefoons) dat aan dat leven herinnert. En met steeds minder bagage onderneemt ze een reis naar het eiland Ischia, voor de kust van de Zuid-Italiaanse stad Napels, waar ze rust lijkt te vinden.

Het onconventionele zit 'm deels in het stuurse spel van Huppert; haar Ann gaat met alle emotionele gebeurtenissen om alsof het een voorjaarsschoonmaak is voortdurend geeft ze de indruk niemand om zich heen nodig te hebben voor haar levensgeluk. En deels zit het in de merkwaardige verhoudingen die Jacquot in zijn film aanbrengt. De voorbereidingen die leiden tot haar tocht duren de halve film, zonder dat Jacquot het belang daarvan voor het verhaal of de psychologische tekening van Ann duidelijk kan maken. Zodoende schuurt de film voortdurend ongemakkelijk. Des te knapper dat Huppert de zaak moeiteloos tot een goed einde brengt, met een vanzelfsprekendheid die voorbehouden is aan de allergrootsten.

Anton Corbijn Inside Out (Klaartje Quirijns, 2012) Canvas, 14.47-16.12 uur

Uitstekende documentaire waarin Klaartje Quirijns, bevriend met Anton Corbijn, de fotograaf-filmer gedurende langere tijd volgt: tijdens fotosessies met U2 en Metallica en op de filmset van Corbijns tweede speelfilm, The American, met George Clooney. Quirijns toont Corbijn als een man die weliswaar naar anderen luistert, maar uiteindelijk alles naar zijn hand zet wat van een kunstenaar van zijn statuur niet vermag te verbazen. Ook toont ze hem als een hardwerkende loner. Een te hardwerkende zelfs: tijdens de opnamen van de documentaire raakte Corbijn overwerkt en moest hij gas terugnemen.

Anton Corbijn.Beeld epa

Seven Psychopaths Fox (Martin McDonagh, 2012) 22.00-23.50 uur

Marty (Colin Farrell), een met drank en een gebrek aan schrijftalent worstelende Ier, tracht het te maken als scenarist in Hollywood. Inspiratie komt van zijn kompaan Billy (Sam Rockwell), een geestelijk instabiele kruimeldief. De twee raken in de problemen wanneer een maffiabaas (Woody Harrelson) ze ervan verdenkt meer te weten van zijn ontvoerde schoothondje. Regisseur Martin McDonagh maakte eerder de amusante misdaadkomedie In Bruges; deze opvolger probeert opnieuw het misdaadgenre op z'n kop te zetten, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat McDonagh geen Tarantino is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden