Vijftigjarige Deelder springt niet van de Euromast

Drie kwartier zat directeur Albert Voster van uitgeverij De Bezige Bij donderdagavond tussen hemel en aarde vast in de lift van de Rotterdamse Euromast....

Van onze verslaggever

Ben Haveman

ROTTERDAM

Troost vond Voster bij Deelders gedicht dat luidt: als iemand beweert dat Madagascar in de Atlantische Oceaan ligt, doe dan geen moeite hem of haar terecht te wijzen; de ligging van Madagascar zal er niet door veranderen. Gevoel voor betrekkelijkheid, dus.

Een eenmalige in perkament gebonden uitgave van zijn verzamelde gedichten kreeg Deelder van zijn uitgever. En van distillateur Legner was er een taart, bestaande uit vijftig lege jeneverflessen waarin evenzovele kaarsjes brandden.

Vijftig piek hadden de genodigden (Van Bart Chabot tot Kees van Kooten) moeten neertellen om Rotterdam flonkerend aan hun voeten te zien liggen. Maar dan hadden ze ook een prettig uitzicht op het kanariegele hemd met ruches dat Deelders manager Rene Vallentgoed om zijn embonpoint had gehesen. 'Legner lekker', scandeerde de nachtburgemeester van Rotterdam zonder veel overtuiging. Jenever, daar moet hij zelf niets van hebben.

Geen nette verzekeringsmaatschappij wil hem nog onderbengen, want na dat nachtelijke total-loss-je van de laatste keer is J. A. Deelder in een klap de categorie onverzekerbare risico's binnengedrongen. Hij rijdt nog sneller auto dan hij leeft ('beter opgebrand dan uitgedoofd') en voor ie het in de gaten had, stond de neonromanticus een speelgoedauto van het merk Jaguar E Type uit te pakken. 'Daarmee kom ik wel weer in de verzekering', wist de jarige, terwijl zijn coupe badmuts glansde in het lamplicht.

Nooit een midlife-crisis gehad, de dokter had er ook geen verklaring voor, maar op de muur in Berlijn nog de diepe gedachte 'Beter maf dan mof' gekalkt en als een razende aan het dichten geslagen, want 'het leven zonder speed, dat is het leven niet' - daarom geen 'Van Klaaghuizen-poezie', rot op:

warm vlees

in koelen bloede

zoekt kennis met

broodje tartaar

om samen oud mee

te worden

uitjes geen

bezwaar

Ook in de hittegolf van deze zomer heeft de best verkochte dichter na Toon Hermans er nog een bundeltje uitgezweet; komend voorjaar ligt zijn Transeuropa in de boekwinkel. In januari gaat zijn nieuwe theaterprogramma in dernière ('want wij kennen geen première'). Een mens wordt als dichter geboren, derhalve heeft de bundel Renaissance, die ter gelegenheid van zijn vijftigste verjaardag verscheen, de ondertitel Gedichten '44-'94 meegekregen.

Sommige critici hebben hem een literaire poseur genoemd die zich niet weet te ontworstelen aan egocentrisme en oppervlakkig geklets. Ten onrechte, vindt de Rotterdamse boekhandelaar Maria Heiden. 'Ik volg Deelder nu al dertig jaar op de voet en ik vind hem een hele mooie, melancholieke dichter. Denk er om: Deelder is van ons. Wie aan Deelder komt, komt aan Rotterdam.'

Deelder blijft eeuwig jong, oreerde Simon Vinkenoog achter een wolk van hasj . Vroeger heeft de razende redenaar uit Rotjeknor Deelder in de gallemieze gelegen, stevig uitkering getrokken en vergeefs reclame gemaakt voor de plastic rits die in verband met infectiegevaar te prefereren zou zijn boven de ijzeren.

Het gaat de BV Deelder weer goed. 'Blijf eigen baas, dan kejje zelf bepalen hoe laat je je nest uitkomt', is zijn devies. Totaal geen aanvechting om van de Euromast af te springen, zoals in zijn:

Toen M. van 8-hoog

naar beneden sprong

en onder zich

de auto's zag,

dacht hij nog 1 keer

aan zijn dinky toys

Vooral aan die ene.

Nee, tegen middernacht kwam er een gedicht 'dat wel twintig minuten gaat duren'. En om zijn mond speelde een duivels lachje. . .

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden