Vijf redenen waarom u politiecommissaris Jinnih Beels moet leren kennen

Een onafhankelijke kandidaat en progressieve burger

Als politiecommissaris in Antwerpen botste Jinnih Beels met het stadsbestuur. Nu hoopt ze er bij de lokale verkiezingen van 2018 zelf aan de macht te komen. Belgische media noemen haar de opwindendste nieuwkomer in de politiek sinds tijden.

Jinnih Beels Foto Berto Martinez

1. Ze werd politieagente door de moord op haar moeder

Jinnih Beels (40) groeide op in een arme wijk van Calcutta, als dochter van een Belgische vader en een Indiase, islamitische moeder. Toen Beels 3 jaar was, werd haar moeder vergiftigd door jaloerse buurtgenoten, die niet konden verkroppen dat ze met een blanke was gehuwd. De daders waren bekend, maar werden nooit gestraft. Uit frustratie over dat onrecht trad Beels, die op haar 6de naar België verhuisde, toe tot de politie.

2. Ze staat voor diversiteit bij de politie

Bij de Antwerpse politie stond Beels aan het hoofd van de 'cel diversiteit'. Ze streed tegen racisme in het korps, en probeerde met haar team netwerken op te bouwen in de Antwerpse probleemwijken. Door het vertrouwen van etnische minderheidsgroepen in de politie te vergroten, voorkwam ze naar eigen zeggen veel straatgeweld en radicalisering. Maar toen Bart De Wever (N-VA) in 2012 de Antwerpse verkiezingen won en de nadruk op repressie kwam te liggen, werd ze weggepromoveerd.

3. Racisme motiveert haar

Na haar conflict in Antwerpen ging de stad Mechelen met Jinnih Beels in zee. Maar ook daar bleek haar diversiteitsverhaal weerstand op te wekken: een hoofdinspecteur verspreidde intern een foto van Beels vergezeld van grove racistische commentaren. Toen de zaak aan het licht kwam, reageerde Beels optimistisch: dat politieagenten hun racistische collega hadden aangeklaagd, noemde ze heel motiverend.

4. Ze blijft onafhankelijk

Beels staat op een lijst van sociaal-democraten en groenen, maar behoort zelf niet tot een partij. Ze doet mee aan de verkiezingen als onafhankelijke kandidate en als progressieve burger en wil naar eigen zeggen vooral een stem geven aan mensen wier stem niet wordt gehoord: lagere sociale klassen, de allochtone gemeenschap, alleenstaande moeders.

5. Haar voornaam was een voorteken

Als kind op een Belgische school vond Beels 'Jinnih' een vreselijke voornaam, tot ze vernam dat ze door haar moeder vernoemd was naar de Pakistaanse vrijheidsstrijder Mohammed Ali Jinnah. Ze verdiepte zich in diens leven, leerde dat Jinnah zich inzette voor een goede verstandhouding tussen hindoes en moslims en draagt de naam nu met trots.