Vijf keer hoera voor Amy Winehouse

Vijf van de zes Grammy nominaties wist Amy Winehouse afgelopen nacht in Los Angeles te verzilveren. Ze was er niet bij om de beeldjes in ontvangst te nemen. Of ze daar iets aan gemist heeft is een tweede, want alleen het verslag van de avond in Billboard deed het ergste vrezen. Ik heb het urenlange gebeuren een paar jaar geleden proberen te volgen op de televisie, toen ik toevallig in de States verbleef, en dat viel niet mee.

De vijftigste Grammy uitreiking afgelopen nacht opende met Alicia Keys in duet met Frank Sinatra, die in zwart wit achter haar stond geprojecteerd. Bah, dat lijkt me meteen al een zapmoment. En hoe terecht het ook zal zijn dat de Foo Fighters en Kanye West Grammy's wonnen, ik blijf niet voor hen op. Kanye West won er zelfs vier, maar van enige concurrentie in de hiphop was ook nauwelijks sprake (Jay-Z's American Gangster verscheen te laat). Want ondanks Wests veeg uit de pan richting mensen die hiphop hebben doodverklaard (NAS bijvoorbeeld), hebben die criticasters natuurlijk gelijk.

Er gebeurt nauwelijks iets opmerkelijks meer. Goed, Lupe Fiasco heeft een goede plaat gemaakt. En dat is het dan. Verder komt er nauwelijks nieuw talent naar boven drijven, en ook Kanye Wests eigen bekroonde album kan niet in de schaduw staan van zijn eerdere werk.

Nee, Winehouse, die eerst geen visum ko krijgen, toen weer wel maar uiteindelijk toch in Londen bleef, heeft er volgens mij niks gemist. Ze was in Londen waar ze via een satellietverbinding het Amerikaanse publiek verblijdde met een erg goed optreden. En dat is meteen het meest verbazingwekkende: ondanks alle ellende die ze vooral zichzelf heeft aangedaan zong ze eindelijk weer met de overtuiging die ook in de HMH eind vorig jaar ontbrak. Je wordt opnieuw zeeziek van die dansende heren naast haar, maar You know I'm no good en uiteraard Rehab, dat door de dit keer wel wakkere jury tot song van het jaar werd verkozen, worden door Amy met kracht gezongen.

Ze oogt zelfs een ontroerd en mooi zijn ook de handklaps aan het slot. Die vijf minuten Amy Winehouse zeggen me meer dan drie uur Grammy festiviteiten die in het Staples Centre in Los Angeles werden uitgezonden. En met de zegeningen van internet kunnen we het op You Tube allemaal zo vaak terugzien als we willen.

Belangrijkste vraag: Wordt Amy Winehouse door deze echt niet mals internationale loftuitingen weer zo enthousiast dat ze er weer echt zin in krijgt, of valt ze weer terug in haar deerniswekkende junken-bestaan? Kop op Amy, vijf Grammy's voor een Britse zangeres? Ik kan me niet herinneren dat dit eerder is voorgevallen. Je bent de grootste en de beste dit moment, probeer je ernaar te gedragen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden