Vijf keer Diego Armando Maradona

I..

II

Pas op 3 juli 1990 zag ik hem voor de eerste keer spelen, in Napels, de stad die hem aanbad, voorstelde aan de maffia en cocaïne in grote hoeveelheden leerde gebruiken. Hij maakte deel uit van een tamelijk armzalig Argentijns elftal dat het op die dag moest opnemen tegen Italië, het gastland van het wereldkampioenschap.

Zo goed als in 1986 was hij niet meer, jammer genoeg. Een enkelblessure hinderde hem bovendien. Van de wedstrijd herinner ik me nauwelijks nog iets, van de warming-up van Maradona des te meer.

Bal en man waren één toen de kleine, ook toen al iets te dikke voetballer jonglerend het veld betrad. Een deel van het Italiaanse publiek juichte hem toe, een ander, kleiner deel joelde hem uit.

De besluiteloosheid welke partij moest worden gesteund, was gestimuleerd door Maradona. In de dagen voor de wedstrijd deed hij als speler van Napoli een beroep op de aanhangers van de club, wijzend op de twee landstitels die hij hen had geschonken.

Tevens wakkerde hij de tegenstelling tussen noord (rijk) en zuid (arm) aan, op een manier die een politicus hem niet had kunnen verbeteren. Hij kon niet begrijpen, zei hij, dat mensen die door de noorderlingen gewoonlijk met de nek worden aangekeken, zich plotseling achter de nationale ploeg zouden scharen en hem, de verlosser van de Vesuvius, als vijand zouden beschouwen.

Ik ben een van jullie, zei Maradona. Hij had gelijk en de Napolitanen wisten het.

Argentinië slaagde er in de halve finale van het wereldkampioenschap in Italië te verslaan, na strafschoppen, en stadion San Paolo wist zich ruim twee uur lang geen houding te geven. Met de overwinning van Maradona hadden de meeste toeschouwers vrede. Zij die huilden, waren noorderlingen.

III

Vier jaar later regende het in Boston waar Maradona, te fit en te slank om geloofwaardig te zijn, met Argentinië tegen Griekenland speelde. Omdat de pers onoverdekt zat, kregen we plastic regenjasjes uitgereikt.

De relatie met de ordebewakers in het Foxboro stadion verslechterde echter snel, te weten op het moment dat de Griekse verslaggevers massaal het rookverbod negeerden en een sigaret opstaken. Ik steunde ze van harte. Omdat we met zovelen waren, hoefden we niet bang te zijn dat het dreigement (wie rookt moet zijn perskaart inleveren) werd uitgevoerd.

Maradona maakte een doelpunt en trok, na een uitzinnige spurt, oog in oog met een televisiecamera een duivelse grimas. Het beeld van de speler die dol van vreugde zijn gelijk haalde, er van overtuigd dat hij zijn troon had heroverd, wordt nog vaak op televisie getoond.

Als ik het zie, moet ik vreemd genoeg nooit aan Maradona denken, maar aan de tientallen Grieken die, zwaar verslaafd, een sigaret opstaken op een plaats waar dat ten strengste verboden was. (Een week later werd bekend dat Maradona zichzelf had gedrogeerd.)

IV

Vier jaar later werd het wereldkampioenschap in Frankrijk gespeeld en was Maradona toeschouwer. Toevallig zaten hij en wij in Marseille in hetzelfde hotel. We zagen hem zwemmen en jongleren met de bal aan de rand van het zwembad.

Zijn stemming wisselde snel: het ene moment was hij vriendelijk en meegaand en bereid te poseren, het andere afwerend en in zichzelf gekeerd.

Toen we eindelijk genoeg moed hadden verzameld om een foto te laten maken en hij instemmend knikte, bleek dat het rolletje in ons toestel vol was.

V

Wie óók niet wil dat zijn naam alleen nog maar wordt gekoppeld aan corruptie, schandalen, verraad en drugs, moet de website www.vivadiego.com eens bekijken. De samensteller is een Napolitaan, Mario Giaquinto.

Hij heeft een prachtig archief samengesteld, met foto's, gedichten, doelpunten en statistische gegevens. Op zijn site gebruikt Maradona niet al vijftien jaar drugs en is hij van onbesproken gedrag.

Hij is niet ziek en fysiek zo verzwakt dat doktoren voorspellen dat hij niet lang meer te leven heeft. Diego Armando Maradona is slechts de beste voetballer aller tijden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden