Vijf jaar verder, maar nog geen stap dichterbij

ARNHEM - Het is al na enen als voorzittend raadsheer Knottnerus van het Arnhemse gerechtshof nog maar eens een poging waagt. Willen de Rabobank en Michael Rasmussen in de pauze misschien proberen hun geschil in der minne te schikken?


Anderhalf uur zijn verstreken en het hoger beroep tussen de wielerploeg en zijn voormalige geletruidrager is ontaard in een onontwarbare kluwen van documenten, wetboeken en meningen. Naar de waarheid is het gissen.


Over wel of niet bestaande vliegtickets naar Mexico gaat het, waar Rasmussen zich wel of niet op de Tour van 2007 voorbereidde. Over hoe simpel het voor Theo de Rooij, toen directeur van de ploeg, was om Touretappes naar zijn renners te faxen. En over hoe moeilijk het juist was om in zijn geval dertig renners op de vingers te kijken.


Dat laatste betoogt althans Harro Knijff, die als advocaat van Rabobank de degens met Rasmussen kruist. In de Tour van 2007 zaten de twee nog naast elkaar om de onschuld van de Deen te bepleiten. Het was hard nodig, want de ronde was op drift geraakt en alleen zijn Rabocollega's geloofden nog in Rasmussen.


Een dag later werd de renner uit de Tour gezet door De Rooij, die daarmee het imago van zijn ploeg hoopte te redden. Het aanzien van de bank stond op het spel wegens zijn liegende geletruidrager. Al leidt nog altijd een cruciale vraag tot grote tweespalt: tegen wie Rasmussen werkelijk loog over zijn verblijfplaatsen.


Tegen de dopingcontroleurs, dat zonder meer. Maar bij Rabo wisten ze precies waarmee hij bezig was. De renner herhaalt het voor de zekerheid nog maar even, deze vrijdag.


Het is waarop zijn verdediging al vijf jaar stoelt. Hij mag dan veel mensen om de tuin hebben geleid om zijn levensdroom te vervolmaken, bij Rabobank kan niemand zich daarover beklagen. De Rooij, ploegleider Breukink en ploegarts Leinders, de toenmalige directie kortom, wisten volgens hem waarmee hij bezig was.


Die conclusie trok ook een commissie die na de gewraakte Tour door Rabo werd ingesteld en bekostigd. En voor de Utrechtse kantonrechter leed het in juli 2008 geen twijfel: bij Rabobank wisten ze al lang wat er speelde toen Rasmussen uit de Tour verdween, nadat hij hem praktisch had gewonnen. Het ontslag was volgens de rechter terecht, maar het had nooit op staande voet gemogen.


Waarom, zegt de Deen, moest hij bloeden terwijl met twee andere Raborenners een regeling werd getroffen nadat zij de (doping-)regels hadden overtreden? Na een positieve dopingtest of schommelende bloedwaarden waren Rory Sutherland en Thomas Dekker niet meer in de ploeg te handhaven. Het antwoord blijft uit.


Ze zijn al lang verdwenen, net als Rasmussen. Maar vijf jaar later hangt zijn vertrek nog steeds als een schaduw over de ploeg. En dus hint Knottnerus op een oplossing waarin twee partijen zich kunnen vinden. 'In de sport gaat het om winnen. Maar op juridisch vlak kun je ook verliezen of deels verliezen', stelt ze.


Schikken was alleen voor Rasmussen een optie. De Deen wil 5,8 miljoen euro bijgeschreven krijgen voor zijn ontslag en de premies en het prijzengeld dat hij daardoor misliep. Met de 720 duizend euro schadevergoeding die de rechter bepaalde, kon hij niet leven. En Rabo, waar De Rooij is vervangen door Harold Knebel, waant zich onschuldig. Net als hij.


'We hebben even overlegd. Maar we zijn er niet uitgekomen', zegt André Brantjes, de advocaat van Rasmussen, na de pauze. Het is aan het hof om op 7 augustus het slepende geschil voorgoed te beslechten.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden