Vijf bosjes en een potplant

Direct na de dood van prins Claus kwamen veel mensen bloemen leggen voor het paleis op de Dam in Amsterdam....

Uit de cabines van de vrachtwagens die de winkels op het Damrak bevoorraden klinkt zaterdag om half tien 's ochtends droevige klassieke muziek. Desondanks dringt de dood van prinses Juliana maar langzaam door in Amsterdam. Om kwart voor tien hijst rederij Plas Rondvaarten de vlag halfstok. Ze is de eerste.

De Dam ligt er nog verlaten bij. Alleen de vrijwilligers van de manifestatie tegen de bezetting van Irak bouwen pal voor het koninklijk paleis een podium. Organisator Wytze de Lange zal de demonstratie niet afgelasten, 'ze woonde hier toch niet'.

Even na tienen verschijnen twee mannen op de balustrade van de koepel van het paleis op de Dam, om een vlag met een zwarte wimpel te hijsen. Nog voor de vlag halfstok is, slaat de harde wind het doek om de mast, en halen ze het vaandel maar weer omlaag. Bij een tweede poging komt het doek wel halverwege de stok.

Winkelend publiek steekt het plein over naar de Kalverstraat. De heer en mevrouw Hille zijn met de trein uit Amersfoort gekomen. Dat de vroegere koningin dood is, hadden ze nog niet gehoord. Maar wel vermoed. Mevrouw Hille: 'Ik zag wat vlaggen halfstok en zei tegen mijn man: Juliana is vast overleden.'

Het echtpaar is voor de oorlog geboren en heeft dus de hele regeerperiode van Juliana meegemaakt. Mevrouw Hille: 'Ieder jaar met Koninginnedag gingen we met de kinderen naar het defilp paleis Soestdijk. Na afloop schudde zij en Bernhard dan het publiek de hand.'

De zondagavond in oktober 2002 dat prins Claus overleed, kwamen al snel mensen voor het koninklijk paleis op de Dam bloemen leggen. Op deze stormachtige zaterdagochtend liggen alleen drie stukgewaaide paraplu's voor de trappen. De werklieden die eerst de vlag hebben gehesen, komen de paraplu's opruimen en halen de borden weg die de openstelling van het paleis voor het publiek aankondigen.

Officieel had de vlag eerst naar de top gehesen moeten worden, zegt de man die hem gehesen heeft. Maar met deze wind was dat onmogelijk, dus heeft hij het maar zo gelaten, zegt hij, terwijl hij het laatste bord van het hek schroeft. In plaats daarvan komt een wit A-viertje te hangen met daarop in zwarte letters gedrukt: 'Gesloten wegens omstandigheden.'

Wilma van Hoorn uit Zeeland is met haar drie dochters (14, 16 en 18) naar Amsterdam gekomen. De oudste heeft haar vriend aan de arm. De tieners schrikken van het nieuws. Ze weten natuurlijk wie Juliana is, maar herinneringen aan de prinses hebben ze nauwelijks.'Ze was de laatste jaren toch niet zo in the picture.'

Zanger en gitarist Harry Loco van de band Harry Loco and the Love Train zal die middag optreden bij de manifestatie tegen de bezetting van Irak. Loco is vast van plan te spelen: 'Met alle respect voor Juliana, want ik vond het een grote koningin. Ze was ook tegen oorlog. Ik weet zeker dat zij gewild had dat de demonstratie doorging.'

Om uur 's middags staat de Dam vol met groepjes demonstranten. Ze dragen Palestijnse, Iraakse en allerlei soorten vredesvlaggen. De Nederlandse vlag boven het paleis is dan niet meer te zien, de wind heeft het doek weer om de mast gewikkeld. Alleen de zwarte wimpel wappert tegen de grijze lucht. Tussen de spijlen van het hek steekt een bos tulpen.

Zondag is de Dam weer van de duiven, de levende standbeelden en de hotdog-standjes. 'Dag lieve Juliana' kopt de zondagse Telegraaf, die op het plein wordt uitgevent. Bij het paleis zijn nog vier bossen bloemen en een plant in een pot geplaatst. Voor zwervers en toeristen is ruimte genoeg om op de trappen te genieten van de doorgebroken zon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden