Vijanden van toen blijken met terugwerkende kracht vrienden te zijn geweest

'Ziehier het relaas dat voor jullie niet nieuw is. Hoe een volkspartij zich laat marginaliseren, omdat het 'wij horen bij elkaar' niet meer zichtbaar wordt gemaakt. Wat mij rest is te bidden. Dat valt mij - ondanks mijn zondigheid - niet zwaar. Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer. Ruud.'

Deze brief van Lubbers aan het CDA, met afschrift aan de koningin, geschreven aan het einde van zijn laatste kabinetsperiode, citeerde Mark Kranenburg in NRC. Wat opvalt is de stijl - ook in de politiek is inhoud moeilijk van stijl te scheiden.

Begin jaren negentig, toen hij de brief schreef, kon Lubbers niet bevroeden hoezeer de volkspartijen verder zouden worden gemarginaliseerd.

Ik zat op het Vossius, Lubbers was de vijand. De Nederlandse politiek, en niet alleen de Nederlandse, is in dertig jaar zodanig veranderd dat vijanden van toen met terugwerkende kracht vrienden blijken te zijn geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden