Vier snelle voeten dansen over het gras in Camp Nou

Rubriek Ruimte op links in Volkskrant van dinsdag 16 november

De mooiste vraag van de tv-verslaggever is of Ibrahim Afellay bij Barcelona wíl spelen. Het is Pierre Bokma vragen of hij in Hollywood tegenspeler wil zijn van Meryl Streep.
Een middenvelder van PSV mag in de hemel komen voetballen, de hemel voor voetballers dan. Of hij daartoe genegen is. Afellay stelt een wedervraag: zou u het willen? Hij is netjes opgevoed.

De aanstaande overgang van Afellay naar Barcelona liet me denken aan Ron Zwerver, de beste volleyballer uit de Nederlandse historie. Zwerver had beloofd dat hij tot de Spelen van 1992 bij de nationale ploeg zou blijven, die destijds buiten de competitie om de wereldtop trachtte te bereiken, vooral door keihard te trainen.
Voordat 1992 was aangebroken, stapten collega’s uit het bondsplan. Ze konden het Spartaanse trainingsregime niet meer aan of kozen voor snel geld. Peter Blangé vertrok naar Catania, waar hij overigens vaak op zijn centen moest wachten. Ronald Zoodsma ging naar Milbertshofen en sprak over mooie BMW’s en bierfeesten.
Zwerver was soms jaloers op hun verhalen, maar hij volhardde en tekende pas ná het zilver van Barcelona voor Treviso, de beste club van Europa in die tijd. Hij werd niet gekozen, hij koos.

Velen vroegen zich de laatste jaren af wanneer Afellay eens vertrok. Wat moest hij nog doen, in de eredivisie? Afellay wachtte omdat hij PSV gewoon een mooie club vindt en alleen het beste goed genoeg is voor hem. Hij wilde eerst écht goed worden en niet een beetje goed, zoals veel landgenoten die wegkwijnen in betrekkelijke anonimiteit, ergens in Spanje of Engeland. En dan, op een mooie dag, staat dus Barcelona op de stoep in Eindhoven.

Het is bij voorbaat een prikkelende gedachte. Afellay en Lionel Messi in één elftal. Afellay en Van Persie, dat was eigenlijk het mooist om te zien tijdens het trainingskamp van Oranje in Oostenrijk, voor het WK. Hoe zij elkaar aanvoelden, hoe Van Persie de bal bijna blind gaf en Afellay alweer naar de goede plek was doorgelopen om af te ronden. Jammer dat Afellay bij het WK zo weinig aan bod kwam. Onlangs pas, tegen Zweden, speelde hij zijn beste interland, gelardeerd met twee doelpunten.

Lionel Messi maakte zaterdag zijn zoveelste geweldige doelpunt, na een dubbele een-twee met Pedro in het strafschopgebied en afronding met een stiftje, met rechts nota bene.
Je ziet het al voor je: Afellay rukt op en passt naar Messi, die met twee simpele voetbewegingen drie tegenstanders misleidt. Vier snelle voeten dansen over het buitenaardse gras van Camp Nou. Afellay scoort en kijkt, zoals altijd, naar boven. Zoiets dus, zoals het publiek met een traan in de ooghoek de bioscoop verlaat na de ultieme omhelzing van Bokma en Streep.

Jammer dat hij gaat, met zijn schitterende dribbels, schoten en sportiviteit. Het is hem gegund.
Het tv-interview is aardig in zijn soort. Het begint nogal formeel: of er al gesproken is, wie met elkaar heeft onderhandeld? Pas als het voetbal zelf ter sprake komt, breekt het gezicht van Afellay open. Op zijn wangen staat een mooie blos. De ogen twinkelen. Hij kan niet wachten. De voetbalhemel lonkt. Klaroenen schallen.

Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden