Vier olympische starts op één dag is veel, zelfs voor Ter Mors

SOTSJI - Shorttrack Vrouwen 1.000 meter


Een tweede gouden medaille op de langebaan lijkt Jorien ter Mors nauwelijks te kunnen ontgaan, maar naar de vurig gewenste plak in het shorttrack zal ze pas over vier jaar weer een gooi kunnen doen. De 24-jarige Enschedese werd drie uur nadat ze had meegedaan aan de kwartfinale van de ploegenachtervolging uitgeschakeld in de halve finale van de 1.000 meter. Via de B-finale eindigde ze als vijfde.


Ter Mors reed de halve finale haast alsof het een ploegenachtervolging betrof. Ze verspeelde haar derde positie snel na de start en was slechts in staat de andere drie rijdsters te volgen. Alleen doordat de Canadese Valérie Maltais in het zicht van de eindstreep viel, schoof ze op naar de derde plaats. Ze kon het niet opbrengen om een inhaalmanoeuvre te maken, zoals in de kwartfinale. Toen haalde ze buitenom twee concurrenten in.


Of Ter Mors zonder het optreden in de ploegenachtervolging beter zou hebben gepresteerd, zal altijd een vraag blijven. Ze wilde zelf uitkomen op de langebaan en zei dat ze zich volledig had gecommitteerd aan de ploeg. Die keuze past bij de cultuur van het shorttrack, waarin een potentieel probleem meestal als een uitdaging wordt gezien. In juli wist ze al dat ze mogelijk op één dag de 1.000 meter en de ploegenachtervolging zou moeten rijden.


Bondscoach Arie Koops rechtvaardigde de selectie van Ter Mors door te verwijzen naar de hardheid van shorttrackers. Ze rijden bij wereldbekers en kampioenschappen geregeld zes of zeven wedstrijden op een dag. Zes rondjes extra op de langebaan, met twee andere vrouwen, zouden in zijn optiek weinig schade kunnen berokkenen.


Koops kon niet weten of zijn inschatting opging voor een combinatie van twee sporten. Ter Mors is de eerste vrouw die op een dag heeft meegedaan aan twee olympische wedstrijden in verschillende sporten. De Let Haralds Silovs, een voormalige pupil van Jeroen Otter, ging haar vier jaar geleden bij de mannen voor. Hij pakte op geen van beide onderdelen (5.000 langebaan en 1.500 shorttrack) een medaille.


De uitgangspositie van Ter Mors is beter. De halve finale, tegen Japan, en de mogelijke finale van de ploegenachtervolging staan vandaag op het programma. De kans is groot dat Koops haar opnieuw laat rijden met Wüst en Van Beek, gezien het gemak waarmee ze vrijdag reden. Het trio won van Amerika in de snelste tijd van de dag, een olympisch record van 2.58,61.


Hoewel de ploeg nooit eerder in deze samenstelling had gereden, vonden de vrouwen elkaars ritme ogenschijnlijk moeiteloos. Alleen de behendige tussenslagen van Ter Mors, waarbij ze de schaatsen niet van het ijs haalde, verrieden de achtergrond van de Enschedese. Het hupje stelde haar in staat gemakkelijk het ritme van Wüst of Van Beek op te pikken.


Na de overtuigende race had Ter Mors twee uur om zich voor te bereiden op de kwartfinale van de 1.000 meter shorttrack. Toen ze de 500 meter tussen de Adler Arena en het Iceberg-stadion overbrugde, werd ze achtervolgd door een Nederlandse cameraman op fiets en een Amerikaanse filmploeg in een golfkarretje.


Een half uur na aankomst stapte ze met haar gele shorttrackhelm en harde, hoge schaatsen al weer het ijs op, om met zeventien andere vrouwen warm te draaien op de ovaal van dertig bij zestig meter. Terwijl de andere vrouwen vlotte rondjes draaiden, probeerde zij via trage bewegingen te wennen aan het andere ijs en de andere schaatsslag. Na een stuk of zes voorzichtige rondjes pikte ze aan bij de shorttrackers. Ze reed gemakkelijk, alsof ze het uitstapje naar de langebaan nooit had gemaakt.


Wüst en Van Beek kwamen niet kijken naar hun ploeggenoot. Zij waren te druk voor een uitstapje. Of ze hechtten te zeer aan hun langebaanroutine. Ze werden in beslag genomen door uitfietsen, eten, dopingcontrole en andere praktische zaken, terwijl Ter Mors driemaal een 1.000 meter afwerkte.


De laatste rit, waarin Ter Mors de vijfde plaats veiligstelde, zag er curieus uit. Doordat twee schaatsers in de andere halve finale waren gediskwalificeerd, had de Twentse alleen de Canadese Valérie Maltais als tegenstander. Die wist ze halverwege in te halen.


Met de vijfde plaats heeft ze een trio olympische shorttrackdiploma's op zak. Eerder werd ze vierde op de 500 meter en zesde op de 1.500 meter. 'Het viel reuze mee met de pijn in mijn benen', zei ze. Ze weet haar matte optreden in de halve finale aan het feit dat ze mentaal te ontspannen was geweest. 'Daardoor was ik niet scherp genoeg.'


Gezien de fitheid van Ter Mors zal ze vandaag moeiteloos aanhaken bij de ploegenachtervolging. Koops heeft de mogelijkheid haar te wisselen voor reserve Marrit Leenstra, maar dat kan hij nauwelijks maken, na zijn besluit om haar vrijdag op te stellen. Bovendien lijkt de ploeg veel sterker met Ter Mors. De Nederlandse vrouwen wonnen nog nooit goud op het onderdeel.


Als dat vandaag wel lukt, zal Ter Mors met een merkwaardig gevoel naar huis gaan. Naast twee gouden medailles zal ze een nooit te beantwoorden vraag met zich meenemen uit Sotsji. Wat als ze uitgerust aan de 1.000 meter was begonnen?


Maar Ter Mors pijnigt zich niet graag met dat soort gedachten. Ze vergeet een race meestal snel nadat ze is gefinisht, en blikt direct vooruit naar de volgende kans. 'Ik ga zeker nog vier jaar door.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden