Vier Joop ter Heulen op leeftijd

Na het Oscarweekend in Pathé de Munt wilde ik even nooit meer naar de bioscoop. Wat hakten ze er in, die genomineerde films. De eerste ging over een stervende zwaan die zichzelf tot bloedens toe verwondt (automutilatie), de volgende over een avonturier die zijn eigen arm afsnijdt (autoamputatie) en in een volgende film werden in het Wilde Westen van weleer vier vingers van hun hand gescheiden. Overigens sneuvelde hier, na een slangenbeet, ook nog een onderarm. Mijn kijkdagen eindigden met een drama over een echtpaar met een dood kind en een liefdesgeschiedenis met een unhappy end.


Inmiddels is mijn humeur weer opgeklaard. Dankzij de film Gooische vrouwen. Geen ontberingen, geen gesol met ledematen, kommer noch kwel, maar lief en - een beetje - leed: een ontrouwe echtgenoot, maar nieuwe borsten; een kleinkind dat uit het zicht verdwijnt, maar niet voor eeuwig; een dochter die zich tegen haar moeder keert, maar net bijtijds ongesteld wordt. En bovenal: vrouwenvriendschap door dik en dun.


De film werd voorvertoond in de Bijlmer. De TomTom van de taxichauffeur die duidelijk heel ergens anders was opgegroeid dan in Amsterdam, kon het adres niet onmiddellijk traceren, waardoor ik de zaal iets te laat bereikte. Nog net ving ik de klanken op van de titelsong Foxy Lady, volgens componist/zanger Alain Clark zelf 'dynamisch, ontroerend en feelgood'. Ik had het niet beter kunnen formuleren.


Regisseuse Will Koopman, met een vermoeid gezichtje bij de ingang, sprak ik pas na afloop. Ze was niet mee naar binnen gegaan, had haar eigen film iets te vaak gezien. 'Nog een week', zuchtte ze, doelend op de publiciteitsmachine. Vóór de officiële première kreeg ze nog ettelijke voorvertoningen en een hele persdag te verwerken.


La Koopman is vanaf het begin verantwoordelijk voor de televisieafleveringen van Gooische vrouwen, de door Linda de Mol bedachte serie die in 2009 werd onderscheiden met een Gouden TelevizierRing. Ook boekten beide dames succes met de film Terug naar de kust, naar het boek van Saskia Noort.


Al eerder nam Koopman tal van series onder haar hoede, zoals Vrouwenvleugel. En niet te vergeten good old Baantjer, met in de hoofdrol die schat van een Piet Römer. Wie tijdens een scène-à-deux De Cock met C-K per ongeluk in diens eeuwenoude komediantenogen kijkt, is nog niet jarig en vergeet subiet haar tekst.


Toen ik nog een soort actrice was, mocht ik een keer meedoen aan een Baantjer. Niet als lijk, maar als vrouw. Met drie minnaars, maar slechts één kledingstuk: een jasje in een overduidelijke ruit, 'Pied de Coq' met q. Dat jasje droeg ik gedurende de hele aflevering, ook wanneer, ik noem maar een voorbeeld, mijn personage uit een slaapkamer kwam. Later hoorde ik de reden: anders herkent de doelgroep je niet.


Voor díe doelgroep is Gooische vrouwen duidelijk niet gemaakt. De vier vriendinnen struinen over het doek in steeds weer andere, lekker luxueuze, lekker overdreven kleren. Om nog maar te zwijgen van de over-the-top-outfit en dito haardracht van Yari, trefzeker gespeeld en getimed door de onvolprezen Alex Klaassen - vierentachtig nichten tegelijk.


Overigens zijn alle spelers uit de serie steeds beter gaan acteren. Ze zíjn hun karakters. Met aan kop de hoofdrollen, onder wie Lies Visschedijk als kleine, maar dappere natuurliefhebster. Haar Roelien (goed gekozen naam) is een waardige opvolgster van Annet Malherbes Willemijn.


Dat brengt me als vanzelf op beider wederhelft Evert, 'een lieve lul' zoals Leopold Witte zijn roodgebroekte personage ooit omschreef. Dit epitheton gaat ook op voor volkszanger Martin Morero (Peter Paul Muller), al gaat deze wel erg slordig met zijn verlengstuk(je) om. Maar die escapades worden nauwelijks serieus genomen en hem door vrouw Cheryl (Linda de Mol) steeds vergeven. Wie lekker zingt en vooral veel geld verdient, kan zich bijna alles permitteren.


Ook de bijrollen zijn uitstekend bezet. Beppie Melissen zet een gepast harteloze tante neer: de diepzwart-harige zuster van Martins overleden moeder, Cheryls schoonmoeder. (Overigens is het maar beter dat deze ooit het loodje heeft gelegd; anders zouden de kijkers van de nieuwe RTL-serie Iedereen is gek op Jack het spoor wel eens bijster kunnen raken.) Voor wie het nog niet weet, speelt Melissen (weer blond) hierin opnieuw Linda's schoonmoeder, zij het een iets minder volkse versie.


Jack op zijn beurt, publiekslieveling (?) Jeroen van Koningsbrugge, doemt ook even op in Gooische vrouwen, bij de huwelijksceremonie als priester met zachte g. Werd hier gerefereerd aan Rowan Atkinsons hilarische pastoor in Four weddings and a funeral? Jammer, want deze Nederlandse variant is net niet leuk genoeg. Iets te vaak naar mijn smaak denkt Van Koningsbrugge dat als hij maar een gek gezicht trekt, iedereen meteen onder de tafel ligt. Dit in tegenstelling tot, letterlijk onder een tafel, een echt geestige, overfijnzinnige Loes Luca (let op haar been!) in een van de leukste scènes van de tweede helft.


Over de inhoud zal ik niet te veel prijsgeven. Maar wel nog even dat de vier Gooise Joop ter Heulen die ieder op hun eigen wijze, hetzij in hun relatie, hetzij als ouder of allebei, wat zijn 'vastgedraaid', de kuierlatten nemen naar het buitenland. Moesten ze op de televisie in hun eigen omgeving blijven, in de film kunnen ze de deur uit. Zelfs shoppen in Parijs. (Geld genoeg!)


Maar zoals de premisse van de film luidt: 'je kunt het meisje wel uit het Gooi halen, maar het Gooi niet uit het meisje'. De dames gingen weg om weer terug te kunnen komen.


Conclusie: adepten van de televisieserie kunnen hun hart ophalen. De film borduurt lustig op de serie voort. De vertrouwde heldinnen hebben zich in de loop van de afleveringen ontwikkeld van jonge vrouwen tot iets minder jonge vrouwen: wijzer maar niet verdrietiger. Daar zijn ze te oppervlakkig voor.


En ook voor blanco bioscoopbezoekers is Gooische vrouwen een allercharmantste, dynamische, eigentijdse film over vrouwensaamhorigheid.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden