Vier jaar lang gedwongen ruiken aan het zakje van Baudet

null Beeld null

Terwijl Dionne Stax willekeurige cijfers voor uitslagen stond te verkopen en Ron Fresen in een virtuele Tweede Kamer desondanks maar vast aan het formeren was geslagen, steeg het gejuich langzaam op. Maar 19 zeteltjes. Het populisme verslagen. De dominosteen nog fier overeind. De toegestroomde buitenlandse pers was lyrisch. Typical Dutch. Mark Rutte had als een heuse Hansje Brinker zijn vinger in de dijk gestoken en het Europese vasteland behoed voor het water. Althans, een verkeerd soort water. Graag gedaan hoor, jongens. Macron en Merkel, halen jullie straks nog even een doekje door de keuken?

Het was een duidelijke keuze voor Europa, voor het klimaat. Het CDA, Pechtold, de Dieren, werkelijk iedereen had gewonnen. De Jessias trok zijn Maria Magdalena het podium op, de Krollator deed een bejaardendansje, en bij het Forum voor Democratie las 'de grootste intellectueel van Nederland' van een briefje dat hij het een ongelooflijk moment vond. Zelfs bij de SP, waar ze het op de een of andere manier geflikt hadden een zetel kwijt te raken, stonden ze lekker te hossen. Goed, het verkeerd soort sociaal-democratie van de PvdA had er ongenadig van langs gekregen, maar dat was eigenlijk ook wel lachen, toch? Net als dat matrozenhoedje dat voor de drempel was blijven liggen. Nee, heerlijke avond.

Maar zoals het tegenwoordig gaat met verkiezingen, was bij zonsopkomst alles anders. De PVV de grootste in Maastricht, op een haar na in Rotterdam, en gewoon de tweede partij van Nederland. En leek de VVD, zo in het daglicht, opeens ook niet een stuk forser dan vannacht? Wat viel hier eigenlijk te vieren? Die paar zeteltjes voor Jesse van Nazareth? De heersende mening in ons comfortabele bubbeltje was na een paar uurtjes slaap compleet omgeslagen. Rutte en Buma hadden alleen kunnen winnen door de agenda van Wilders over te nemen. De populisten is geen halt toegeroepen, ze zitten allang in de haarvaten van het parlement. Vier jaar lang gedwongen ruiken aan het zakje van Baudet. Wat een sof.

Natuurlijk, ook wij schrokken toen we Halbe na zijn electorale mini-sabbatical de volgende dag ineens weer zagen zitten. Ook wij staan onze plek in de polonaise tussen Pieter Omtzigt en Mona Keyzer met liefde af. En een gedecimeerde centrum-linkse partij, daar zou niemand blij van moeten worden. Maar wij laten ons dit feestje niet ontnemen. Twee maanden geleden stond de PVV nog op pak hem beet 36 zetels. Jammer dat het niet wat progressiever uitpakt, hier viel gewoon niet tegen up te meeten.

Nee, de Betrouwbare Mannetjes vinden het altijd wel prettig als een jongetje zijn vinger in het gaatje steekt als de nood aan de man is. En dan kun je zeggen dat het niet bepaald de Deltawerken zijn, of dat Hansje zelf ook voor 80 procent uit water bestaat, wij zijn allang blij dat we het überhaupt nog over wat structureler watermanagement kunnen gaan hebben. Leve Hansje, het onuitstaanbare ventje.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Kan Spekman straks vanaf de zijlijn eindelijk vertellen hoe het wel moet.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden