Opinie

'Vier de verschillen in het onderwijs'

De ingezonden brieven van woensdag 29 juni

Beeld Joost van den Broek

Brief van de dag

Helaas hebben we in het onderwijs te maken met veel deskundigen die er niet over zouden peinzen om zelf te doen wat ze anderen proberen wijs te maken (O&D, 25 juni/28 juni). Ik heb als directeur van een basisschool jaren lesgegeven aan leerlingen van de oudste groep. Dus verbaas ik me over al die stuurlui aan wal die een pleidooi houden om de leerlingen nog een aantal jaar bij elkaar te houden.

Want hoe zou je een gymnasiumleerling en een vmbo-leerling in eenzelfde groep goed kunnen bedienen met de huidige groepsgrootte? Mensen die denken dat zoiets kan, moeten het zelf eens doen. Dan zouden ze van hun dwaze geloof vallen. Iedereen die kinderen in groep acht les geeft, weet hoe groot de verschillen in capaciteiten en ambitie dan al zijn, en die worden alleen maar groter. Ik kom al jaren in Frankrijk, en ik heb er middelbare scholen bezocht. De kinderen gaan er één jaar eerder dan bij ons van de basisschool, en in die door de middenschoolprofeten zo begeerde heilstaat stromen ze allemaal door naar het collège unique. Die driejarige brede school, voor iedereen gelijk, is voor veel leerlingen een ramp, met hoge schooluitval tot gevolg. Dus vier de verschillen en beschouw de huidige groep acht als een echte brugklas.

Pier Bergsma, Hardegarijp

Brexit

Zal ik eens wat zeggen over die Brexit? Die gaat niet door! Geen schijn van kans.

Dick Betlem, Tilburg

Die euro, zo gek nog niet

Jort Kelder beweert dat geld schuift van Noord-Europa naar Zuid-Europa. (O&D, 28 juni) en dat Nederland 1 à 2 procent van zijn welvaart inlevert dankzij de euro. Dat is een volstrekt onbewijsbare stelling omdat we geen idee hebben wat het welvaartsniveau zou zijn als we geen euro zouden hebben.

Wel keihard bewijsbaar is het cijfer van het handelsoverschot van ons land. Dat handelsoverschot is sinds de invoering van de euro verdubbeld. Voor een niet onbelangrijk deel veroorzaakt door de export naar de landen in Zuid-Europa die dat moeten betalen met flinke tekorten op hun handelsbalansen. Vorig jaar bedroeg ons overschot liefst 10 procent van het bnp, dat gaat in de richting van 90 miljard euro. We verdienen ons scheel aan de euro.

Zelfs de president van De Nederlandsche Bank, Klaas Knot, vindt dat te veel van het goede en pleit voor loonsverhogingen. Met andere woorden: er is ruimte voor een welvaartsverbetering. Dank zij de euro.

Cees de Groot, Amsterdam

Pushende ouders

Hulde voor de hockeyclubs die pushende ouders met verzamelde feiten laten zien dat hun kind nu eenmaal (nog) niet goed genoeg is voor de selectie (Ten eerste, 27 juni). Dáár zouden scholen van kunnen leren. Als kind uit een doorsneegezin - zonder hoogopgeleide ouders - heb ik me verbaasd over klasgenoten die het havo- of vwo-niveau niet haalden, maar het diploma wel.

Alles werd uit de kast getrokken, van intensieve huiswerkbegeleiding tot smeken in oudergesprekken, om toch maar door te stromen naar de 'selectie'. Het kan niet anders of dit heeft zijn weerslag op de selectie zelf: het hoger onderwijs gaat achteruit doordat er studenten bij zijn die er eigenlijk niet thuishoren.

Het probleem is niet dat kinderen van dubbeltjes moeizaam een kwartje worden, zoals betoogd in Volkskrant Magazine afgelopen weekend, het is dat kwartjes niet kunnen accepteren dat hun kinderen een dubbeltje zijn.

Petra Kruijt, Meppel

In de luchtrij

Aleid Truijens schrijft in haar artikel over het CPB-rapport Kansrijk Onderwijsbeleid (O&D, 25 juni) over haar vader die in een dom rijtje werd geplaatst in de zesde klas van het lager onderwijs.

Er waren drie rijen: een rij voor toekomstige gymnasiasten/hbs'ers, een rijtje voor de mulo en een rijtje voor de ambachtschool.

Op sommige scholen was het echter nog vernederender. In mijn zesde klas was er een vierde rij - de luchtrij - voor kinderen die nergens voor deugden of volgens de (hoofd)onderwijzer opgroeiden voor galg en rad.

Deze kinderen gingen aansluitend naar het voortgezet lager onderwijs (7de en 8ste klas). Ik zat ook in de luchtrij (mijn ouders hadden alleen lo). Wij waren lucht voor de onderwijzer, we kregen geen beurten en onze schriften werden niet altijd nagekeken.

Veel kinderen in de luchtrij waren al enkele keren blijven zitten en gingen op hun 15de verjaardag van school en naar een baas. Ik werd op mijn 45ste hoogleraar: het slimme rijtje ingehaald.

Jac Spaans (80), Haarlem

Gezichtsbedrog

In haar als altijd boeiende observatie van picturale details wijst Wieteke van Zeil zaterdag 25 juni op het gegeven dat er geen gelijkmatig licht bestond voor 1874 en schilders en publiek het moesten doen met beweeglijk daglicht en kaarsen.

Wat mij opviel, was dat ze niet van de trompe l'oeil-schilderijen uit de Gouden Eeuw rept. Beroemd was Samuel van Hoogstraten, leerling van Rembrandt, met zijn 'betriegertjes'. Indrukwekkend waren die van Cornelis Gysbrechts, een Antwerpenaar die in diverse Duitse steden werkte en in 1670 de achterkant van een schilderij als onderwerp koos.

Eeuwen voor Vik Muniz' tentoonstelling Verso, die deze maanden in het Mauritshuis te zien valt. Een bijzonder fenomeen was de katholieke Amsterdammer Jacob de Wit met zijn plafondstukken en grisailles. En ieder besteedde aandacht een levensechte schaduw.

Dat wij hun kunstwerken desondanks nogal tweedimensionaal vinden, heeft alles te maken met Van Zeils daglicht en kaarsen.

Bij uitstek geschikt voor gezichtsbedrog.

August Hans den Boef, Vorden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden