Column

Vier comedians en een bodybuilder die slechte woordgrappen maken

 

Waar komt toch het idee vandaan dat stand-up comedy op televisie leuk is? De laatste jaren heeft televisie zijn begerige oog herhaaldelijk op het theaterfenomeen laten vallen, voor comedians kriebelt de verleiding, maar succesvol - laat staan verteerbaar - zijn de formats zelden.

Dat werd zondag opnieuw bevestigd door het nieuwe Larie (KRO), waarin vier comedians onder leiding van Arie Boomsma 'de meest zinnige stellingen op onzinnige wijze bespreken, en andersom'. Improvisatietheater op televisie - als dat niet lachen wordt.

Dat werd het dus niet. Deze kijker was er nog wel zo goedgemutst aan begonnen, maar de mondhoeken wilden niet één keer omhoog krullen. Alle chemie tussen uitvoerders en huiskamer ontbrak, zowel de 'grappen' als de stellingen waren te geforceerd om ook maar enige spontaniteit te suggereren. Het contrast met het direct navolgende Zondag met Lubach, dat zondag zijn laatste aflevering van het seizoen beleefde, kon niet schrijnender.

Stelling 1: 'Er moet een jachtseizoen komen waarop dieren mogen jagen op mensen'. Het publiek produceerde een flauwe lach.

Emilio Guzman moest aftrappen. Na zijn eerste paar woorden al was een tussenshot van een nadrukkelijk lachende Arie Boomsma gemonteerd. Dat we wisten dat er gelachen moest worden.

Komproe ontstak in een wezenloos verhaaltje over vleeseters en vegetariërs. Hij had 'een slecht grapje', beloofde hij: 'Hoe noem je een magiër die geen vlees eet? Een tofunaar.'

Een man van het woord.

In Nederland moeten bergen komen, luidde een stelling. Karin Bruers: 'Briljant idee: ééntje op Volendam.' Bruers is de minst bekende van de vier comedians uit de eerste aflevering. Ze ontleent haar grappigheid grotendeels aan haar Tilburgse accent, wat haar de gelegenheid geeft een wat provinciaal en dommig houdinkje te exploiteren, een truc die velen vóór haar al gebruikten.

Zo deed wel meer nieuws aan ouds denken. Arie Boomsma leek in zijn pose en rol als centrale presentator en 'spelleider' op Harm Edens in Dit was het nieuws. Zijn teksten waren alleen aanmerkelijk minder scherp. Het hele programma zit een beetje in de sfeer van het Britse Mock the week, gemengd met een vleugje Lama's. Originaliteit is verbijsterend schaars op televisie.

Stelling: 'De 24-uursluier zit in het verdomhoekje'.

Henry van Loon was tegen woordgrapjes en repte in een anekdote over zijn House of Cards-manie van 'Frank Undergood'.

Stelling: 'Dictatuur is een goed idee.' 'Nick en Simon moeten naamkaartjes dragen.' 'Het TROS-muziekfeest op het plein moet naar een andere locatie.' Lachen.

Echt pijnlijk werd het pas bij een andere lollige stelling: 'De paralympische spelen mogen niet meer op tv.'

Zwemster Lisette Theunissen, die in 2012 op de Paralympics in Londen een gouden plak haalde voor de 50 meter rugslag, werd het podium opgereden. Haar enige rol was er zwijgend bij te zitten in haar rolstoel, met gouden plak om de nek. Karin Bruers was vóór de Paralympics: 'Ik vind het alleen wel minder spannend: als er ongelukken gebeuren denk ik: ze zitten tóch al in een rolstoel.'

Henry van Loon moest de stelling verdedigen. Hij begon: 'We hebben nu een programma op de Nederlandse tv - ik heb het van horen zeggen - met vier comedians en een bodybuilder en die lopen de hele avond gewoon slechte woordgrappen te maken. Ik vind eigenlijk dat dat soort dingen van tv af moeten.'

Het schijnt een grap te zijn geweest.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden