Verzoening

Afgelopen week zijn in Iran tijdens demonstraties ontzaglijke dingen gebeurd. De militanten van de Revolutionaire Garde hebben in hun met tralies beschermde politiewagens demonstranten opzettelijk doodgereden....

Mijn vaderland is verdrietig. Dit verdriet zit nu zo diep dat oppositieleider Mousavi met een nationale verzoeningsverklaring is gekomen. Hij heeft de verklaring afgegeven, net nadat hij zijn doodgeschoten neef ter aarde had besteld. Hij stelt vijf duidelijke verzoeningseisen om het land uit deze crisis te helpen.

Mousavi vraagt de regering om verantwoording af te leggen aan het volk. Hiermee zet hij eigenlijk een stap naar achteren en erkent indirect Ahmadinejad als president.

Hij eist transparante wetgeving voor de media, met name voor radio en televisie. Vandaag de dag worden deze allemaal ingezet voor de propagandamachine van het regime.

Ook pleit hij voor de vrijlating van alle politieke gevangenen en herstel van hun goede naam. Vele gezaghebbende hervormers hebben onder zware martelingen valse bekentenissen moeten afleggen.

Zijn vierde eis is vrijheid voor de pers en het ongedaan maken van het verbod op tientallen kranten en tijdschriften.

Hij claimt het recht tot het oprichten van partijen en het organiseren van demonstraties, volgens artikel 27 van de Grondwet.

Mousavi verklaart in klare taal dat hij bereid is te sterven voor deze eisen. Het is een getuigenis waarmee hij de angst bezweert en tegelijkertijd bewust en doordacht een aantal stappen naar achteren zet om verdere escalatie van de terreur tegen te gaan.

Leider Ayatollah Khamenei heeft tot nu toe hard teruggeslagen en president Ahmadinejad in bescherming genomen, waardoor zijn reputatie als politiek en geestelijk leider is beschadigd. Vele gerenommeerde ayatollahs hebben hem al de rug toegekeerd. De demonstraten roepen nu duidelijk: ‘Weg met de dictator. Weg met Khamenei!’ Oppositieleider Mousavi heeft hem een unieke kans gegeven om zijn gezicht te redden en de schade te beperken.

Khamenei staat nu op een punt waarop hij een historische beslissing moet nemen. Drukt hij de hand van Mousavi en nodigt hij hem uit voor een gesprek, dan worden de deuren van een langdurige dialoog geopend. En dat is precies wat het land en de regio en de rest van de wereld nodig heeft. Weigert hij het verzoeningsgebaar, dan zal hij het land in een diepe crisis storten, waarbij niemand gebaat is.

Een donkere stem zegt: Khamenei doet het niet. Hij zal harder terugslaan. De fanatieke ayatollahs hebben al opgeroepen tot het executeren van Mousavi. Ik probeer die stemmen te negeren, want als ik toegeef, zal ik getuige zijn van nog vele doden en decennialange onderdrukking.

Laten we wensen dat Khamenei zich beraadt en eindelijk doorkrijgt dat hij en zijn president, door het gebruiken van nog meer geweld, alles zullen verliezen.

Misschien tevergeefs, maar ik wacht toch. En ik weet dat niets en niemand deze bijzondere groene beweging kan tegenhouden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.