Vertrekken

Vier weken vakantie was voor Nita Scheepers(48) en Wim Muller (54) nooit genoeg. Daarom gaan ze in augustus een jaar op wereldreis, samen met zoon Lieven van bijna 12....

Nita: ‘We hebben net 2 kilo drop aangeschaft voor onderweg. Niet genoeg, maar het is een begin. En mijn auto staat nog te koop. Binnenkort moet ik beginnen met het inpakken van de koffers. Eerst wilde ik al mijn kleren meenemen. Nu weet ik: ik trek toch steeds aan wat lekker zit. Het grootste deel blijft dus thuis.’

Wim: ‘Een deel van ons huis is nu al onderverhuurd, aan kennissen die een tijdje woonruimte zochten. Eigenlijk waren we niet van plan te gaan onderverhuren. Veel te veel rompslomp en zorgen. Daarvoor gaan we niet op reis. We willen juist een jaar helemaal niets aan ons hoofd. Hakuna matata.’ Nita: ‘We hebben een paar jaar geleden een oude Deense legertruck laten ombouwen tot camper en daarmee gaan we vanaf augustus een jaar lang door Oost-Afrika, het Midden-Oosten en Zuid-Europa trekken. Om de wereld op ons af te laten komen, in plaats van in de hand te houden. Mijn werkgever gaf me de mogelijkheid, Wim stopt een jaar met zijn eigen trainingsbedrijf en Lieven hoeft niet naar school.’

Lieven: ‘Ik ga onderweg wel leren, hoor. Ik neem boeken mee en krijg in april toetsen doorgemaild. Dan kijkt de school of ik na de zomer van 2010 in de tweede klas kan beginnen, of toch nog naar de brugklas moet.’

Nita: ‘Ja, Lieven zou nu naar de brugklas gaan en zo’n eerste jaar is belangrijk. Dat realiseren we ons. Maar we denken toch dat hij nergens zoveel kan leren als tijdens deze reis. Het is ook absoluut niet de bedoeling dat hij een jaar achterin gaat zitten met zijn spelcomputer. Hij moet navigeren, meedenken over het vervolg van de reis, Engels en Frans leren en hij gaat in elk land filmpjes maken over jongens van 12 jaar.’

Wim: ‘Wij zijn echte reizigers, hebben al een groot deel van de wereld gezien. Maar besluiten om op wereldreis te gaan, doe je niet zomaar. We zijn er vier jaar mee bezig geweest. Het werd concreet toen we besloten onze tent en fietsen in te ruilen voor een grote camper met alles erop en eraan. Vorig jaar, toen we door Marokko trokken, hebben we de knoop doorgehakt.’

Nita: ‘Bijna iedereen reageerde enthousiast, in de trant van: wij dromen erover en jullie doen het gewoon. Ja, wij zitten niet vast aan zekerheden als huis, baan en pensioen. Wij hebben een andere basis: het samenleven met elkaar en ons vermogen in te spelen op nieuwe, bijzondere situaties.’

Wim: ‘We hoeven om die reden ook niet per se een bepaald deel van de wereld zien. Het gaat ons om de reis. Alleen maar bezig zijn met basale zaken als: waar slapen we vannacht en wat eten we vanavond? En volledig gericht zijn op elkaar. Als ik het voor het zeggen had gehad, had ik alle schepen achter me verbrand. Ik zou het allerliefst onze banen hebben opgezegd, het huis en de auto’s verkocht en dan na een jaar gewoon eens kijken waar we terecht komen. Dat is geen kwestie van ontevredenheid, of een neiging tot vluchten, zoals mensen vaak denken. Maar ik hecht gewoon niet aan aardse zaken. Nu woon ik toevallig in een mooi huis in Veldhoven, maar dat had net zo goed een kamertje in Noord- Groningen kunnen zijn. Het maakt mij niets uit, als ik me maar gelukkig voel in mijn relaties. Die geven mij rust en stabiliteit.’

Lieven: ‘Ja, maar mij dus niet, hè? Want als je een lange reis hebt gemaakt en weer terug gaat, dan wil je naar je huis. En dat zou er dan meer geweest zijn. Dat wilde ik echt niet.’

Nita: ‘Hij is echt een kind van zijn moeder.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden