Vertrekhal

Het is een uur of vijf in de ochtend. We wachten op het vliegtuig dat ons naar Portugal zal brengen....

Sipko Hoekstra

In de grote hal op Schiphol is het al vrij druk. Sommige mensen doen inkopen, andere lopen gehaast naar hun vliegtuig en weer een andere categorie slentert rond, tassen met zich meezeulend.

Nog niet alle winkels en verkoopstalletjes zijn open. Wij stoppen even bij een verlaten verkoopstalletje waar overdag broodjes of iets dergelijks worden verkocht. De grote toonbank is leeg en wordt afgedekt door een glasplaat van drie bij één meter en wel tweeënhalve centimeter dik.

Even bijkomen, tassen op de grond en de kinderen uitleggen dat het nog maar een uurtje duurt voordat we echt in het vliegtuig mogen stappen. Onze zoon van twaalf zet zijn rugzak neer en leunt nietsvermoedend tegen de toonbank. Vanuit mijn ooghoek zie ik het gebeuren. Langzaam komt de enorme glasplaat naar voren en voordat ik ook maar iets kan ondernemen of uitroepen, valt het gevaarte op de grond en klettert in duizend stukken uiteen.

De herrie is enorm, glasbrokken schieten alle kanten uit en wonderwel raakt niemand gewond. De kinderen staan midden in de scherven, verstijfd van de schrik en met bleke gezichten. Alle mensen om ons heen staan stil, iedereen staart ons aan; ook vanaf de balustrade kijken mensen naar ons. Het is alsof dit eeuwig duurt, als een stilstaand filmfragment. Niemand zegt iets en het duurt even voordat de eerste mensen aarzelend verder lopen.

Langzaam komen wij uit een soort trance en ik vraag of iemand zich bezeerd heeft. Geen van de anders zo spraakzame kinderen zegt nog iets. We stappen voorzichtig uit de berg scherven en gaan op zoek naar personeel waaraan we dit moeten melden. Ondertussen komen we wat op verhaal en onze zoon vertelt wat er precies is gebeurd. Het huilen staat hem nader dan het lachen en hij ziet lijkbleek.

De inmiddels toegesnelde Schipholdame gelooft hem simpelweg niet. Zoiets kan in haar optiek alleen gebeuren wanneer er met grof geweld aan getrokken zou zijn. We laten het maar zo; straks vertrekt ons vliegtuig.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden