Vertraging is vervelender dan een vervuild station

‘Dames en heren, door een staking van het schoonmaakbedrijf is het station niet zo schoon als u van ons gewend bent. Onze excuses voor het ongemak.’

De reizigers op perron 10b van Amsterdam Centraal merken de boodschap van de omroeper nauwelijks op. Geduldig wachten ze op de trein naar Amersfoort Schothorst van 15.57 uur.

Na acht weken staken is het perron vies. Net als de stationshal. Overal liggen peuken en ander vuil. De stationsvloer is bedekt met een vieze laag drab, afkomstig uit de koffiebekertjes van de duizenden forensen en de magen van beschonken uitgaanspubliek.

De reizigers richting Amersfoort lijkt het weinig te deren. ‘Het is inderdaad wel een beetje vies’, zegt een oudere vrouw die haar gehoorapparaat aanzet. ‘Maar dit kan ik nog wel hebben hoor.’ Ze wijst naar naar het perron. ‘Zolang de wc's en de treinen maar niet al te vies worden, mogen de schoonmakers van mij staken.’

Ze heeft begrip voor de stakers. ‘Als het echt waar is dat die mensen zo weinig verdienen, mogen ze best nog wel even doorstaken.’

Ze is niet de enige die er zo over denkt. Ook andere wachtende reizigers zeggen de stakers te steunen in hun streven naar een beter loon. ‘Zolang het hier tenminste niet gaat stinken natuurlijk.’

Zo ver is het nu nog niet. De prullebakken worden nog steeds geleegd. ‘Eigenlijk is dat natuurlijk gewoon het breken van de staking door de NS’, zegt een forens uit Castricum die op het tegenover gelegen perron zit te wachten. Hij vindt het sowieso nog niet zo heel vies op het station. En hij is niet de enige. Twee Engelse toeristen van middelbare leeftijd was het eerst niet eens opgevallen dat het station al bijna twee maanden niet meer is schoongemaakt. ‘Het is dat het net werd omgeroepen.’

In de stationshal delen twee meisjes van een jaar of 20 namens Prorail 3D-brilletjes uit. ‘Daarmee kunt u op internet een driedimensionale rondleiding krijgen door het station zoals het er na de verbouwing uit komt te zien.’

De meisjes staan de hele dag in de stationshal, maar hebben nog niemand horen klagen. ‘Hoogstens maken sommige mensen een grapje als we ze een bril aanbieden: Is dat om het afval niet te zien?’

De enige die wel last schijnt te hebben van de staking, is een ongeveer 50-jarige medewerker van een servicepoint van de NS. ‘De reizigers? Ik klaag er zelf vooral over.’ Hij zegt het lachend. ‘Die mensen lopen in en uit. Zij hebben er geen last van. Maar ik zit hier de hele dag, in het vuil.’

Niet alle NS’ers storen zich aan hun vervuilde werkomgeving. De conducteur van de trein naar Amersfoort Schothorst troost zich met de gedachte dat het bij hem thuis wel schoon is. ‘Ik hoorde laatst dat die schoonmakers maar 1.300 euro in de maand verdienen. En ze werken in ploegendiensten, dag en nacht. Dan snap ik wel dat je gaat staken.’

Het is 15.56 uur. De conducteur gaat weer verder met zijn werk. Ook bij hem heeft nog niemand zich beklaagd over het vuil. ‘Weet je wanneer treinreizigers gaan klagen? Als de trein te laat is.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.