Vertegenwoordigers in illusies

Oranje verkoopt, aan adverteerders en publiek, en dus waren ze daar met z'n allen, de vertegenwoordigers in illusies die de nationale ploeg de komende jaren aan de man proberen te brengen....

Het vliegtuig naar Oslo zat barstensvol aardige en minder aardige televisietypes. Wie voor wie werkt, is langzamerhand volstrekt onduidelijk. Commentatoren van wie ik dacht dat ze voor Canal + werken, hoor ik nu plotseling bij SBS 6 totaal onbelangrijke bekerwedstrijdjes verslaan.

Ik geloof dat Kees Jansma de baas van het hele spul is, als directeur van het bedrijf WK-produkties, maar zeker weten doe ik het niet. Het bedrijf van Jansma produceert de sportuitzendingen van SBS 6.

Lex Muller is chef-sport van SBS, dus die was ook in Oslo. Hans Kraay junior mocht de interviews doen. Leo Oldenburger was commentator. Arno Vermeulen deed ook iets, evenals een stuk of tien jongemannen die wel kabels zullen hebben gesjouwd. Aad de Mos was de analyticus van dienst, Edward van Cuilenborg de presentator.

De NOS beschikte niet over de uitzendrechten van de wedstrijd, maar achtte het desondanks verstandig drie waarnemers, een verslaggever en een cameraman naar Oslo te sturen. Bijna iedereen keek gewichtig.

Wat cabaretier Peter Heerschop nou precies in Oslo moest doen werd me niet helemaal duidelijk, grappen maken vermoed ik, wat moeten cabaretiers anders doen, maar ook hij speelde een rol in de grote Oranjeshow die de KNVB en SBS 6 in Noorwegen opvoerden.

Het gaat totaal de verkeerde kant op.

Met Heerschop keek ik dinsdag in het Ullevaal-stadion naar de training van de ploeg die tijdens het wereldkampioenschap door iedereen zo verschrikkelijk werd gemist. Heerschop vond het maar een rare boel. Dat zei hij ook: wat een rare boel. En dat was het ook, een rare boel.

Het leiden van de warming-up werd door Dick Advocaat en Willem van Hanegem overgelaten aan Bert van Lingen. Het was een grappig gezicht om deze al wat oudere, volgens Advocaat 'superintelligente man' in actie te zien, met knieheffingen en andere bewegingen die ronduit obsceen zouden kunnen worden genoemd als ze ergens anders zouden zijn uitgevoerd dan op een voetbalveld.

De spelers deden hem braaf na. Advocaat en Van Hanegem trapten verderop een balletje. De zon scheen. Vogels floten hun lied. Iedereen was gelukkig.

Het was een waardeloze training die vooraf ging aan een waardeloze wedstrijd. Advocaat en Van Hanegem bemoeiden zich nauwelijks met de training.

Dat verbaasde mij nogal: als trainers de training niet meer leiden, zouden ze net zo goed mij of Peter Heerschop tot bondscoach kunnen benoemen. Een balletje naar elkaar trappen, dat kunnen Heerschop en ik ook nog wel.

Onherroepelijk leidt het volgen van Oranje in dit tijdvak tot cynisme. Daar is niets aan te doen. Je wilt niet cynisch zijn, je neemt je steeds weer voor onbevangen verslag te doen van wat je ziet en hoort, totdat je het Nederlands elftal en zijn omvangrijke hofhouding twee dagen lang gadeslaat in Noorwegen; totdat je de verleiding bijna niet meer kan weerstaan om op de terugweg in het vliegtuig de microfoon te pakken en zo hard je kunt 'zakkenvullers' te schreeuwen. (En daarmee zou je niet alleen de spelers bedoelen.)

Er is nauwelijks nog hoop. Het Nederlands elftal speelt tegen Noorwegen de slechtste interland sinds WO II en de bondscoach probeert de wanprestatie te vergoelijken, waarschijnlijk omdat de internationals anders wel eens aan zichzelf zouden kunnen gaan twijfelen en dat kunnen we niet hebben, minder dan drie weken voor de wedstrijd tegen Wit-Rusland.

De spelers vinden dat ze best aardig hebben gespeeld. En de technische staf ergert zich aan de verslaggevers van de kranten die donderdagochtend gehakt maken van de ploeg.

Louis van Gaal kreeg zo'n beetje de halve wereld over zich heen toen hij de mentaliteit van de Nederlandse internationals bekritiseerde. De spelers vonden dat Van Gaal ze véél te hard liet trainen en drongen aan op meer gezelligheid, een bioscoopje en zo en een etentje op z'n tijd.

Ik kies één moment uit de wanvertoning.

In de tweede helft ging een Noor op de voet van Patrick Kluivert staan, per ongeluk. Kluivert reageerde woedend, niet vanwege de pijn, die viel mee waarschijnlijk, maar omdat een Noor die hij niet eens van naam kende het in zijn hoofd had gehaald hem, de spits van Oranje en Barcelona, zo klunzig aan te vallen in een vriendschappelijke wedstrijd. Overdreven hinkend keerde Kluivert de plaats van de misdaad de rug toe.

Kluivert speelde in Oslo ver onder zijn niveau.

Kluivert heeft een hele goede wedstrijd gespeeld, zei de bondscoach.

En SBS 6 maar filmen en uitzenden, nu en de komende jaren, totdat iedereen Oranje spuugzat is en hopelijk het besef begint door te dringen dat we met z'n allen weer eens een beetje normaal moeten gaan doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden