Verstrooide winnaar Oscar Freire

CORRIDONIA -Vraag Erik Breukink naar Oscar Freire en de technisch-directeur van de Raboploeg zegt: een renner zonder ballast. Morgen hoopt de Spanjaard voor de vierde keer Milaan - Sanremo te winnen. Een legende wordt hij er niet mee bij zijn Nederlandse werkgever. Dat is Freire (35) namelijk allang. Al is het maar omdat niemand de kunst van het vergeten zo goed verstaat als hij.


Vrijwel eindeloos is de lijst met gebeurtenissen die zijn verstrooidheid typeren. Hoe vaak heeft hij niet bij een ploegmaat om schoenen en sokken moeten bedelen omdat hij die in het hotel had laten liggen? Zijn rechtervoet zit niet zelden in een sok met de letter L erop, en omgekeerd.


Freire laat het graag zo. Zolang hij zijn hoofd maar op orde heeft in de koers, is er volgens hem niets aan de hand. Een renner wordt afgerekend op de wedstrijden die hij wint, niet of hij zijn spullen keurig op een rijtje heeft liggen op zijn hotelbed.


Dat hij daarom als een dromer en een verstrooide professor bekendstaat, vindt hij prima. Sterker, het is precies zoals hij het graag heeft. Freire is de eerste die kan lachen om alle memorabele momenten waarin hij zelf de hoofdrol speelde.


Er is immers geen betere manier om twijfel te zaaien onder zijn rivalen. 'Die kennen de verhalen en dat beeld dat er van hem bestaat natuurlijk ook. Dat heeft Oscar goed door', zegt Breukink.


Freire wisselt de twee gezichten graag af. Hij brengt zijn tegenstanders in verwarring door ze te laten denken dat hij in slaap is gesukkeld. Sluipmoordenaar is een term waarmee je hem niet beledigt. Breukink: 'Hij kan uren niets doen en een beetje om zich heen kijken. Maar als er iets belangrijks gebeurt in Milaan - Sanremo, zit hij er bijna altijd bij.'


Met 298 kilometer is La Primavera de langste van alle klassiekers. Voor Freire is het de ideale wedstrijd om zich diep in het peloton weg te steken. Op de tweede klim, Le Manie, komt hij na 204 kilometer voor het eerst in actie als dat nodig is. Liever nog houdt hij zich schuil tot de Cipressa en de Poggio, waar de schifting doorgaans wordt gemaakt.


De koers is hem op het lijf geschreven. In de negen keer dat hij startte, finishte hij niet eenmaal buiten de toptien. In de buurt van Eddy Merckx en zijn zeven zeges zal hij niet meer komen. Maar de viervoudige winnaars Bartali en Zabel moeten te evenaren zijn. Dat vindt hijzelf ook.


Het is niet ondenkbeeldig dat hem dat vandaag gaat lukken. In Tirreno - Adriatico deed hij de afgelopen week precies wat er van een kanshebber voor Milaan - Sanremo wordt verwacht: zo min mogelijk. Er is geen reden waarom hij niet zou kunnen winnen, blikte hij vooruit. Het klonk zijn ploeg als muziek in de oren. Vorig jaar was zijn overwinning in Sanremo het enige hoogtepunt in een voor Rabobank troosteloos voorjaar.


Toch leverde het aantrekken in 2003 van de toen tweevoudig wereldkampioen niet meteen een vlekkeloze samenwerking op, vooral omdat Freire zich weigerde te conformeren aan de trainingsschema's van de ploeg. Maar een afscheid stemt ze bij Rabobank nu al weemoedig.


Breukink: 'Je kunt zeggen: was hij maar wat meer gedisciplineerd geweest, dan had hij nog meer uit zijn carrière gehaald. Maar hij is zoals hij is. Op de fiets vergeet hij veel dingen om zich heen.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden