Versterving

VERSTERVING is een goede manier om het leven van terminale patiënten te beëindigen, schreef psychiater Chabot vorig jaar. In veel gevallen heeft een stervende geen behoefte meer aan eten en drinken....

Ruim een jaar later is in het Groningse verzorgingshuis 't Blauwbörgje een affaire rond versterving ontstaan. De artsen zouden een 62-jarige Alzheimer-patiënt hebben laten uitdrogen, buiten medeweten van diens familie. De directie van 't Blauwbörgje ontkent die beschuldiging overigens.

Met baby's en coma-patiënten horen dementerenden tot de problematische categoriëen in het euthanasie-debat. Als 'wilsonbekwamen' zijn zij immers niet in staat een beroep te doen op het zelfbeschikkingsrecht, dat de basis vormt van de euthanasie-praktijk.

Als bij een demente, terminale patiënt wordt vastgesteld dat hij niet langer wil eten en drinken, kan versterving een aanvaardbare oplossing zijn. Waarom zou het leven nog gerekt moet worden met sondevoeding? Versterving is dan ook een gangbare praktijk in verpleeghuizen. Van belang is wel dat er heldere richtlijnen voor komen. Gedacht kan worden aan de verplichting een andere arts te consulteren. Ook een goede communicatie tussen artsen en familie is uiteraard een voorwaarde voor het achterwege laten van verdere behandeling. In 't Blauwbörgje heeft het daaraan kennelijk ontbroken.

Dat lijkt geen incident. In deze krant verklaarde verpleeghuisarts B. Keizer dat veel artsen de familie van de patiënt niet wijzen op de mogelijkheid van de zogeheten PEG-sonde. Deze sonde kan met een kleine operatie in de buik worden aangebracht. Volgens Keizer heeft het echter geen enkele zin het leven op deze manier te rekken.

Daar heeft hij waarschijnlijk gelijk in. Maar het is een kwalijke zaak als de familieleden niet van alle mogelijkheden op de hoogte worden gesteld. Uiteindelijk behoort het laatste woord aan de familie, niet aan de arts.

Het onthouden van sondevoeding is minder beladen, en voor de arts minder belastend, dan het toedienen van een dodelijk middel. Juist daarom is het van belang dat het optreden van de arts controleerbaar is. Anders zal altijd vrees bestaan voor artsen die versterving zien als een relatief gemakkelijke oplossing voor een groep patiënten bij wie euthanasie vrijwel onmogelijk is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden