Verspreiding

Helaas kent immigratie ook negatieve kanten, velen vallen, velen blijven achter en velen die diep gevallen zijn, zijn niet meer te redden....

Een treurig voorbeeld, een vriend, een goede collega-schrijver. We kwamen samen in Nederland terecht. We volgden samen een cursus Nederlandse taal, maar hij viel. Hij stopte met de Nederlandse taal en keerde terug naar de veilige Perzische boeken. Tien jaar lang woonde hij hier als een kluizenaar, hij las en hij schreef. Ik moet zeggen dat hij iets moois in de Perzische taal heeft gemaakt, maar hij had geen lezers. Hij verhuisde naar een achterstandswijk in Rotterdam. Waarom? Vermoedelijk om drie redenen: Omdat hij dacht daar niet meer geïsoleerd te zijn.

Omdat hij een goedkoop flatje kon krijgen.

En omdat hij het snelle tempo van het dagelijkse leven niet meer kon bijhouden.

Twee jaar later hoorde ik dat het niet goed met hem ging. Ik zocht hem op en ik schrok. Hij woonde in een lege kamer en had al zijn werk en al zijn boeken in de rivier gegooid. We kunnen hem niet meer helpen. Hij is ons verdriet geworden.

Deze dagen is het druk in Rotterdam. De donkere kleur gaat Rotterdam als een nacht bedekken. In 2017 bestaat de Rotterdamse bevolking voor 57 procent uit allochtonen. De blanke Nederlanders vluchten weg. Er wordt fors gediscussieerd over de gedwongen spreiding van allochtonen en men wil de kansarme immigranten tegenhouden om in Rotterdam te gaan wonen. Een soort immigratiestop.

Een gevoelig onderwerp. Ik wilde er eigenlijk niet over schrijven. Maar het houdt me bezig. Kunnen we degenen die het niet bij kunnen benen, het tempo van de dag geven?

Kunnen we de immigranten die gevallen zijn overeind helpen?

Kunnen we onze vriend weer terug naar het leven brengen?

Uit ervaring zeg ik nee, maar we kunnen de kinderen helpen. Gelukkig kan dat nog wel in Nederland.

Rotterdam is New York niet. Immigranten hebben New York gemaakt. Maar in dit land zijn zulke dingen onmogelijk. God heeft de wereld gemaakt, maar Nederland is door de Nederlanders zelf gemaakt, zeggen ze. Daarom denk ik dat Rotterdam een handje geholpen zou moeten worden. De verspreiding kan zeer positieve aspecten hebben, als we het met de bedoeling doen om Nederland te maken. Het is een goed plan om geen immigranten-gezinnen meer naar die achterstandswijken te laten verhuizen. Het hoeft niets met discriminatie te maken te hebben en het is niet in strijd met artikel 1 van de Grondwet, als je iemand een beter vooruitzicht wilt geven.

Rotterdam kampt met een serieus probleem. Ik vind het eng dat steeds meer blanke Nederlanders de stad verlaten. Het is niet gezond als Rotterdam een donkere stad wordt.

Er zou een limiet op immigranten kunnen komen. We wonen in Nederland, niet in Bagdad. Twee kilometer verderop lopen Hollandse koeien in het gras en is er een V & D te vinden.

Hou me maar tegen als ik mijn spullen pak om naar een probleemwijk in Rotterdam te gaan. Allochtonen of autochtonen, het doet er niet meer toe, wie zijn huis en haard verlaten heeft om ergens anders te gaan wonen, heeft veel energie. Immigranten moeten harder werken, harder vechten. Dat is de wet van de verplaatsingen. Een luie wijk zou ze geen goed doen. Immigranten zijn gewend aan beperkingen. Rotterdam moet levendig en mooi blijven. En immigranten zullen Rotterdam nog mooier maken. Verspreiding is noodzakelijk geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.