Verslingerd raken aan een volwassen Alice

Alice in Wonderland

* * * * *


GRONINGEN 'Ik heb begrepen dat u een goede avond wilt hebben', zegt een betraande Alice aan het eind van de voorstelling Alice in Wonderland tegen haar publiek. 'Misschien ben ik wel een goede avond.' Het is een ontroerend moment. Als toeschouwer ben je in de voorgaande twee uur volkomen verslingerd geraakt aan deze Alice. En je hebt met haar een prachtavond meegemaakt.


Dat is zeker te danken aan Maartje van de Wetering die Alice speelt; was ze eerder bij het Noord Nederlands Toneel te zien als lid van een enthousiast acterende ploeg, in 'Alice' kan ze vlammen en in regie van Ko van den Bosch doet ze dat ook. Ze speelt en zingt dat het een lieve lust is. En ook is het te danken aan die hechte ploeg die het NNT in toch betrekkelijk korte tijd is geworden, en die prima overweg kan met dit materiaal.


En dan is er natuurlijk Van den Boscht. Die de befaamde roman uit 1865 van de Britse schrijver Lewis Carroll beetpakte en naar zijn hand zette, die zorgde dat het van een toch al niet echt voor kinderen geschikt verhaal tot een volwassen theatersprookje werd. Met rare humor, fijne muziek, special effects en scherpe, actuele teksten die verwijzen naar een politiek-maatschappelijke situatie zoals die zich momenteel ook in wonderland Nederland manifesteert. Een boze droom waaruit we hopelijk - zoals Alice - met wat moed en eigenzinnigheid uiteindelijk kunnen ontwaken.


Alice draagt een dirndl. Op zoek naar de toekomst komt ze ten val en na een lange tijd van tuimelen belandt ze op de vloer van wat nog het meest weg heeft van een duistere kerker. Het konijnachtige wezen dat hier rondwaart blijkt een dreigende vaderfiguur - de naam Fritzl valt - en al snel valt te concluderen dat Alice behoorlijk in de problemen zit.


Ze ontmoet er nog een reeks opmerkelijke figuren die behoorlijk vals, bot en luidruchtig uit de hoek kunnen komen. Zo is daar een Mad Hatter met theekopjesstapel en een hysterische hartenkoningin (een geestige Malou Gorter). Zo zijn daar zusjes als alterego's van Alice die ook al geen troost bieden, die konijnenkerel (sterke rol van Wil van der Meer) die al maar enger wordt, en objecten die een eigen leven leiden. Waar is ze beland? Hufterije? Waarom kun je Wonderland kennelijk alleen maar bereiken via een wond?


Als er dan ook nog reuzengevaartes rond haar neerdalen waar onder meer een afschuwelijke rups uitrolt, is het mooi geweest. Wakker worden. Weg met die angsten. Alice stapt eruit in ieder geval, op rode pumps.


Karin Veraart


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.