Verschuren staat tot zijn ontzetting met lege handen

BARCELONA - Het zwemleven van Sebastiaan Verschuren draait om 'één week per jaar goed zijn'. In die ene week van de 52 moet alles lukken, moet de topvorm bereikt zijn, moet het erepodium in zicht komen, dan moet hij op de schouders worden gebeukt voor al die fraaie verrichtingen in het zwembad.

Zo ging het niet in Barcelona. De nummer 5 van de wereld op de olympische 100 meter vrije slag, een overdonderende verrichting in 2012, zakte bij de WK naar de dertiende plaats van de mondiale ranglijst. Hij miste de finale, zijn begeerde piekmoment van het jaar, die 48 seconden die de 51 weken van vaak afmattende trainingsarbeid waard maken.

De man op wie Verschuren altijd vertrouwde in zijn plannen, coach Martin Truijens, slaagde niet in de onderneming zijn pupil in topvorm te krijgen. Dat was voor het eerst. In de aanloop van de WK was Verschuren nog vol fiducie geweest: 'Ik vertrouw op Martin Truijens. Hij is er sinds 2007 altijd in geslaagd mij goed in vorm te krijgen.'

Verschuren was haast opgewonden voor het toernooi. 'Dit is waar ik voor leef', zei hij aan de vooravond van de WK, in de tuin van Joan Miró, uitkijkend over Barcelona. Dat het een gok is zo extreem in te zetten op één week in plaats van meerdere wedstrijdperioden, wees hij van de hand. 'In Amsterdam is het schema heel duidelijk. We hebben één piekmoment per jaar. Alles wat we doen is hard trainen voor dit toernooi. Dit is waar het om draait.'

Ook daarom kwam de onvoorziene klap in Barcelona deze week keihard aan. Sebastiaan Verschuren, die een nieuwe fase in zijn carrière dacht te beleven, een tijdsgewricht van meer vertrouwen en consistentie, slaagde niet in zijn jaarplan.

Nieuwe snelheid

Martin Truijens, gepromoveerd als bewegingswetenschapper op een studie naar de effecten van hoogtetraining, had Verschuren als altijd strak geprogrammeerd, de finetuning gedaan en was in grote verwachting op de tribune gaan zitten. Coaches staan niet aan de rand van het bad bij zwemraces.

De 200 meter vrije slag was een teleurstelling. Verschuren zei maandag moeite te hebben met het spelen met zijn 'nieuwe snelheid'. Hij was sneller geworden, dat was dan wel weer het goede nieuws bij de geschiedenis dat hij voor de derde keer op rij een grote finale op dit zware nummer moest missen. Hij werd in de halve finale gedeeld achtste en zag af van de extra race tegen de Australiër McEvoy. Sommigen vonden dat laf, anderen achtten het wijs.

Op de 100 meter vrije slag zou woensdag en donderdag (de finale was wel min of meer ingecalculeerd) de juistheid van die wijze beslissing blijken. Woensdagochtend zwom Verschuren een onregelmatige race in 48,88 seconden, waar Truijens 'niet prettig' naar had zitten kijken. Het kon beter, de coach en zijn zwemmer waren ervan overtuigd.

In de avondrace, de kwalificatie voor de finale, was een sterke verbetering ingecalculeerd. De start was ten opzichte van Londen 2012 beter geworden, zo beschreef Truijens. Daar zwom Verschuren de eerste 15 meter, het starttraject, in 6,06 seconden. In 2013 kan hij dat in 5,90, een winst van 16honderdste van een seconde.

Er was in samenspraak met technoloog Ganzevles veel getraind op de opening, net als het keerpunt de achilleshiel van Verschuren. Hij noemde zich vorige week professioneler in zijn sportbeleving. Hij leefde als een prof, at beter en zorgde voor een betere nachtrust. Hij noemde dat de details. En in de topsport draait het om de details, is de wetmatigheid die iedere Nederlandse atleet kan opdreunen.

Toch ging het in Barcelona woensdagavond onvoorstelbaar mis. Na 60, 65 meter, zo schatte hij zelf in, was de tank leeg bij de zwemmer die het dankzij zijn talent voor de langere afstand altijd van zijn tweede 50 meter moet hebben. Verschuren kon nog bijblijven, meende hij, 'maar voor bijblijven ben ik hier niet gekomen'.

Hij zwom zijn eerste baan in 23,18, eenhonderdste langzamer dan vorig jaar in de olympische finale. Op de weg terug verloor hij veel tijd. De man die in 2012 in 24,61 terugkeerde naar de finish deed er nu 25,55 seconden over. Hij keek haast beschaamd naar het scorebord: 48,73. Misschien dacht hij: het wordt tijd voor een andere aanpak.

Pellegrini traint op rugslag en verrast met crawl

Federica Pellegrini leidt buiten het zwembad het leven van een filmster. De Italiaanse wereldrecordhoudster heeft een verhouding met de oud-wereldkampioen 100 vrij, Filippo Magnini. Sinds zij haar verloofde Luca Marin, ook een topzwemmer, inruilde voor Superpippo, wordt ze achtervolgd door de media. De twee poseerden naakt op de cover van Vanity Fair. In het zwembad is Pellegrini (24) ook aan turbulente jaren bezig. Vorig jaar was de Italiaanse voor de Spelen zo van slag dat zij vijfde werd op háár 200 meter vrij, de afstand waarop zij haar olympische titel verdedigde. Ze besloot tot een sabbatjaar en ging trainen voor de 200 meter rugslag. Op het laatste moment besloot Pellegrini toch de vrije slag te zwemmen, de borstcrawl. De 200-finale van woensdag was één meter te kort om de Amerikaanse Franklin van de WK-titel te houden. Pellegrini werd tweede.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden