'Verschrikkelijk teleurgesteld', meer kan Evans niet zeggen

BAGNÈRES-DE-LUCHON - Er zijn twee redenen waarom Bradley Wiggins de Spanjaard Miguel Indurain heeft uitgeroepen tot zijn favoriete renner. Indurain won vijf keer de Tour de France. En belangrijker: aan hem kon je nooit zien of hij fluitend op de fiets zat, of vreselijk aan het afzien was.

De renner aan wie je het best ziet dat hij op het punt staat de hel in te rijden is Cadel Evans. Het oude, gerimpelde gezicht staat verwrongen, het zweet gutst van het hoofd, het shirt wijd open en de benen lijken nog dikker dan normaal. Het is alsof hij in slow motion rijdt. Lijden zit in zijn lijf gebeiteld. Fietsen wordt duwen. Maar met het duwen groeit het respect en de bewondering.

Woensdag op de Aspin, de derde van vier klassieke Pyreneeëncols, wist in de ploeg iedereen meteen hoe laat het was. Tejay van Garderen is een jonkie, die dacht nog dat een Tourwinnaar ook alleen een slecht moment kon hebben. 'Ik hoopte het', aldus de Amerikaan.

Evans is geen renner van hoop. Hij wil het zeker weten. Dat zijn ploegmaats hem na de inzinking op de Aspin nog terugreden naar de groep met de geletruidrager, maakte geen nieuwe krachten los. Cadel begin de grootste zonde van een renner in de bergen: hij at niet meer. Als zijn ploegmaats gels voor zijn neus hielden, wendde hij met een vies gezicht het hoofd af. Al bij de start kampte de 35-jarige met maagproblemen.

Niet iedereen in de ploeg was daarvan op de hoogte. Ploegmaats weten nooit hoe het met hun kopman gaat. Evans laat ze raden. Toen hij op weg naar La Toussuire werd gelost, moest Van Garderen hem bijstaan. Dan weer kon Evans het wiel van zijn troonopvolger niet volgen, vervolgens ging hij hem voorbij in de klim. Van Garderen werd er nerveus van. 'Cadel is geen grote prater op de fiets. Aan tafel heeft hij het hoogste woord. Maar in de race communiceert hij weinig.'

Woensdag arriveerde Evans met een achterstand van bijna 12 minuten op winnaar Thomas Voeckler in Bagnères-de-Luchon. Op geletruidrager Bradley Wiggins moet hij acht minuten goedmaken om zijn titel op de Champs Elysées te prolongeren.

Het was de derde keer dat Evans met zijn beperkingen werd geconfronteerd en deze keer was het voorgoed. De Tour is voorbij. De ronde heeft Evans na een jaar van mededogen zijn ware gezicht getoond. De Australiër is teruggevallen in het peloton der anoniemen.

Hij is die renner waar Wiggins het altijd over heeft in zijn persconferenties als hij praat over het respect van zijn collega's. Want als die er niet waren, kon hij niet nummer één staan. Voor een uittredend kampioen moet het denigrerend klinken.

Het was een hoopje ellende dat woensdag plaatsnam op de onderste trede van de bus van BMC. 'Verschrikkelijk teleurgesteld' was hij. Hij had ploegmaat George Hincapie een mooi cadeau willen geven bij diens afscheid van de Tour, na zeventien dienstjaren. Daarbij had hij geen zevende plaats in gedachten.

Hincapie was meegegaan in de ontsnapping van de dag om Evans in diens greep naar het allerhoogste bij te staan. Uiteindelijk moet hij zich ver laten afzakken. Bij het overschrijden van de meet zocht Evans Hincapie voor een omhelzing. 'I'm sorry', zei hij voor de liplezers.

Het was een ongewoon moment voor Evans. Hij is geen renner die in de koers veel aan anderen denkt. Hij wil als kopman dat anderen veel aan hem denken. Dat zal voorlopig niet veranderen. Volgens ploegleider John Lelangue kan er van het einde van de carrière nog lang geen sprake zijn. Evans heeft volgend jaar ook nog een contract en gaat 'nog veel mooie dingen doen', wist Lelangue. Ook Van Garderen toonde zijn respect. 'Een slechte dag betekent nog niet dat Evans klaar is met fietsen.'

Meer dan elf jaar schelen Evans en Van Garderen. In het klassement heeft de jeugd de ervaring overvleugeld. De Amerikaan met Nederlandse roots mocht in de zwaarste Pyreneeënrit het nest verlaten.

Hij bleek goed op eigen benen te kunnen staan. De wittetruidrager (van beste jongere) finishte in Luchon een minuut later dan de geletruidrager. In de stand is hij zesde. De nummer zeven, Cadel Evans, het hoofd in de schoot, had geen puf meer om daarop te reageren.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden