Verschijning

Updates


Twitter.com/HansAarsman


Waar de Zuidtoren van het World Trade Center oprees, is nu een diep bassin. Het water dat langs de randen in het bassin stroomt, verdwijnt in het midden in een vierkant gat. Keek je vroeger tegen de torens op, nu kijk je naar beneden een afgrond in. Het gat waarin we allemaal ooit zullen verdwijnen.


De namen van de 2.983 slachtoffers van de aanslag zijn in de randen rond het bassin gegraveerd. Niet alfabetisch, maar zoals ze gestorven zijn, eenheid bij eenheid, vliegtuig bij vliegtuig. De dame in het zwart heeft haar hand bij de naam van haar geliefde, Joseph J. Ogren. Hij is er midden tussen zijn kornuiten van Ladder 3, zijn unit bij de brandweer. De namen van de overledenen zijn in diepreliëf, die van hun eenheden in hoogreliëf.


Ladder 3 is niet op de foto te zien. Ladder 3 staat een stuk terug, nog vóór het vlaggetje. De rij namen die erachteraan komt, is lang, elf brandweermannen kwamen om, de helft van de unit. Van andere units zijn wel namen in hoogreliëf in beeld: Battalion 6, Squad 200, Hazmat 1, afkorting van Hazardous Materials, gevaarlijke stoffen.


Carrie Bergonia, de huilende dame in het zwart, was verloofd met Joseph Ogren, ze zouden het jaar daarop trouwen. Draagt ze nog steeds hun verlovingsring? Dan draagt ze haar verdriet al twaalf jaar met zich mee. Geen andere man gevonden. Hoewel, een verlovingsring aan de rechterhand is niet gebruikelijk in Amerika. Rechts draag je meestal een trouwring. Soms is het een kwestie van het geloof dat je aanhangt. In Nederland dragen katholieken de verlovingsring rechts, als ze trouwen gaat de ring naar de linkerhand. Bij protestanten net andersom.


Omdat de namen in diepreliëf staan, kun je er een vel papier opleggen. Je krast er met een dik potlood overheen en de naam van de overledene verschijnt. Frotteren heet dat. Het wordt veel gedaan bij het monument. Heb je geen papier bij je, kun je ter plekke een velletje krijgen. Maar Carrie begint er niet aan. Misschien heeft ze het al zo vaak gedaan. Ligt er thuis een hele stapel. Waarom is ze helemaal alleen?


Achter haar een kindervoetje van een meisje dat op het monument ligt. Ernaast de benen van vrouw. Lichtelijk voorovergebogen houdt ze het meisje vast. Het meisje is een naam aan het frotteren, op de bovenste rij. Straks neemt ze een vel papier mee naar huis waarop ze de geest van haar vader heeft laten verschijnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden