Vers bloed of gevestigde namen?

Italië en Uruguay strijden vandaag om één plaats in de achtste finales van het WK. De bondscoaches voelen de druk van het volk, dat schreeuwt om vers bloed in de selectie.

AMSTERDAM - Wanneer besluit je als coach om een eens succesvol team te verversen? Hoe zeg je tegen een gevestigde naam dat je zijn opvolger beter vindt? En waar zit de scheidslijn tussen 'kan nog best' en 'de uiterste houdbaarheidsdatum is verstreken'?


Cesare Prandelli (56) en Oscar Tabárez (67) zijn de alom gerespecteerde bondscoaches van Italië en Uruguay, die vandaag strijden om een plek in de achtste finales van het WK. Zij weten wat het is om te worstelen met bovenstaande vragen. Uruguay werd knap vierde op het vorige WK, in Zuid-Afrika. Italië was verliezend finalist op het laatste EK, in Polen en Oekraïne.


Beide ploegen werden geroemd. De internationals konden rekenen op de sympathie van miljoenen landgenoten. Maar in 2014 telt dat alles niet meer. Nieuwe ronde. Nieuwe kansen. Nieuwe prijzen.


Prandelli wordt keer op keer geconfronteerd met smeekbeden om Ciro Immobile als tweede spits te posteren naast Mario Balotelli. Immobile, 24 jaar oud, maakte vorige zomer deel uit van de ploeg van Jong Italië die tweede werd op het jeugd-EK in Israël. Daar was hij niet altijd basisspeler. Maar nu moet en zal de nieuwe aankoop van Borussia Dortmund vandaag in Natal de landskleuren verdedigen.


Als iemand het nationale pleidooi voor verversing van de selectie zal herkennen, is het Tabárez wel. Er was slechts één WK-wedstrijd voor nodig, de nederlaag tegen Costa Rica in het openingsduel van de poule. De roep om vers bloed zwelde meteen aan.


Tabárez zou te lang hebben vastgehouden aan zijn selectie van het vorige WK. Als Luis Suarez zijn land in de tweede wedstrijd tegen Engeland (2-1) niet te hulp was geschoten met twee puntgave doelpunten, had de bondscoach zich na afloop moeten verantwoorden voor zijn nalatigheid. Zo werkt dat dan.


Voor de Spaanse bondscoach Vicente del Bosque was die situatie niet anders. In Brazilië heeft de wereldkampioen van Zuid-Afrika willen vasthouden aan de spelers die hem nooit teleurgesteld hebben. Ook al wist hij diep in zijn hart dat doelman David de Gea een kans had verdiend, net als middenvelder Koke.


Maar hoe passeer je iconen als Iker Casillas en Xavi? Die hadden de ploeg nooit laten zitten. Die wisten wat erbij komt kijken om prijzen op een internationaal podium te bemachtigen.


Mocht Del Bosque misschien zelf bepalen wanneer de tijd voor verversing was aangebroken?


In Brazilië nam de internationale voetbalwereld nog één keer de hoed af voor die bijzondere generatie Spaanse voetballers. Dat gebeurde in de wetenschap dat het met hun opvolging (denk ook aan Isco en Thiago Alcantara) wel goed zit. Dat Del Boque best wat pro-actiever had mogen handelen, is hem in Spanje vergeven. Hij won de wereldtitel én het EK, twee jaar geleden.


Prandelli was in 2012 verliezend finalist. Hij heeft de aanvalskompaan van Balotelli op dat toernooi, Antonio Cassano, meegenomen naar Brazilië. Maar zijn tijd als basisspeler ligt nu wel achter de 32-jarige spits. Als invaller stelde Cassano ernstig teleur in het verloren duel tegen Costa Rica.


Prandelli heeft al ververst ten opzichte van twee jaar geleden, door een speler als Marco Verratti (Paris SG) in te passen. Dat is dus niet genoeg, het volk wil Immobile. En daarna zal de roep om Lorenzo Insigne van Napoli, ook finalist op het jeugd-EK van 2013 in Israël, wel toenemen.


Prandelli weet overigens wat het is om zich te verantwoorden voor zijn keuzes. Toen hij besloot Giuseppe Rossi (Fiorentina) en Mattia Destro (AS Roma) voor dit WK thuis te laten, werd hem ook om tekst en uitleg gevraagd.


Het ongeduldige volk mag dan willen souffleren, uiteindelijk beslist de coach. In de regel houdt deze graag vast aan bewezen kwaliteit, aan spelers die de wetten van een groot toernooi kennen. Het volk wil juist de jongens van de toekomst zien.

Huntelaar

Vraag het Marco van Basten. In 2006 kreeg hij nog net niet het land over zich heen toen hij besloot Klaas-Jan Huntelaar buiten de WK-selectie te houden. Huntelaar was pas een half jaartje Ajacied. Van Basten vond het prematuur om de spits aan zijn selectie toe te voegen.


In Portugal had Huntelaar Jong Oranje, gecoacht door Foppe de Haan, geholpen aan de Europese titel. Het ongeduldige volk wilde Huntelaar. Maar Van Basten besloot hem thuis te laten. En dan geldt hij nog als een coach die de jeugd alle kans geeft.


Het was 6 juli 2013 en Luis Suarez besloot een tweet de wereld in te sturen. Het elftal van Uruguay voor spelers tot 20 jaar had Spanje verslagen en stond nu in de halve finales van het jeugd-WK, dat in Turkije werd gehouden. De boodschap van het fenomeen: jongens, er wordt op jullie gelet!


Uruguay zou de finale halen, waarin het Frankrijk van Paul Pogba na beter genomen strafschoppen te sterk was. Uit die WK-selectie van de Zuid-Amerikanen vinden we een jaar later alleen José Maria Giménez van Atletico Madrid terug in de spelersgroep van bondscoach Tabárez.


Hij was basisspeler in dé clash van het toernooi tot dusver, de groepswedstrijd tegen Engeland. Voor Tabárez is Giménez het bewijs dat hij echt wel verjongt.


Maar alles op z'n tijd.

GROEP D

Natal, Estadio das Dunas

Dinsdag 24 juni, 18.00 uur

Italië - Uruguay

Italië heeft vandaag genoeg aan een gelijkspel om de volgende ronde te halen; Uruguay moet winnen.

Italië won het WK vier keer; Uruguay twee keer. Italië werd in 2006 voor het laatst kampioen; Uruguay in 1950.

Negen keer speelden beide landen tegen elkaar; Uruguay won drie keer, Italië twee keer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden