Verraad

Eigenlijk is het onzin, het adagium 'een gezonde geest in een gezond leven'. Roken bijvoorbeeld bevordert de luciditeit. Een sigaret behoort niet voor niets tot de geestverruimende middelen....

Marcel van Lieshout

In het rookhol van ons kantoor kwam collega Frank van de redactie graphics enige uren voor Moldavië - Nederland tot verruimende inzichten. Hij zei: 'Meer en meer krijg ik een hekel aan het Nederlands elftal.' En hij zei dat de kracht van een nationale ploeg wordt overschat. 'Volgens mij is Roda-JC-in-vorm sterker dan Oranje.'

Beide inzichten deel ik, maar ik heb ze nooit buiten de beslotenheid van een rookhol durven uitspreken. Wij rokers moeten oppassen. Op mijn pakjes staat dat ik impotent kan worden, mijn zwangerschap kan gevaar lopen (als man vraag ik bij mijn tabaksboer altijd naar pakjes met die waarschuwing), ik ga eerder dood en weet ik veel wat niet meer.

Dat zal wel waar zijn maar ik leef toevallig voor mijn werk. Denken en schrijven gaan heel goed samen met geestverruimende middelen. Denken en graphics maken kennelijk ook.

Waarom heb ik al jaren, dan weer sluimerend, dan weer manifest (de periode-Van Gaal), een hekel aan het Nederlands elftal? Het is mijn cluppie niet. Dat is Feyenoord. Reiziger, Kluivert, De Boer, het blijven Ajacieden. Omdat hij een Feyenoorder hád kunnen zijn roept Stam minder ergernis op.

Als Stam scoort betrap ik mezelf erop dat ik min of meer spontaan juich. Als Kluivert scoort, acteer ik vaak blijdschap. Als Kluivert scoort uit een pass van Bosvelt begin ik luidruchtig lof te zingen op de assist. Gelukkig hoef ik morgen niet te nep-juichen (mijn vrouw is voor Ajax) want het wordt toch 0-0 tegen Milan.

De laatste keer dat ik eerlijk blij was met Oranje was op dinsdag 21 juni 1988. Toen de Duitsers in Hamburg werden verslagen. Volgens mij is reserve-keeper Joop Hiele indertijd van onschatbare waarde geweest voor de hechtheid van het team.

Hetgeen mij brengt op dat andere inzicht. De kracht van nationale ploegen wordt schromelijk overschat. De besten van een land bijeen brengen betekent nog niet dat je een sterke ploeg krijgt. Voetbal is een teamsport. Je krijgt een sterk team door dagelijks met elkaar te oefenen. Dat leidt tot opofferingsgezindheid. Tot complementair-zijn.

Roda-JC-in-vorm zou inderdaad wel eens sterker kunnen zijn dan het Nederlands elftal. Al hebben Limburgers een talent voor het zijn van de schlemiel. Die eerste goal van Heerenveen van eergisteren was hinderlijk buitenspel, de winnende was de doellijn niet gepasseerd.

In mei vorig jaar zag ik de twee sterkste ploegen van het jaar tegen elkaar spelen. Real Madrid en Bayer Leverkusen. Die twee waren volgens mij onnoemelijk veel sterker dan Brazilië en Duitsland die een maand later om de wereldtitel speelden.

Dat een nationale ploeg pas goed wordt als de spelers lang bij elkaar zijn bewezen in het Nederlandse geval de volleyballers en handbalsters. De voetballers bewijzen het trouwens ook. Pas vorderend een EK of WK begint Oranje sterker te worden dan Roda-JC-in-vorm.

Maar ja, voor een interland komen de spelers maar eventjes bijeen. In die paar dagen zijn ze vooral boos. Omdat ze niet op 'hun' positie staan. Eenmaal in Oranje spelen alle voetballers meteen een stuk minder dan bij hun club.

Voor het kweken van de noodzakelijke opofferingsgezindheid is drie dagen Noordwijk niet toereikend. Het slechten van een groot ego kost weken. Dat zag je de afgelopen week het best bij Kluivert. Die mokte over zijn rol tegen Tsjechië (te veel verdedigende opdrachten) en pleegde vervolgens tegen Moldavië landverraad.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden